نتیجه یک نظرسنجی در آمریکا:
۲۰۰ شب همعهدی؛ خانواده، میدان و دیپلماسی در روایت تابآوری
به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، رسیدن تجمعات مردمی پس از شهادت رهبر انقلاب به شب دویستم، تنها ثبت یک عدد در تقویم نیست؛ بلکه روایتی از تداوم یک تجربه اجتماعی است که در این مدت، خانه و میدان، خانواده و جامعه، مقاومت نظامی و دیپلماسی خارجی را در کنار یکدیگر قرار داده است. در این میان، اگر میدانها محل دیدهشدن حضور مردم بودهاند، خانهها بخش کمتر دیدهشده این روایت را شکل دادهاند؛ جایی که خانوادهها در کنار نگرانیها و پرسشهای خود، تلاش کردهاند معنای حوادث را برای نسلهای مختلف بازخوانی کنند و مفهوم تابآوری را در زندگی روزمره به تجربهای ملموس تبدیل کنند.
در روزهایی که جامعه با یک بحران بزرگ مواجه میشود، خانواده نخستین جایی است که آثار آن را تجربه میکند. پدر و مادرها باید به پرسشهای فرزندان پاسخ دهند، نگرانی کودکان را مدیریت کنند، از سالمندان مراقبت کنند و در عین حال زندگی روزمره را ادامه دهند. از همین رو، تابآوری اجتماعی تنها در میدانهای عمومی شکل نمیگیرد؛ بخش مهمی از آن در خانهها ساخته میشود، در گفتوگوهای خانوادگی، در کنار هم ماندن و در تلاش برای حفظ آرامش و امید.
در این میان، مشارکت خانوادگی نیز معنایی فراتر از حضور فیزیکی در تجمعات پیدا میکند. خانوادههایی که در کنار یکدیگر در مناسبتها و اجتماعات عمومی حاضر میشوند، بخشی از تجربه جمعی جامعه را به تجربهای خانوادگی تبدیل میکنند. کودکان و نوجوانان نیز از همین مسیر با مفاهیمی مانند مسئولیت اجتماعی، همدلی، مشارکت و ایستادگی آشنا میشوند و آنچه در جامعه میبینند، در حافظه شخصی و خانوادگی آنان ثبت میشود.
از سوی دیگر، مقاومت در این روایت تنها به میدان نظامی محدود نمیشود. مقاومت نظامی یکی از اضلاع مواجهه با تهدید است، اما در کنار آن، مقاومت اجتماعی، حفظ انسجام، تداوم فعالیتهای روزمره و حمایت مردم از امنیت و منافع ملی نیز اهمیت پیدا میکند. هرگاه جامعهای در برابر فشار و بحران تلاش میکند پیوندهای خود را حفظ کند، در حقیقت بخشی از ظرفیت تابآوری خود را به نمایش گذاشته است.
در کنار میدان نظامی و اجتماعی، دیپلماسی خارجی نیز عرصه دیگری برای پیگیری منافع و امنیت ملی است. مذاکره، رایزنی با کشورهای مختلف، حضور در مجامع بینالمللی و تبیین مواضع کشور، بخشی از همان میدان گستردهای است که در آن قدرت سیاسی، اجتماعی و نظامی در تعامل با یکدیگر قرار میگیرند. دیپلماسی میتواند دستاوردهای میدان را به زبان سیاسی و بینالمللی منتقل کند و از سوی دیگر، ظرفیتهای سیاسی و دیپلماتیک نیز میتواند در مدیریت بحرانها و تأمین منافع کشور نقش داشته باشد.
در چنین نگاهی، حمایت مردم از مقاومت و حضور آنان در عرصه اجتماعی را میتوان بخشی از پشتوانه اجتماعی قدرت ملی دانست؛ پشتوانهای که البته فقط در تجمعات و میدانها خلاصه نمیشود. خانوادهای که در شرایط دشوار زندگی خود را مدیریت میکند، مادری که نگرانی فرزندش را آرام میکند، پدری که تلاش میکند تصویری واقعبینانه از شرایط برای فرزندانش ارائه دهد و جوانی که تحولات کشور و منطقه را دنبال میکند، همگی در شکلگیری این سرمایه اجتماعی سهم دارند.
اکنون که از ۲۰۰ شب سخن گفته میشود، شاید مهمترین پرسش این باشد که از این دوره چه چیزی برای آینده باقی خواهد ماند. پاسخ را باید علاوه بر تصاویر ثبتشده از میدانها، در خاطرات خانوادهها، گفتوگوهای والدین با فرزندان، تجربه نسلهای مختلف و روایتی جستوجو کرد که از پیوند میان جامعه، مقاومت و دیپلماسی شکل گرفته است.
«همعهدی» اگر قرار باشد از یک شعار فراتر رود، باید در زندگی اجتماعی و خانوادگی معنا پیدا کند؛ در مسئولیتپذیری، همدلی، حفظ انسجام و انتقال تجربه به نسل آینده. ۲۰۰ شب میتواند بخشی از یک حافظه جمعی باشد؛ حافظهای که در آن میدان و خانه از یکدیگر جدا نیستند و خانوادهها نه صرفاً تماشاگر تحولات، بلکه یکی از مهمترین راویان تابآوری جامعه در روزهای دشوار بودهاند.
انتهای پیام/
