از تکریم پدر تا توهین به مادر؛ سقوط اخلاقی در قامت یک پیشکسوت!/ خداداد عزیزی؛ کسی که راه «بزرگی» را گم کرده

خداداد عزیزی
اتفاقات اخیر در ورزشگاه یادگار امام، پرده از تضاد عجیبی برداشت: مردی که روزگاری به احترام بی‌حد و حصر به پدرش شناخته می‌شد، امروز با چه حقی، کرامت انسانی و مادر یک بازیکن را هدف توهین‌هایش قرار داد؟

به گزارش خبرگزاری آنا وقایع شب گذشته در ورزشگاه یادگار امام تبریز و برخورد تند خداداد عزیزی با امید عالیشاه، تنها یک اتفاق ساده نبود؛ بلکه نمادی از یک بحران اخلاقی در قامت پیشکسوت فوتبال ایران است.

آقای عزیزی؛ دقیقاً کی و کجا به شما یاد دادند که برای دفاع از حق تیمتان، باید عربده کشید و به رکیک‌ترین کلمات متوسل شد؟ در تمام آموزه‌های دینی و ملی ما، «پاسخ به بدی با نیکی» ستون اخلاق است اما شما در مقابل هر تضاد کوچکی، به جای خردِ یک پیشکسوت، فریادِ یک تخریب‌گر را به نمایش می‌گذارید.

باید پرسید این «منِ» ناپذیرفتنی شما دقیقاً از کجا تغذیه می‌کند؟ در دوران بازیگنی، برچسب «یاغی» روی شما بود و شاید آن زمان، این یاغی‌گری در زمین فوتبال پذیرفته می‌شد اما امروز که سن و سالی دارید و در جایگاه پیشکسوت قرار گرفته‌اید، این رفتار دیگر نه افتخار است و نه جذاب بلکه تنها نشانه‌ای از عدم پذیرش واقعیت‌هاست.

عجیب است که شما با هر کسی درگیر می‌شوید؛ از خبرنگاران و ناظران گرفته تا داوران و بازیکنان تیم‌های مقابل. گویی تمام دنیا باید در برابر شما سر تعظیم فرودارند و هر کسی که چنین نکند، هدف توهین‌های شما قرار می‌گیرد. آیا کسی در این دنیا هست که شما از او راضی باشید؟ 

آقای عزیزی، احترام به کرامت انسانی هیچ ربطی به این ندارد که آن فرد ملی‌پوش باشد یا نباشد. حتی اگر فرض کنیم امید عالیشاه بدترین حرف‌ها را زده، آیا راه درستِ یک بزرگتر، این است که بدتر از او رفتار کند و به رکیک‌ترین فحش‌ها متوسل شود؟ 

شما کسی هستید که با احترامی مثال‌زدنی برای پدرتان شناخته می‌شدید. کسی که بدون دیدن روی پدرش، روزش روز نمی‌شد. همین نقطه قوت شما، حالا بزرگترین تضاد زندگی شماست. با چه حقی به خود اجازه دادید رکیک‌ترین فحش‌ها را نثار مادر یک بازیکن کنید؟ آیا وقتی به چهره خود در آینه نگاه می‌کنید، از این تضاد میان «پسرِ بااحترام» و «پیشکسوتِ توهین‌گر» خجالت نمی‌کشید؟

فدراسیون فوتبال، کمیته اخلاق و کمیته انضباطی تا الان هر چقدر چشم خود را روی بی اخلاقی های این فوتبال بسته اند دیگر باید این چشم بستن را کنار بگذارند و با خداداد عزیزی و عزیزی ها باید چنان برخوردی شود که یا فوتبال را برا یهمیشه کنار بگذارند یا چنان درسی بیاموزند که بدانند برای دفاع از خود حق ندارند با الفاظ رکیک و شنیع به دنبال بازپس گیری آن باشند. 

از حالا جامعه فوتبال، جامعه هواداری فوتبال و هر آن کسی که دلش برای فرهنگ و آموزه های اخلاقی می سوزد منتظر یک برخورد قاطع با هر چه فحاش فوتبالی در استادیوم های ایران است می ماند. 

انتهای پیام/

ارسال نظر