پیشنهاد سردبیر
رصدخانه مراغه؛ احیاکننده علم در دل ویرانی‌های مغول

یک استاد تاریخ و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد در گفت‌وگو با آناتک:

مکمل‌های غذایی؛ ضرورت یا انتخاب خودسرانه؟

در گفت‌وگوی آناتک با سخنگوی سازمان غذا و دارو بررسی شد

روم باستان، محل شکل‌گیری نخستین الگوهای فهم بیماری

اپیدمیولوژی اولیه در روم باستان و شکل‌گیری نخستین پیگیری الگو‌یی بیماری‌ها

مصرف بنزین ایران در ۱۴۰۵ به ۱۳۷ میلیون لیتر می‌رسد/ روزانه ۳۰۰ هزار لیتر سوخت هدر می‌رود

مدیرعامل اسبق شرکت بهینه‌سازی مصرف سوخت با هشدار نسبت به تشدید بحران انرژی در کشور اعلام کرد: مصرف انرژی در ایران سالانه حدود ۶ درصد رشد کرده و برآوردها نشان می‌دهد مصرف بنزین کشور در سال ۱۴۰۵ به ۱۳۷ میلیون لیتر در روز خواهد رسید؛ این در حالی است که به گفته وی، تنها در شبکه توزیع سوخت روزانه بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار لیتر بنزین هدر می‌رود و توسعه مترو نیز می‌توانست بیش از سه میلیون سفر شهری را از سطح خیابان جمع‌آوری کند.

به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری آنا؛ نصرت‌الله سیفی، مدیرعامل اسبق شرکت بهینه‌سازی مصرف سوخت، در نشست خبری بررسی راهکارهای کاهش مصرف بنزین با هشدار نسبت به تشدید بحران انرژی در کشور اعلام کرد: رشد مستمر مصرف، محدودیت تولید، آسیب به زیرساخت‌های انرژی و ضعف در نظام مدیریت مصرف باعث شده ایران از مرحله ناترازی عبور کرده و وارد وضعیت بحرانی شود.

وی ادامه داد: حتی پیش از جنگ تحمیلی نیز کشور با ناترازی انرژی روبه‌رو بود و آمار‌ها نشان می‌داد مصرف انرژی در کشور به‌طور متوسط سالانه حدود ۶ درصد رشد داشته است. بر همین اساس برآورد می‌شود مصرف بنزین کشور در سال ۱۴۰۵ به حدود ۱۳۷ میلیون لیتر در روز برسد؛ در حالی که ظرفیت پالایشی کشور متناسب با این رشد افزایش پیدا نکرده است.

سیفی با اشاره به آسیب‌هایی که در جریان جنگ به برخی زیرساخت‌های انرژی وارد شده است، گفت: بخشی از چاه‌های گاز دچار اختلال شدند و کاهش خوراک گازی، تولید برخی پالایشگاه‌ها از جمله پالایشگاه خلیج فارس را تحت تأثیر قرار داد؛ موضوعی که به کاهش تولید بنزین منجر شد.

وی افزود: پیش از جنگ نیز ایران واردکننده بنزین بود و بخشی از واردات از مسیر جنوب کشور انجام می‌شد، اما محدودیت‌های ایجادشده و فشار‌های خارجی موجب شد واردات از جنوب تقریباً متوقف شود و تنها بخشی محدود از واردات از شمال کشور ادامه پیدا کند.

مدیرعامل اسبق شرکت بهینه‌سازی مصرف سوخت همچنین با اشاره به هدف قرار گرفتن برخی مخازن سوخت در جریان جنگ اظهار کرد: این اتفاق موجب شد ذخایر سوخت کشور نیز تحت فشار قرار گیرد و وضعیت تأمین انرژی دشوارتر شود.

سیاست‌گذاری و فرهنگ‌سازی؛ کم‌هزینه‌ترین راهکار‌ها

سیفی راهکار‌های مدیریت بحران انرژی را در چند دسته تقسیم‌بندی کرد و گفت: بخشی از راهکار‌ها از جنس سیاست‌گذاری، نظام توزیع، تخصیص و قیمت‌گذاری است که نسبت به سایر روش‌ها هزینه اجرایی کمتری دارد.

وی ادامه داد: پس از سیاست‌گذاری، فرهنگ‌سازی یکی از کم‌هزینه‌ترین و مؤثرترین روش‌های مدیریت مصرف است، زیرا هنوز بسیاری از مردم حتی روش صحیح مصرف گاز یا توجه به برچسب انرژی را نمی‌دانند.

وی در ادامه گفت: اصلاح رفتار مصرفی اگرچه زمان‌بر است و ممکن است یک تا دو سال طول بکشد تا به عادت عمومی تبدیل شود، اما پایداری بالایی دارد و می‌تواند تأثیر قابل توجهی در کاهش مصرف انرژی داشته باشد.

سیفی با اشاره به وضعیت ناوگان حمل‌ونقل کشور گفت: در سال ۱۳۷۹ که شرکت بهینه‌سازی مصرف سوخت تأسیس شد، خودروی پیکان همچنان در کشور تولید می‌شد؛ خودرویی که فناوری آن متعلق به دهه ۶۰ میلادی بود. پیکان در شرایط تنظیم استاندارد حدود ۱۲.۵ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر مصرف سوخت داشت و اگر موتور آن از تنظیم خارج می‌شد، مصرف سوخت آن به‌شدت افزایش پیدا می‌کرد.

مدیرعامل اسبق شرکت بهینه‌سازی مصرف سوخت تأکید کرد: نوسازی ناوگان حمل‌ونقل اگرچه هزینه‌بر است، اما پایداری بالایی در کاهش مصرف انرژی دارد. وی به جایگزینی خودرو‌های قدیمی با خودرو‌های دارای ECU و فناوری‌های جدید اشاره کرد و گفت این تغییرات می‌تواند تا سال‌ها مصرف سوخت را کاهش دهد.

راهکار‌های ساده‌ای که نادیده گرفته می‌شوند

سیفی در ادامه با اشاره به برخی راهکار‌های ساده مدیریت مصرف اظهار کرد: تنظیم دوره‌ای موتور خودرو، تنظیم باد لاستیک، تعویض به‌موقع فیلتر هوا و حتی بالا بودن شیشه خودرو در سرعت‌های بالاتر از ۶۰ کیلومتر در ساعت می‌تواند مصرف سوخت را کاهش دهد.

وی افزود: بسیاری از رانندگان تصور می‌کنند پایین بودن شیشه خودرو به‌جای استفاده از کولر مصرف سوخت را کم می‌کند، در حالی که در سرعت‌های بالا مقاومت هوا باعث افزایش مصرف بنزین می‌شود.

موتور سیکلت برقی می‌تواند مصرف بنزین تهران را نصف کند

این کارشناس حوزه انرژی با تأکید بر لزوم توسعه حمل‌ونقل پاک گفت: اگر بخش عمده‌ای از تردد‌های درون‌شهری به سمت موتور سیکلت برقی برود، مصرف بنزین در تهران می‌تواند تا حدود ۵۰ درصد کاهش پیدا کند.

وی اضافه کرد: بسیاری از سفر‌های شهری کوتاه هستند و می‌توان آنها را با موتور سیکلت برقی، دوچرخه اشتراکی یا حمل‌ونقل عمومی انجام داد، اما هنوز زیرساخت و سیاست‌گذاری لازم در این حوزه شکل نگرفته است.

سیفی در بخش دیگری از سخنان خود به تجربه حمایت از توسعه مترو در دهه ۹۰ اشاره کرد و گفت: در بودجه سال ۱۳۹۳ حدود ۵.۵ میلیارد دلار برای توسعه متروی تهران و حدود ۷۰۰ تا ۸۰۰ میلیون دلار برای متروی هفت کلان‌شهر کشور در نظر گرفته شد. این طرح‌ها می‌توانست روزانه بیش از سه میلیون سفر شهری را از سطح خیابان به زیرزمین منتقل کند و مصرف بنزین و گازوئیل را به شکل چشمگیری کاهش دهد، اما به دلیل اختلافات و نگاه‌های سیاسی، اجرای کامل آن با تأخیر مواجه شد.

هدررفت روزانه صد‌ها هزار لیتر سوخت

مدیرعامل اسبق شرکت بهینه‌سازی مصرف سوخت با اشاره به مشکلات شبکه توزیع سوخت کشور اظهار کرد: در ایران هنوز بخشی از سوخت در فرآیند ذخیره‌سازی، حمل‌ونقل و توزیع هدر می‌رود؛ در حالی که در بسیاری از کشور‌های دنیا میزان تبخیر سوخت تقریباً به صفر رسیده است.

وی افزود: تنها با اصلاح شبکه توزیع و کنترل هدررفت می‌توان روزانه بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار لیتر صرفه‌جویی در مصرف سوخت ایجاد کرد.

سیفی همچنین به وضعیت جایگاه‌های سوخت اشاره کرد و گفت: کشور حدود چهار هزار جایگاه عرضه سوخت دارد، اما جانمایی و طراحی بخشی از این شبکه استاندارد نیست و همین موضوع نیز باعث افزایش مصرف و اتلاف انرژی می‌شود.

بحران انرژی نیازمند ستاد فرماندهی است

سیفی در پایان تأکید کرد: مهم‌تر از خود راهکارها، شیوه اجرای آنهاست. به گفته وی، پراکندگی مسئولیت‌ها و نبود مدیریت یکپارچه باعث شده بسیاری از طرح‌های بهینه‌سازی انرژی در کشور به نتیجه نرسد.

وی افزود: حل بحران انرژی نیازمند تشکیل یک «ستاد فرماندهی رفع بحران» با اختیارات کافی است؛ مجموعه‌ای که بتواند هماهنگی میان دستگاه‌ها را ایجاد کرده و بدون گرفتار شدن در بروکراسی پیچیده، تصمیم‌های فوری و عملیاتی اتخاذ کند.

مدیرعامل اسبق شرکت بهینه‌سازی مصرف سوخت خاطرنشان کرد: راهکار‌های بهینه‌سازی انرژی در کشور فراوان است و اگر دولت از اقدامات کم‌هزینه آغاز کند و درآمد حاصل از صرفه‌جویی را مجدداً در همین حوزه سرمایه‌گذاری کند، مدیریت بحران انرژی نه‌تنها ممکن خواهد بود، بلکه می‌تواند به یکی از بخش‌های درآمدزای اقتصاد کشور تبدیل شود.

انتهای پیام/

ارسال نظر