یکی از مهمترین سرخط خبرها در این چند روز مهاجرت خیل عظیمی از مراکشیهایی است که بهصورت غیرقانونی وارد خاک اسپانیا شدهاند. این افراد با ورود به مرز منطقه خودمختار سئوتا، بحرانی را ایجاد کردهاند که به گفته پدرو سانچز، نخست وزیر اسپانیا، «نقض حاکمیت» این کشور است. داستان این بحران انسانی که این روزها در فضای مجازی دستبهدست میشود، زمینه وقوعش به اندازه کافی بررسی نمیشود. این اتفاق چرا شروع شد؟ ویدئوهای تیکتاک عامل این بحران بود.
رباتهای آموزشی شرایط مناسبی برای آزمایش شیوههای مختلف یادگیری و بررسی نتایج آن فراهم کردهاند. این رباتها که برای حضور در کلاسهای درس طراحی شدهاند، میتوانند به پژوهشگران کمک کنند تا پاسخ پرسشهای خود را پیدا کنند. اگر یک ربات آموزشی درست بعد از هر اشتباه به کمک زبانآموز بیاید، یادگیری بهتر میشود؟ یا گاهی سکوت و صبر، انتخاب مؤثرتری است؟ گروهی از پژوهشگران آلمانی برای یافتن پاسخ این پرسش، عملکرد زبانآموزان را هنگام یادگیری با یک ربات انساننما زیر ذرهبین بردند.
استوری اینستاگرام در ظاهر فقط مجموعهای از عکسها و ویدئوهایی است که پس از ۲۴ ساعت ناپدید میشود، اما پژوهشهای روانشناسی نشان میدهد این قابلیت به یکی از مهمترین ابزارهای روایت زندگی تبدیل شده است. افراد هنگام انتشار استوری هویت خود را بازگو میکنند، احساساتشان را پردازش میکنند، با دیگران ارتباط میسازند و در بسیاری از موارد، در انتظار واکنشی هستند که تصویری را که از خود ساختهاند تأیید یا اصلاح کند.
مدیران گوگل میگونید همچنان به وعدهای که از سال ۲۰۱۷ داده پایبند هستند و محتوای جیمیل را مبنای نمایش تبلیغات شخصیسازیشده قرار نمیدهد. با این حال، قابلیت جدید «Personal Intelligence» که از اطلاعات جیمیل، تقویم و عکسهای کاربران برای پاسخگویی هوشمصنوعی استفاده میکند، این پرسش را مطرح کرده است که آیا دادههایی که هوش مصنوعی از ایمیلها استخراج میکند، در آینده وارد چرخه تبلیغات هدفمند خواهند شد یا نه. هرچند گوگل این احتمال را برای امروز رد میکند، اما در اسناد رسمی خود تضمینی نداده است که این سیاست برای همیشه بدون تغییر باقی بماند.
نتایج یک پژوهش پنجساله روی بیش از ۱۱ هزار نوجوان نشان میدهد استفاده مشکلساز از شبکههای اجتماعی با افزایش علائم اختلال کمتوجهی/بیشفعالی (ADHD) در ارتباط است. به گفته پژوهشگران، ویژگیهایی مانند لایک، کامنت و پخش بیپایان ویدئوهای کوتاه، با درگیر نگه داشتن سیستم پاداش مغز، میل نوجوانان به استفاده مداوم از این پلتفرمها را افزایش میدهد. این میل که به اعتیاد منجر میشود، میتواند با تشدید علائم ADHD همراه باشد.
پژوهشهای جدید نشان میدهد استفاده از هوشمصنوعیهای مولد مانند ChatGPT در همان ابتدای فرایند حل مسئله، میتواند تنوع و خلاقیت ایدههای دانشجویان را کاهش دهد، آنها را به سمت راهحلهای مشابه سوق دهد و حتی رشد مهارتهای فراشناختی را تضعیف کند. پژوهشگران میگویند این ابزار زمانی بیشترین سود را دارد که فکر کردن و ایدهپردازیها را خود دانشجویان قبل از استفاده از ابزارهای هوشمصنوعی انجام دهند.
پژوهشها نشان میدهد استفاده طولانیمدت از تلفن همراه، تبلت و رایانه میتواند به بروز عارضهای موسوم به «تِک نِک» یا «Tech Neck» منجر شود. مشکلی که با درد و خشکی گردن آغاز میشود و در صورت تداوم، احتمال آسیب به ستون فقرات، کاهش بهرهوری و محدود شدن دامنه حرکتی را افزایش میدهد. متخصصان معتقدند اصلاح وضعیت بدن، تغییر مداوم حالت نشستن و مراجعه به پزشک در صورت تداوم علائم، از مهمترین راهکارهای مقابله با این عارضه است.
نتایج پژوهشی جدید نشان میدهد تماشای ویدئوهایی از جنگل، رودخانه و دیگر مناظر طبیعی میتواند حتی بدون حضور فیزیکی در طبیعت، احساس آرامش را افزایش داده و به کاهش استرس و بهبود خلقوخو کمک کند. این یافته جدید میتواند برای افرادی که به علت شرایط کاری یا شخصی توان رفتن به مناظر طبیعی از جمله جنگل را ندارند راهکاری مؤثر باشد.
هوشمصنوعی امروز در بخشهای مختلف فرایند برندسازی به ابزاری کارآمد تبدیل شده است، اما هنوز نمیتواند جایگزین طراح حرفهای در تولید لوگو باشد. یک طراح برند معتقد است هوشمصنوعی اگرچه سرعت و دقت بسیاری از مراحل برندینگ را افزایش میدهد، اما در خلق هویت بصری متمایز و ایجاد هارمونی میان عناصر طراحی، همچنان به خلاقیت و تجربه انسان وابسته است.
امروزه «توییت کردن» برای میلیونها نفر اصطلاحی کاملاً آشناست؛ واژهای که از انتشار یک پست در شبکه اجتماعی توییتر خبر میدهد. با وجود اینکه نام این شبکه اجتماعی تغییر کرده است، هنوز هم تعداد زیادی از کاربران از این واژه استفاده میکنند. در نخستین ماههای فعالیت این شبکه اجتماعی نوشتههایشان توییت نامیده نمیشد. این واژه در نتیجه مجموعهای از تغییرات زبانی و تصمیمهای طراحی محصول شکل گرفت و در مدت کوتاهی چنان رواج یافت که فرهنگ لغت آکسفورد آن را زودتر از روال معمول وارد فهرست واژگان خود کرد.
هوشمصنوعی ابزاری است که جای خود را در زندگی همه ما باز کرده است و به بسیاری از پرسشهای ما پاسخ میدهد، اما پاسخهای این ابزار تا چه اندازه قابل اتکا هستند؟ یک متخصص تغذیه در گفتوگو با آناتک با اشاره به اینکه هوشمصنوعی به اندازه کافی تجربه لازم برای طراحی رژیم غذایی را ندارد، تأکید کرد این فناوری صرفاً ابزاری کمککننده است و پیروی کورکورانه از پاسخهای آن ممکن است افراد را به بیراهه بکشاند.
آیا دوست دارید دستگاهی داشته باشید که در روزهای گرم، سایهبان شما باشد و همزمان از نور خورشید برق تولید کند؟ دانشجویی در مکزیک نمونه اولیه چتری طراحی کرده است که با پنلهای خورشیدی تعبیهشده روی سطح آن، قابلیت تولید برق را دارد. این طرح که در یک مسابقه بینالمللی طراحی صنعتی ارائه شده، هنوز به مرحله تجاریسازی نرسیده است؛ اما نشان میدهد که وسایل ساده و روزمرهای مانند چتر میتوانند در تولید انرژی پاک نقش داشته باشند.
افزایش سن و سالمند شدن لزوماً به معنای ترک خانه و زندگی در مراکز مراقبتی نیست. پیشرفت فناوری باعث شده است ابزارهایی طراحی شوند که بتوانند امنیت، سلامت و ارتباط سالمندان را در خانه تقویت کنند و وابستگی آنها به مراقبت حضوری را کاهش دهند. در سالهای اخیر، شرکتهای فناوری تلاش کردهاند با توسعه گجتهای هوشمند، بخشی از چالشهای سالمندان را کاهش دهند و امکان زندگی مستقلتر را برای آنها فراهم کنند.
پژوهشگران دانشگاه استنفورد با کمک هوشمصنوعی، دستور پخت همبرگری را طراحی کردهاند که نهتنها در آزمون طعم با همبرگرهای رستورانی رقابت میکند، بلکه ارزش غذایی آن تقریباً دو برابر و اثرات زیستمحیطیاش تا بیش از ده برابر کمتر است. با این حال، به گفته تیم پژوهشی، هدف اصلی این پروژه فراتر از تحولی در صنعت غذایی است و افقی جدید برای نقش هوشمصنوعی در طراحی سیستمهای پیچیده ترسیم میکند.
حتما شما هم با اینفلوئنسرهای ساختهشده با هوشمصنوعی روبهرو شدهاید که درباره یک کرم آرایشی، اپلیکیشن یا برند پوشاک صحبت میکنند؛ بیآنکه در آن لحظه بدانید اصلاً وجود خارجی ندارند. این شخصیتهای دیجیتالی، بسیار طبیعی لبخند میزنند، سفر میروند و محصول معرفی میکنند، اما نه خسته میشوند، نه حاشیه میسازند و نه دستمزدی شبیه یک اینفلوئنسر مشهور میخواهند. همین ویژگیها باعث شده است اینفلوئنسرهای ساختهشده با هوشمصنوعی به یکی از تازهترین ابزارهای تبلیغات در فضای مجازی تبدیل شوند.
«سایبردِک»، رایانه کوچک و دستسازی که زمانی ساخت آن فقط منحصر به عاشقان فناوری در دهه ۸۰ میلادی بود، حالا با کمک شبکههای اجتماعی دوباره محبوب شده است؛ اما این بار نه فقط بهعنوان یک دستگاه، بلکه بهعنوان اعتراضی علیه یکنواختی ظاهری، مصرفگرایی و سلطه شرکتهای بزرگ فناوری شناخته میشود.
خانه هوشمند، خانهای است که در آن حسگرها، تجهیزات متصل به اینترنت، دستیارهای صوتی و سامانههای هوشمند، بخشی از فعالیتهای روزمره را بهصورت خودکار یا از راه دور مدیریت میکنند. این فناوری ابتدا برای افزایش آسایش و امنیت طراحی شد، اما امروز یکی از مهمترین کاربردهای آن، کمک به سالمندانی است که میخواهند با حفظ استقلال، در خانه خود زندگی کنند. پژوهشها نشان میدهد این خانهها علاوه بر مراقبت جسمی، میتوانند بر احساس تنهایی، امنیت روانی و استقلال سالمندان نیز اثر بگذارند.
گوگل فقط نام یک موتور جستوجو بود، اما آنقدر در زندگی روزمره مردم جا باز کرد که به یک فعل تبدیل شد؛ فعلی که در بسیاری از زبانها، از جمله فارسی، جای «جستوجو کردن» را تا حدودی گرفت. اما چگونه نام یک شرکت به فعلی تبدیل میشود که میلیونها نفر هر روز از آن استفاده میکنند؟ و چرا همان فعل، پس از دو دهه محبوبیت، حالا در حال از دست دادن جایگاه خود است؟
بسیاری از دانشآموزان و دانشجویان برای انجام تکالیف، نگارش متن، خلاصهسازی، ترجمه و حتی ایدهپردازی به ابزارهای هوشمصنوعی مراجعه میکنند. هرچند این فناوری میتواند بهرهوری را افزایش دهد، اما متخصصان آموزش هشدار میدهند که اگر نقش آن از یک دستیار یادگیری به جایگزین تفکر تغییر کند، مهارتهای پایهای مانند تحلیل، استدلال، حل مسئله و نوشتن بهتدریج تضعیف خواهد شد.
این روزها اگر چند دقیقه در اینستاگرام، تیکتاک یا پینترست وقت بگذرانید، با انبوهی از تصاویر و ویدئوهایی با هشتگهای مختلف برای توصیف سبکهای گوناگون لباس روبهرو میشوید؛ سبکهایی که میلیونها بار دیده میشوند و الگوریتم شبکههای اجتماعی دائماً آنها را به کاربران پیشنهاد میکند. شاید الهام گرفتن یا صرفاً تماشای این محتواها بیخطر و نوعی سرگرمی ساده باشد، اما در مقیاسی گستردهتر، بسیاری از پژوهشگران معتقدند الگوریتم شبکههای اجتماعی در حال تغییر دادن مفهوم سلیقه شخصی است.