سند رسمی مهندسی آشوبها از سوی سازمان منافقین منتشر شد
شکست پروژه ارتباطات سایه در اغتشاشات اخیر
فیلم پارک ژوراسیک درباره پشهها حق داشت
به گزارش «ساینس آلرت» (ScienceAlert)، «لارنس ریوز»، حشرهشناس، میگوید: «میگویند پارک ژوراسیک الهامبخش نسل جدیدی از دیرینهشناسان شد؛ اما برای من الهامبخش مطالعه پشهها بود».
ریوز، به همراه حشرهشناس دیگر «هانا آتسما» و همکارانشان، طی هشت ماه بیش از ۵۰ هزار پشه منفرد را ـ شامل ۲۱ گونه مختلف ـ در یک ذخیرهگاه حفاظتشده به وسعت ۱۰ هزار و ۹۰۰ هکتار در مرکز فلوریدا شکار کردند.
بر اساس خونی که در بدن چند هزار پشه ماده وجود داشت، پژوهشگران دریافتند که وعدههای خونی پشهها میتواند حضور «کوچکترین قورباغهها تا بزرگترین گاوها» را آشکار کند.
این تیم DNA مربوط به ۸۶ جانور مختلف را شناسایی کرد که شامل حدود ۸۰ درصد از گونههای مهرهداری میشد که ثابت شده پشههای گرفتهشده از آنها تغذیه کردهاند.
ریوز توضیح میدهد که این مجموعه شامل جانورانی با «تاریخچههای زیستی بسیار متنوع» بوده است: گونههای درختزی، مهاجر، بومی، دوزیست و همچنین گونههایی که بومی، مهاجم یا در معرض خطر انقراض هستند.
در میان پستانداران بزرگ، تنها گونهای که در فهرست دیده نشد، شیر کوهی فلوریدا (Puma concolor couguar) بود که در معرض خطر انقراض است و همچنین جانوران کوچکتر زیرزمینی مانند «موشکور شرقی» (Scalopus aquaticus) نیز در نتایج حضور نداشتند.
مطالعه دومی از همین گروه پژوهشی، به سرپرستی زیستشناس «سباستین بوترو-کانیولا»، نشان داد که نمونهبرداری از پشهها در فعالترین دوره فعالیتشان، به همان اندازه موثر است که بررسی مستقیم جانوران توسط پژوهشگران. با این حال، روشهای سنتی پایش در فصلهای خشک کارآمدتر بودند.
هرچند بعید است که هرگز بتوان توالیهای DNA معناداری را از یک پشه فسیلشده استخراج کرد؛ اما این روش نمونهبرداری میتواند به ما کمک کند از دچار شدن گونههای امروزی بیشتری به سرنوشت دایناسورها جلوگیری کنیم.
«آتسما» و همکارانش در یکی از مقالات خود مینویسند: «پایش تنوع زیستی برای حفاظت ضروری است؛ اما بررسیهای میدانی پرهزینه، نیازمند به نیروی کار زیاد و تخصص بالا در ردهبندی جانوران هستند».
آنها اضافه میکنند: «با توجه به این محدودیتها، بیش از پیش اهمیت دارد که راههای کارآمد و نوآورانه برای بهبود روشهای پایش و شناسایی تنوع زیستی توسعه دهیم؛ راههایی که از فناوریهای مدرن در این دوره بحرانی کاهش تنوع زیستی بهره ببرند».
این تکنیک هنوز نیاز دارد در مناطق مختلف اعتبارسنجی شود؛ با این حال، ممکن است در مکانها و زمانهایی که پشهها فراواناند، ابزاری مقرون به صرفه برای پایش باشد.
تجزیه و تحلیل DNA موجود در وعدههای خونی پشهها طیف گستردهای از گونهها را پوشش میدهد، در حالی که بیشتر روشهای شناسایی جانوران تنها نسبت به دامنه محدودی از گونهها حساس هستند.
ریوز میگوید: «من کاملا از بیزاری انسانها نسبت به پشهها آگاه هستم؛ این بیزاری تا حد زیادی قابل درک است. پشهها کار چندانی نمیکنند تا این تصور را ایجاد کنند که عنصر مهمی در اکوسیستمها هستند».
او اضافه میکند: «اما در اکوسیستمهای خودشان، نقشهای مهمی دارند و ما در اینجا نشان میدهیم که آنها میتوانند به پایش سایر جانوران کمک کنند؛ کاری که هم به حفاظت از آنها کمک میکند و هم به تصمیمگیری بهتر درباره مدیریت اکوسیستمها».
انتهای پیام/
