پیشنهاد سردبیر
زندگی دیجیتال
آیا الگوریتم شبکههای اجتماعی در حال از بین بردن سلیقه شخصی است
این روزها اگر چند دقیقه در اینستاگرام، تیکتاک یا پینترست وقت بگذرانید، با انبوهی از تصاویر و ویدئوهایی با هشتگهای مختلف برای توصیف سبکهای گوناگون لباس روبهرو میشوید؛ سبکهایی که میلیونها بار دیده میشوند و الگوریتم شبکههای اجتماعی دائماً آنها را به کاربران پیشنهاد میکند. شاید الهام گرفتن یا صرفاً تماشای این محتواها بیخطر و نوعی سرگرمی ساده باشد، اما در مقیاسی گستردهتر، بسیاری از پژوهشگران معتقدند الگوریتم شبکههای اجتماعی در حال تغییر دادن مفهوم سلیقه شخصی است.
یک روانشناس بالینی در گفتوگو با آناتک توضیح میدهد
چرا حوصله تصمیمگیری نداریم
ابزارهای هوشمند، بسیاری از چالشهای روزمره زندگی بشر را حذف و مسیر انتخاب را برای انسان هموار کردهاند. در عصری که تکنولوژی امور را این چنین راحت کرده است، چرا تصمیمگیری برای انسان دشوار شده است؟ چرا دیگر حوصله انتخاب کردن نداریم؟
عضو هیئت علمی گروه مطالعات آیندهنگر در مؤسسه مطالعات فرهنگی در گفتوگو با آناتک:
هوشمصنوعی میتواند به یک معلم همهفنحریف تبدیل شود
سالهاست همه دانشآموزان با یک کتاب، یک معلم و یک برنامه درسی آموزش میبینند؛ با وجود اینکه همه با یک سرعت و یک شیوه یادگیری رشد نمیکنند، اما در عصر هوشمصنوعی این الگو در حال تغییر است. هوشمصنوعی با بهرهگیری از سامانههای هوشمند با تحلیل رفتار، علایق، تواناییها و حتی زمان مناسب یادگیری هر فرد، آموزش را متناسب با همان دانشآموز طراحی میکنند. البته تحقق این چشمانداز، علاوه بر فرصتهای آموزشی، پرسشهای مهمی درباره نابرابری، حریم خصوصی و قدرت دادهها نیز مطرح میکند.
یک روانشناس کودک و نوجوان توضیح میدهد
سپردن تصمیمهای مهم به AI، حتی موفقترین زندگی را بیمعنا میکند
هوش مصنوعی اگرچه زندگی را آسانتر میکند، اما خطر بزرگی را نیز به همراه دارد؛ کاهش «حس عاملیت». الهه خوشنویس، فعال حقوق کودک توضیح میدهد که چگونه سپردن تصمیمهای مهم به ماشینها، حتی اگر زندگی را بهینه کند، آن را بیمعنا خواهد ساخت.
انجام متعادل بازیهای ویدئویی به کاهش احساس تنهایی کمک میکند
عجیب به نظر میرسد، اما در عصر شبکههای اجتماعی و ارتباطات بیوقفه، میلیونها نفر همچنان احساس تنهایی میکنند. همین تناقض، پژوهشگران را به بررسی نقش بازیهای ویدئویی در کاهش احساس انزوا کشاند. اکنون نتایج یک مطالعه تازه نشان میدهد برخی بازیهای تکنفره میتوانند فراتر از سرگرمی عمل کنند و به کاهش احساس تنهایی کمک کنند.
فلسفه رواقیگری (Stoicism) چیست؟
رواقیگری یکی از مهمترین مکاتب فلسفی یونان باستان است که حدود ۳۰۰ سال پیش از میلاد شکل گرفت. این فلسفه بر این باور استوار است که انسان نباید آرامش و خوشبختی خود را به اتفاقات بیرونی گره بزند، بلکه باید بر افکار، تصمیمها و رفتارهایی تمرکز کند که در کنترل او قرار دارند. از دید رواقیون، بسیاری از رنجهای انسان از تلاش برای کنترل چیزهایی ناشی میشود که خارج از اختیار او هستند.
آموزش یک مدل هوشمصنوعی به اندازه ۹۰ میلیون کیلومتر رانندگی، آلودگی ایجاد میکند
شاید تصور کنید که این تیتر اغراقآمیز است، اما این عبارت نتیجه پژوهشی جدید است که نشان میدهد بزرگترین هزینه فناوری هوشمصنوعی در هوایی است که انسانها هر روز تنفس میکنند. محققان همچنین هشدار دادهاند افزایش مصرف برق مراکز داده میتواند تا سال ۲۰۳۰ سالانه جان هزار و ۳۰۰ فرد را فقط در آمریکا بگیرد.
یک عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد واحد تهران غرب در گفتوگو با آناتک:
هوش مصنوعی با اصلاح خطا ماده اولیه رشد را از انسان میگیرد
ما به هوش مصنوعی پناه بردهایم تا مسیرهای دشوار را هموار کند و اشتباهات را به حداقل برساند و «بهترین» انتخابها را پیش روی ما بگذارد، اما ساره پیمان، عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد واحد تهران غرب، در گفتوگو با آناتک معتقد است که این «راحتی» یک تله است و AI با حذف «درگیری با گزینههای سخت» و «تجربه مواجهه با خطا»، ماده اولیه رشد روانی و شخصیتی انسان را از بین میبرد.
یک کارشناس هوشمصنوعی در گفتوگو با آناتک:
خطر اصلی در وابستگی بیچون و چرا به هوشمصنوعی است
آینده زندگی بشر بدون بهکارگیری هوشمصنوعی چه شکلی خواهد شد؟ آیا قطع دسترسی به آن، مثل خاموشی برق، جوامع را فلج میکند؟ بهنام هادی، کارشناس حوزه هوش مصنوعی، با وجود پیشبینی گسترش نقش AI در سالهای آینده، باور دارد: «خطر اصلی نه در نبود این فناوری، بلکه در وابستگی بیچونوچرای انسان به آن، نهفته است.»
در گفتوگو با آناتک مطرح شد:
تشخیص ویدئوهای جعلی در عصر هوشمصنوعی هر روز مشکلتر میشود
نسل تازه مدلهای هوشمصنوعی، مفهوم اصالت در محتوای بصری را وارد مرحلهای جدید و تا حدودی بحرانی کرده است. امروز در فضایی زندگی میکنیم که پیشرفت روزافزون هوشمصنوعی مولد تشخیص حقیقت از جعل را بیش از هر زمان دیگر دشوار مینماید. در این وضع ارزش نشانههای ظاهری برای تشخیص محتوای واقعی کاهش یافته است و مانند قبل، دیگر فقط پیدا کردن اشتباهات در آنها کافی نیست.
