«تاریخ ادبیات آمریکا» به چاپ پنجم رسید
به گزارش خبرنگار آنا، کتاب «تاریخ ادبیات آمریکا» نوشته ویلیس ویگر با ترجمه حسن جوادی به تازگی توسط انتشارات امیرکبیر به چاپ پنجم رسیده است.
ویلیس ویگر نویسنده این کتاب، استاد علوم انسانی دانشگاه بوستون است که بین سالهای ۱۹۶۸ و ۱۹۷۰ به تدریس ادبیات آمریکا در دانشگاه تهران و دانشگاه ملی وقت ایران مشغول بوده است. او در آن بازه زمانی کتاب خود با عنوان «تاریخ ادبیات آمریکا» را تدریس کرد که اولین بار سال ۱۹۶۸ توسط دانشگاه نیویورک و یک سال بعد هم توسط دانشگاه لندن چاپ شد.
این مولف میگوید دانشجویان ایرانی اش احساس کردهاند این کتاب باید ترجمه شود و نسخه فارسی اش هم در اختیار ادب پژوهان ایرانی قرار بگیرد. به این ترتیب کتاب مورد اشاره توسط حسن جوادی به فارسی برگردانده شد.
ویگر معتقد است ادبیات از همان ابتدا که به دست اروپاییان در آمریکا رونق و قوام پیدا کرده، هدفی جهانی داشته و کتاب او، سیر پیشرفت ادبیات و هدف جهانی اش را در آمریکا از دوره کریستف کلمب تا روزگار برخی از نویسندگان قرن بیستمی بررسی میکند. این میان آثار و اندیشههای نویسندگانی، چون کوپر، ادگار آلن پو، رابرت ویتمن، مارک توایین، هنری جیمز، اوجین اونیل، الیوت، ویلیام فاکنر، ویلبر، آلبی، موریس و ... معرفی و مرور میشوند.
کتاب پیش رو ۶ فصل اصلی و یک بخش پایانی «متن شعرها» دارد که عناوین فصل هایش به این ترتیباند:
«از نامه نگاری تا خاطرات نویسی»، «از رساله تا رمان»، «اثر هنری بسته و باز»، «درباره رمان، از رمان نویسی تفننی تا حرفهای»، «دامنه وسیعتر ادبیات» و «بازگشت».
در قسمتی از این کتاب میخوانیم:
آلمان به وسیله شاعری به نام فردیناند فرای لیگرات، که اشعار لانگ فلورا نیز ترجمه کرده و به عنوان پناهنده در انگلستان به سر میبرد، با برگهای علف آشنایی یافت. او در ۱۸۶۸ برای اولین بار در آلمان مقالهای در باب ارزیابی آثار ویتمن انتشار داده او را شاعری جهانی خواند و هنگامی که اواخر قرن نوزدهم فرا رسید، علاقه مندی به آثار ویتمن به صورت سنتی درآمده بود. پس از جنگ جهانی اول این علاقه مندی دوباره احیا شد و ترجمهای از برگهای علف منتشر گشت که میتوانست با متن اصلی برابری کند و از این حیث شبیه ترجمههایی از شکسپیر بود که آلمانها مدتها از آنها بهرهمند بودند. توماس مان در ۱۹۲۲ آن را «اثری بزرگ، مهم و هدیهای مقدس» خواند که هموطنان آلمانی اش «در صورتی که مترجم را قبول نمایند» میتوانند از اثر او بهره گیرند.
در روسیه تولستوی به برگهای علف علاقهمند گشت. تورگنیف در نامهای به سال ۱۸۷۲ نوشت که قصد ترجمه بعضی از اشعار آن را برای ناشرش بفرستد ولی این کار را انجام نداد، گرچه ممکن است این کتاب محرک او در نوشتن اشعار منثور بوده باشد که به سال ۱۸۷۸ شروع گشت. در قرن حاضر شاعری سمبلیست به نام بالمونت که آثار آلن پو را ترجمه کرده بود، ترجمه روسی برگهای علف را تهیه کرد که تا ۱۹۱۱ منتشر نشد و هنگامی که نشر یافت، به خاطر عدم امانت آن، مورد انتقاد قرار گرفت. در ضمن ترجمه دیگری توسط چوکوفسکی نشر یافت و ترجمه شناخته شده برگهای علف در روسی گردید؛ اولین چاپ در ۱۹۰۷ و دهمین چاپ (در ده هزار نسخه) در ۱۹۴۴ نشر یافت. در مقدمه چاپ نهم (۱۹۵۳) پرنس میرسکی خاطرنشان ساخت که گرچه اشعار ویتمن به مفهوم مارکسیستی انقلابی نیستند، از جنبههای هنری محض میتوان او را بزرگترین شاعر عصر بورژوازی بشریت دانست، «آخرین از دسته شاعرانی که اول آنها دانته است ... او واقعا مبتکر بزرگی است، شاید بزرگترین مبتکری که دنیای شعر تاکنون داشته است.»
چاپ پنجم این کتاب با ۳۷۸ صفحه و شمارگان ۲۵۰ نسخه عرضه شده است.
انتهای پیام/
