سند رسمی مهندسی آشوبها از سوی سازمان منافقین منتشر شد
شکست پروژه ارتباطات سایه در اغتشاشات اخیر
چهرههای افراد اوتیستیک احساسات را بهگونهای متفاوت نشان میدهد
چهرههای افراد اوتیستیک و غیر اوتیستیک احساسات را به شکل متفاوتی بیان میکنند و این سوءبرداشت میتواند از هر دو سو رخ دهد. براساس گزارش «سایتکدیلی» یک پژوهش جدید نشان میدهد که افراد اوتیستیک و غیر اوتیستیک برای بیان احساسات خود از حرکات چهره به شیوههای متفاوتی استفاده میکنند. این تفاوتها میتواند به توضیح این موضوع کمک کند که چرا گاهی سیگنالهای احساسی میان این دو گروه به درستی درک نمیشود.
ترسیم نقشه حرکات چهره مرتبط با احساسات
پژوهشگران «دانشگاه بیرمنگام» یک بررسی عمیق درباره حالات چهره در افراد اوتیستیک و غیر اوتیستیک انجام دادند. آنها با استفاده از فناوری پیشرفته رهگیری حرکات چهره، یک کتابخانه مرجع بزرگ از حالتهای چهره مرتبط با احساسات اصلی مانند خشم، شادی و اندوه ایجاد کردند. در این پروژه بیش از ۲۶۵ میلیون نقطه داده تجزیه و تحلیل شد که نگاهی بسیار دقیق و کمسابقه به تفاوتهای حرکات چهره در افراد مختلف ارائه میدهد.
روش انجام مطالعه
این پژوهش که در نشریه «تحقیقات اوتیسم» (Autism Research) منتشر شده است، ۲۵ بزرگسال اوتیستیک و ۲۶ بزرگسال غیر اوتیستیک را دربر میگرفت. شرکتکنندگان در مجموع نزدیک به ۵۰۰۰ حالت چهره تولید کردند. از هر فرد خواسته شد خشم، شادی و اندوه را در دو موقعیت متفاوت نشان دهد: یکبار هنگام هماهنگ کردن حالت چهره با صداها و بار دیگر هنگام صحبت کردن.
تفاوتهای آشکاری میان دو گروه مشاهده شد. همچنین شرکتکنندگان اوتیستیک دامنه گستردهتری از حالتهای متمایز چهره را نشان دادند. پژوهشگران چند الگوی پایدار را ثبت کردند:
• در بیان خشم، افراد اوتیستیک بیشتر به حرکات دهان و کمتر به حرکات ابرو نسبت به افراد غیر اوتیستیک متکی بودند.
• در بیان شادی، افراد اوتیستیک لبخندی ظریفتر نشان میدادند که «عضلات اطراف چشمها درگیر نمیشدند».
• در بیان اندوه، افراد اوتیستیک حالت افتاده چهره را با بالا بردن بیشتر لب بالایی نسبت به همتایان غیر اوتیستیک خود ایجاد میکردند.
تاثیر نارسایی هیجانی یا آلکسیتایمیا بر بیان احساسات
پژوهشگران همچنین نقش نارسایی هیجانی یا نابینایی هیجانی را بررسی کردند؛ وضعیتی خفیفتر از یک اختلال بالینی کامل (sub-clinical) که در میان افراد اوتیستیک شایع است و با دشواری در شناسایی و توصیف احساسات شخصی همراه است. سطوح بالاتر الکسیتایمیا با حالتهای چهرهای از خشم و شادی مرتبط بود که وضوح کمتری داشتند و باعث میشد این احساسات مبهم یا ترکیبی به نظر برسند.
چرا سیگنالهای احساسی اغلب اشتباه خوانده میشوند
دکتر «کانر کیتینگ»، که این پژوهش را در دانشگاه بیرمنگام هدایت کرده و اکنون در دپارتمان روانشناسی تجربی دانشگاه آکسفورد فعالیت میکند، میگوید این تفاوتها فراتر از ظاهر صرف هستند.
او توضیح میدهد: «یافتههای ما نشان میدهد تفاوت میان افراد اوتیستیک و غیر اوتیستیک تنها به شکل ظاهری حالات چهره محدود نمیشود، بلکه به نحوه شکلگیری آنها نیز مربوط است؛ از جمله اینکه این حالات با چه میزان هماهنگی، پیوستگی و روانی در چهره ظاهر میشوند. این ناهماهنگیها در حالات چهره میتواند توضیح دهد که چرا افراد اوتیستیک در تشخیص حالات غیر اوتیستیکها دچار مشکل میشوند و بالعکس».
چالشی دوطرفه در درک احساسات
پروفسور «جنیفر کوک»، نویسنده ارشد این پژوهش از دانشگاه بیرمنگام، تاکید میکند که این تفاوتها نباید بهعنوان یک کمبود تلقی شوند.
او میگوید: «افراد اوتیستیک و غیر اوتیستیک ممکن است احساسات را به شیوههایی متفاوت، اما بهطور یکسان معنادار بیان کنند؛ تقریبا مانند صحبت کردن به زبانهای مختلف. آنچه گاهی به عنوان دشواری برای افراد اوتیستیک تفسیر شده است، ممکن است در واقع بازتاب یک چالش دوطرفه در فهم حالات یکدیگر باشد. ما در حال بررسی این ایده هستیم، بنابراین منتظر بهروزرسانیهای بعدی باشید».
اوتیسم
براساس گزارش «سازمان جهانی بهداشت» (WHO)، اوتیسم که با عنوان اختلال طیف اوتیسم نیز شناخته میشود، به مجموعهای متنوع از شرایط مرتبط با رشد مغز اطلاق میشود. بر اساس برآوردهای جهانی، در سال ۲۰۲۱ حدود یک نفر از هر ۱۲۷ نفر در جهان در طیف اوتیسم قرار داشته است. ویژگیهای اوتیسم ممکن است از دوران کودکی قابل شناسایی باشند Y، اما در بسیاری از موارد تشخیص این وضعیت تا سالها بعد انجام نمیشود. تواناییها و نیازهای افراد اوتیستیک بسیار متغیر است و میتواند در طول زمان تغییر کند؛ بهطوری که برخی افراد میتوانند به صورت مستقل زندگی کنند، در حالی که برخی دیگر با ناتوانیهای شدید مواجهاند و به مراقبت و حمایت مادامالعمر نیاز دارند.
اختلالات طیف اوتیسم معمولا با درجاتی از دشواری در تعاملات اجتماعی و ارتباطی همراه هستند و همچنین الگوهای رفتاری و فعالیتی غیرمعمول مانند تمرکز شدید بر جزئیات یا واکنشهای متفاوت به محرکهای حسی، در آنها دیده میشود. اوتیسم میتواند بر فرصتهای آموزشی و شغلی افراد تاثیر بگذارد و فشار قابلتوجهی نیز بر خانوادههایی که مسئول مراقبت و حمایت هستند وارد کند. در این میان، نگرشهای اجتماعی و میزان حمایت نهادهای محلی و ملی نقش مهمی در تعیین کیفیت زندگی افراد اوتیستیک ایفا میکند.
سازمان جهانی بهداشت تاکید میکند که مداخلات روانیـاجتماعی مبتنی بر شواهد، در صورت دسترسی به موقع، میتوانند مهارتهای ارتباطی و اجتماعی افراد اوتیستیک را بهبود بخشند و تأثیر مثبتی بر سلامت روان، رفاه و کیفیت زندگی آنها و مراقبانشان داشته باشند. همچنین مراقبت از افراد اوتیستیک باید با اقداماتی در سطح جامعه و سیاستگذاریهای کلان همراه باشد تا دسترسیپذیری، فراگیری اجتماعی و حمایت پایدار برای این افراد تضمین شود.
انتهای پیام/
