از جهاد تبیین تا حضور در جبهه؛ رسالت دانشجو در نبرد با استکبار

به گزارش خبرگزاری آنا، در روزهایی که میهن عزیزمان ایران، در پی تجاوزات آشکار رژیم صهیونیستی و آمریکای جنایتکار، درگیر یک نبرد سرنوشت‌ساز شده است و در حالی که قلوب ملت ایران از داغ جانسوز شهادت رهبر حکیم انقلاب جریحه‌دار است، تداوم مسیر آرمان‌های ملی و حفظ انسجام درونی بیش از هر زمان دیگری ضرورت یافته است. در این برهه حساس که دشمن به خیال باطل خود، فقدان رهبری را فرصتی برای فروپاشی اراده‌ها می‌بیند، دانشگاه به عنوان کانون عقلانیت و مقاومت، نقش ویژه‌ای بر عهده دارد. برای بررسی رسالت دانشجویان در این شرایط جنگی، به سراغ «امیررضا صادقی»، فعال جنبش دانشجویی و دانشجوی کارشناسی ارشد روابط بین‌الملل رفتیم تا از چگونگی پیوند میان علم، سیاست و ایثار در این روزهای تاریخی بشنویم.

دانشجوی امروز چگونه می‌تواند میان تداوم تحصیل و مسئولیت اجتماعی در قبال دفاع از وطن پیوند برقرار کند؟

شهادت رهبر بزرگوارمان اگرچه غمی سنگین بر دل‌های ما نهاد، اما برای ما دانشجویان، «حجت» را تمام کرد. امروز دفاع از وطن دو لبه دارد: یک لبه آن در جبهه‌های نبرد با متجاوزان صهیونیست و آمریکایی است و لبه دیگر آن در سنگر علم. 

ما معتقدیم تداوم تحصیل در شرایط جنگی، خودِ «دفاع مقدس» است. دشمن می‌خواهد چرخ‌های علمی و پیشرفت ایران متوقف شود تا ما به زانو دربیاییم. دانشجویی که امروز با وجود اندوه فراوان، در کلاس درس حاضر می‌شود یا در آزمایشگاه به تحقیق می‌پردازد، در واقع به موشک‌های دشمن پاسخ می‌دهد. ما با تداوم تحصیل، به دشمن پیام می‌دهیم که «ایران متوقف‌شدنی نیست». مسئولیت اجتماعی ما این است که اجازه ندهیم خلأ حضور فیزیکی رهبرمان، منجر به عقب‌گرد علمی شود؛ بلکه باید با تاسی به میراث ایشان، تحصیل را به ابزاری برای «خودکفایی دفاعی و اقتصادی» تبدیل کنیم.

نقش دانشجویان در جهاد تبیین برای مقابله با جنگ روانی رسانه‌های بیگانه در فضای مجازی و گروه‌های دانشجویی چیست؟

دشمن پس از شهادت رهبر انقلاب و آغاز درگیری‌های نظامی، با تمام توپخانه رسانه‌ای‌اش به دنبال القای حس «پایان کار» و ایجاد تفرقه است. در این فضای غبارآلود، دانشجو باید «دیده‌بان حقایق» باشد. جهاد تبیین امروز یعنی خنثی کردن روایت‌های دروغین رسانه‌های بیگانه که قصد دارند ثبات کشور را لرزان نشان دهند.

وظیفه ما در گروه‌های دانشجویی و فضای مجازی، بازخوانی اندیشه‌های معماران انقلاب و تبیین قدرت ساختاری نظام است. ما باید به هم‌کلاسی‌ها و مردم اطمینان بدهیم که پرچم این نهضت بر زمین نخواهد ماند. دانشجو باید با منطق علمی، پیروزی‌های میدانی را روایت کند و مانع از آن شود که «مارپیچ سکوت» و ناامیدی در میان نخبگان شکل بگیرد. ما اجازه نخواهیم داد دشمن با جنگ روانی، تلخی فقدان رهبری را به ابزاری برای تسلیم تبدیل کند.

مطالبه اصلی جنبش دانشجویی از مسئولان برای مدیریت بهتر کشور در شرایط جنگی و حفظ ثبات علمی چیست؟

مطالبه صریح ما از کارگزاران نظام، «وحدت کلمه»، «مدیریت جهادی» و «تکیه کامل بر توان داخلی» است. در شرایطی که با استکبار جهانی در نبرد مستقیم هستیم، هرگونه سستی در مدیریت یا بروکراسی اداری، خیانت به خون شهداست. ما مطالبه داریم که مسئولان فضای دانشگاه را برای مشارکت دانشجویان در حل معضلات جنگی (از بخش‌های فنی-مهندسی گرفته تا حوزه‌های اقتصاد مقاومتی) باز کنند. ثبات علمی نباید فدای شرایط اضطراری شود؛ بلکه باید از ظرفیت دانشگاه برای پشتیبانی علمی از جبهه‌ها استفاده کرد. همچنین از مسئولان می‌خواهیم با شفافیت و قاطعیت، راهبردهای دفاعی کشور را پیش ببرند تا هم ثبات داخلی حفظ شود و هم پاسخ پشیمان‌کننده‌ای به دشمن داده شود.

حضور دانشجویان داوطلب در حوزه‌های امدادی، فنی و فرهنگی نشان‌دهنده کدام وجه از حیات دانشگاه در زمان جنگ است؟

این حضور، نشان‌دهنده «روح زنده و بیدار دانشگاه» است. دانشگاهی که در زمان جنگ و در سوگ رهبرش، دانشجویانش را به صفوف امدادگری، خدمات فنی در صنایع دفاعی و فعالیت‌های فرهنگی-روحیه بخش می‌فرستد، یعنی دانشگاهی که با «نبض مردم» می‌تپد. این حضور داوطلبانه نشان می‌دهد که دانشگاه، صرفاً یک فضای انتزاعی برای تئوری‌پردازی نیست، بلکه «عقبه استراتژیک» کشور است. دانشجویی که کتابش را زمین می‌گذارد تا به مجروحان جنگی کمک کند یا در حوزه‌های فنی به رفع نیازهای فوری کشور می‌پردازد، نشان‌دهنده بلوغ سیاسی و اجتماعی نسل جدید است. این یعنی «حیات دانشگاه» در گره خوردن با سرنوشت ملت است؛ ما نشان می‌دهیم که در راه دفاع از آرمان‌های رهبر شهیدمان، از کلاس درس تا میدان نبرد، همواره آماده جانفشانی هستیم.