تاثیر شگفتانگیز ماچا بر کاهش آلرژی بینی
براساس گزارش «سایتکدیلی»، پروفسور «اوسامو کامینوما» از موسسه تحقیقات زیستشناسی و پزشکی تابشی دانشگاه هیروشیما در ژاپن بررسی کرده است که آیا ماچا میتواند رینیت آلرژیک، معروف به تب یونجه، را تحت تاثیر قرار دهد یا خیر. او میگوید: «مطالعات انسانی نشان میدهند که چای سبز ممکن است رینیت آلرژیک را کاهش دهد؛ اما مکانیسم آن روشن نیست».
در مقالهای منتشرشده در نشریه «npj Science of Food»، کامینوما و همکارانش ماچا را روی موشهایی آزمایش کردند که به منظور بروز علائم شبیه تب یونجه، تحت فرآیندهایی قرار گرفته بودند. موشها دو تا سه بار در هفته به مدت بیش از پنج هفته ماچا دریافت کردند. همچنین دوز اضافی ماچا ۳۰ دقیقه قبل از قرار گرفتن در معرض آلرژن (مادهای که معمولا علائم را ایجاد میکند)، به آنها داده شد.
کاهش عطسه بدون تغییرات معمول ایمنی
پژوهشگران مشاهده کردند که موشهایی که ماچا دریافت کردند، عطسه کمتری داشتند. با این حال، این نتایج نکته غیرمنتظرهای را نشان داد: درمان با ماچا ظاهرا پاسخهای آلرژیک کلیدی شامل ایمونوگلوبولین ئی (IgE)، سلولهای ماست (Mast) و سلولهای T را تغییر نداد.
«ایمونوگلوبولین ئی» به سلولهای ماست متصل میشود و با تحریک آزادسازی هیستامین و سایر مواد شیمیایی التهابی نقش اصلی را در واکنشهای آلرژیک ایفا میکند. سلولهای ماست مرحله اولیه واکنش آلرژیک را پیش میبرند، در حالی که سلولهای T فعالیت ایمنی بلندمدتتر، از جمله تولید «ایمونوگلوبولین ئی» را تنظیم میکنند.
«کامینوما» توضیح میدهد: «مصرف خوراکی ماچا عطسه را کاهش داد، بدون اینکه نشانگرهای ایمنی کلیدی را به طور واضح تغییر دهد. در عوض، فعالیت نورونهای ساقه مغز مرتبط با رفلکس عطسه به طور چشمگیری کاهش یافت».
برای بررسی بیشتر، پژوهشگران فعالیت ژنی به نام c-Fos را بررسی کردند. این ژن، نشانگر پاسخهای عصبی و رفتاری به محرکهای قوی مانند قرار گرفتن در معرض آلرژن است. آنها تمرکز خود را بر هسته دمی (کودالی) عصب سهقلو (تریژمینال) شکمی در نخاع ـ منطقهای از مغز که در کنترل عطسه نقش دارد ـ قرار دادند.
زمانی که موشها علائم تب یونجه را تجربه کردند، فعالیت ژن c-Fos در این منطقه مغز به طور چشمگیری افزایش یافت. درمان با ماچا باعث کاهش بیان c-Fos به سطوح تقریبا طبیعی شد.
پژوهشگران میگویند گام بعدی تعیین این است که آیا همان اثر در انسان نیز رخ میدهد یا خیر. کامینوما میگوید: «هدف ما ارائه یک گزینه غذایی مبتنی بر شواهد علمی است که بتواند به عنوان مکمل درمان استاندارد برای علائم رینیت آلرژیک مورد استفاده قرار گیرد».
اما ماچا چیست و چه فوایدی میتواند برای سلامتی داشته باشد؟ «کریستینا فرانک»، نویسنده حوزه سلامت در سایت مدرسه پزشکی هاروارد در مطلبی با عنوان «ماچا: نگاهی به مزایای سلامتی احتمالی» به این پرسشها پاسخ داده است. او مینویسد: ماچا که بهخاطر رنگ سبز روشنش شناخته میشود، پودری است که از برگهای چای سبز تهیه میشود. میتوان آن را به عنوان چای نوشید یا به اسموتیها، محصولات پختنی و سایر غذاها اضافه کرد.
ماچا حاوی موادی است که با طیفی از مزایای سلامتی مرتبط بودهاند. اما آیا شواهدی وجود دارد که ماچا بتواند سلامت قلب، شناخت و سایر شرایطی را که ادعا شده سودمند است، ارتقا دهد؟
ماچا چیست؟
ماچا پودری به رنگ سبز روشن و غلیظ است که از برگهای گیاه چای «کاملیا سیننسیس» تهیه میشود. این ماده بیشتر در ژاپن و چین یافت میشود و معمولا طعم متمایزی دارد که شیرینتر و ملایمتر از سایر چایهای سبز است.
تفاوت ماچا و چای سبز چیست؟
ماچا نوعی چای سبز است. این گیاه در سایه پرورش مییابد که این موضوع باعث افزایش غلظت یا تجمع بیشتر برخی فیتوشیمیاییها (مواد شیمیایی گیاهی که طیفی از مزایای سلامتی احتمالی، از جمله اثرات ضدالتهابی، ارائه میدهند)، آنتیاکسیدانها و سایر مواد تشکیلدهنده در آن میشود؛ این میزان در مقایسه با سایر انواع چای سبز بیشتر است.
ماچا معمولا به صورت پودر مصرف میشود؛ پودر ماچا صرفا با آب داغ هم زده میشود تا چای ماچا تهیه شود. چای کیسهای ماچا نیز موجود است و میتوان آن را مانند چایهای سنتی در آب داغ دم کرد.
آیا ماچا کافئین دارد؟
بله در واقع، محتوای کافئین ماچا معمولا بیشتر از چای سبزهای دیگر، اما کمتر از قهوه است. در ادامه مقایسه کافئین برای یک فنجان ۸ اونسی (حدود ۲۴۰ میلیلیتر) از هر کدام آمده است:
چای سبز: ۲۳ تا ۴۹ میلیگرم کافئین
ماچا: ۳۸ تا ۸۹ میلیگرم کافئین
قهوه: ۱۰۰ تا ۱۲۰ میلیگرم کافئین
اگر کافئین به خواب رفتن یا تداوم خواب را برای شما دشوار میکند، مصرف ماچا را در اواخر روز کنترل کنید.
مزایای سلامتی احتمالی ماچا
ماچا حاوی مقدار فراوانی آنتیاکسیدان (از جمله پلیفنولهایی مانند کاتچینها) و فیتوشیمیاییها (مانند کلروفیل و کوئرستین) است. این مواد ممکن است برخی اثرات مثبت بر سلامت ما داشته باشند، به ویژه هنگامی که در غذاهایی که به طور طبیعی حاوی آنها هستند، مصرف شوند.
در ادامه آنچه درباره برخی مواد یافتشده در ماچا میدانیم، آمده است:
• یک فراتحلیل منتشرشده در مجله European Journal of Nutrition نشان داد آنتیاکسیدانهایی به نام کاتچینها که در چای سبز یافت میشوند، به کاهش فشار خون و سطح کلسترول LDL («بد») کمک میکنند. «روتین»، یک بیوفلاونوئید یافتشده در ماچا، نیز به این اثرات کمک میکند.
•پلیفنولها اثرات ضدالتهابی دارند.
• اسید آمینه ال-تیانین که در ماچا یافت میشود، با بهبود تمرکز و هوشیاری مرتبط بوده است.
• آنتیاکسیدانها و پلیفنولها ممکن است به بهبود حساسیت به انسولین کمک کنند.
اگرچه این یافتهها امیدوارکننده هستند، اما پژوهشهای بیشتری در انسان نیاز است انجام شود تا ادعاهایی که درباره ماچا در مورد بهبود سلامت قلبی-عروقی، شناخت و سایر مزایای سلامتی مطرح شدهاند، پشتیبانی شوند.
و یک نکته احتیاطی: آنتیاکسیدانها نسبت به گرما حساس هستند. ماچا اغلب به عنوان چای با آب داغ تهیه میشود یا در محصولات غذایی پخته میشود که این موضوع میتواند به کاهش اثربخشی آنتیاکسیدانی منجر شود.
ایدههایی برای افزودن ماچا به غذاها و نوشیدنیها
یکی از جنبههای جذاب ماچا، چندمنظوره بودن آن است. در ادامه چند ایده برای افزودن ماچا به غذاها و نوشیدنیها آمده است: • هم زدن در آب داغ برای تهیه چای ماچا یا در شیر گرم یا داغ برای تهیه لته ماچا (حدود ۱ قاشق چایخوری ماچا به ازای هر فنجان مایع).
• مخلوط کردن آن در یک اسموتی میوه.
• استفاده از آن در سس سالاد.
• افزودن آن به غلات صبحانه، جو دوسر یا ماست.
• پاشیدن روی پاپکورن ساده.
• افزودن آن به محصولات پختنی مانند کوکی، براونی یا کاپکیک برای جلوهای از رنگ و طعم.
انتهای پیام/
