سند رسمی مهندسی آشوبها از سوی سازمان منافقین منتشر شد
شکست پروژه ارتباطات سایه در اغتشاشات اخیر
خاموشی شبکه نفوذ؛ وقتی «کیل سوییچ» فعال شد
به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری آنا، رصد تحرکات اخیر در پایتختهای غربی نشان میدهد که جریانهای برانداز از فاز اعتراض مدنی عبور کرده و رسماً به لابیگری برای جنگ روی آوردهاند. انتشار تصاویری که در آن گروههای چند ده نفره با پلاکاردهای انگلیسی، خواستار دخالت نظامی خارجی و بمباران زیرساختهای ملی هستند، پرده از استیصال جریانی برمیدارد که حیات خود را در ویرانی ایران میبیند. این تغییر فاز، پیام روشنی دارد؛ وقتی پایگاه اجتماعی در داخل وجود ندارد، تنها امید به نوک پیکان موشکهای بیگانه است؛ راهبردی که حتی نظریهپردازان واقعگرای غربی نیز آن را قماری خطرناک و محکوم به شکست میدانند.
جنگ سایه؛ شکست اینترنت چمدانی
لایه پنهان وقایع اخیر، نبردی تکنولوژیک بود که در آن سرویسهای اطلاعاتی بیگانه تلاش کردند با استقرار شبکههای ارتباطی ماهوارهای خارج از کنترل حاکمیت، فرماندهی آشوب را در دست بگیرند. اما فعالسازی پروتکلهای قطع دسترسی (Kill-switch) و رصد بلا درنگ کانونهای ارسال سیگنال، نشان داد که ایران به فناوریهای پیشرفتهای در جنگ الکترونیک دست یافته است.
کور شدن چشم اطلاعاتی دشمن و قطع ارتباط سرپلها با اتاقهای فرمان در لندن و تلآویو، دقیقاً همان نقطهای بود که محاسبات تغییر رژیم را به دیوار بتنی کوبید.
بازدارندگی؛ عبور از «صبر استراتژیک»
تهدیدات نظامی اخیر و اعزام ناوگانهای دریایی به منطقه، بیش از آنکه یک آرایش جنگی واقعی باشد، یک مانور روانی برای تنفس مصنوعی به جریانهای شکستخورده است. پاسخ قاطع تهران مبنی بر اینکه هرگونه اقدام محدود، به مثابه جنگ تمامعیار تلقی خواهد شد، نشاندهنده تغییر دکترین دفاعی کشور است. برخلاف تصور غرب که گمان میکرد فشارهای داخلی موجب تزلزل در ساختار قدرت شده، انسجام نهادهای امنیتی و ارتقای سطح آمادگیها، هزینه هرگونه ماجراجویی را به سطحی غیرقابل تحمل برای مهاجمان رسانده است.
توهم خیابان به نام قاتل
عمق فاجعه در تفکر اپوزیسیون آنجاست که در فضای مجازی، وعده نامگذاری خیابانهای تهران به نام فرماندهان ارتش متخاصم را میدهند. این سطح از بیگانگی با روحیه ملیگرایانه ایرانیان، خود بزرگترین دلیل شکست آنهاست. مردمی که حافظه تاریخیشان پر از زخمهای مداخلات خارجی است، هرگز فرش قرمز برای کسانی پهن نمیکنند که نسخه لیبیسازی ایران را در دست دارند.
انتهای پیام/
