صنعت پتروشیمی ایران به عنوان پیشران اقتصاد ملی، امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند استقرار یک نظام حکمرانی یکپارچه و منسجم در حوزه پژوهش، فناوری و ساخت داخل است. این ضرورت که به عنوان راهبردی بنیادین برای ارتقای تاب‌آوری و رقابت‌پذیری مطرح می‌شود، مسیری را ترسیم می‌کند که از نیازسنجی دقیق فناوری آغاز شده و با عبور از زنجیره نوآوری، به خلق ارزش پایدار و تقویت جایگاه صادراتی کشور ختم خواهد شد.