18:00 18 / 10 /1404

میلیون‌ها سلول از بدن مادر، هنوز درون شما باقی مانده‌اند

هر انسانی که روی این سیاره به دنیا می‌آید، به‌طور کامل «فقط خودش» نیست.بخش بسیار کوچکی از سلول‌های بدن ما ـ حدود یک سلول از هر یک میلیون سلول ـ در واقع متعلق به خودمان نیست بلکه از بدن مادرمان می‌آید. این یعنی هر یک از ما میلیون‌ها سلول در بدن داریم که دستگاه ایمنی‌مان در حالت عادی باید آن‌ها را «بیگانه» تشخیص دهد؛ با این حال، به ‌نحوی، در بیشتر افراد این سلول‌ها بدون ایجاد هیچ مشکلی برای سیستم ایمنی، به ‌طور مسالمت‌آمیز باقی می‌مانند.

به گزارش «ساینس آلرت» (ScienceAlert)، اکنون ایمنی‌شناسان دریافته‌اند چرا این اتفاق می‌افتد. تعداد اندکی از سلول‌های ایمنی مادر که در دوران بارداری از جفت عبور می‌کنند، به طور فعال دستگاه ایمنی جنین را آموزش می‌دهند تا سلول‌های مادر را در تمام طول عمر تحمل کند.

تبادل سلول میان مادر و جنین پدیده‌ای به خوبی مستند شده است که دانشمندان بیش از ۵۰ سال است از وجود آن آگاه‌اند. این پدیده «میکروکایمریسم» نام دارد و دوطرفه است: هر انسانی که تاکنون باردار بوده، سلول‌هایی از جنین خود را در بدنش حفظ می‌کند و هر انسان نیز سلول‌هایی از مادرش را با خود دارد.

وجود این سلول‌های باقی‌مانده، معمایی برای علم ایمنی‌شناسی ایجاد می‌کند؛ علمی که بر این اصل بنا شده است که دستگاه ایمنی باید به سلول‌های بیگانه حمله کند.

سلول‌های مادریِ بیگانه

گروهی به سرپرستی «سینگ سینگ وی»، متخصص بیماری‌های عفونی کودکان در مرکز پزشکی بیمارستان کودکان «سینسیناتی»، قصد داشت بفهمد این سلول‌های مادریِ بیگانه چگونه سیستم ایمنی را تحت کنترل نگه می‌دارند و چه نقشی در شکل‌دهی به دستگاه ایمنی جنین دارند.

برای پاسخ به این پرسش، پژوهشگران «میکروکایمریسم» مادری را در موش‌ها بررسی کردند. آنها با تکیه بر مطالعات پیشین خود، موش‌هایی را پرورش دادند که در سلول‌های ایمنی‌شان نشانگر‌های سطحی اختصاصی بیان می‌کردند. این کار به پژوهشگران اجازه داد آن سلول‌ها را به طور انتخابی حذف کنند و بررسی کنند که آیا تحمل ایمنی همچنان حفظ می‌شود یا نه.

در اینجا بود که نتایج واقعا شگفت‌انگیز شد. زیرمجموعه کوچکی از سلول‌های ایمنی مادری، با ویژگی‌هایی مشابه سلول‌های میلوئیدی مغز استخوان و سلول‌های دندریتیک، مدت‌ها پس از تولد همچنان باقی ماندند. این سلول‌ها همچنین به شدت با فعالیت‌های ایمنی و گسترش سلول‌های T تنظیمی مرتبط بودند؛ سلول‌هایی که به دستگاه ایمنی «می‌گویند» همه‌چیز کاملا رضایتبخش است.

 

برای تایید این یافته، پژوهشگران در مرحله بعد این سلول‌های مادری خاص را به طور انتخابی از بدن موش‌های فرزند حذف کردند. نتایج چشمگیر بود. سلول‌های T تنظیمی ناپدید شدند و تحمل ایمنی نسبت به سلول‌های مادری نیز از بین رفت.

این یافته نشان می‌دهد که تحمل مادام‌العمر نسبت به سلول‌های میکروکایمریک مادری احتمالا تنها به یک زیرمجموعه بسیار کوچک از سلول‌های مادری وابسته است. اگر این سلول‌ها حذف شوند، به احتمال زیاد آشوب ایمنی رخ می‌دهد. این موضوع همچنین نشان می‌دهد که تحمل ایمنی باید به طور مداوم و فعال حفظ شود؛ این فرایند چیزی نیست که فقط یک‌بار در دوران بارداری رخ دهد و تمام شود.

میکروکایمریسم دقیقا چه‌کاری انجام می‌دهد

این نتیجه به خودی خود جالب و هیجان‌انگیز است؛ اما این پژوهش همچنین راهی برای درک بهتر طیف گسترده‌ای از بیماری‌ها و شرایطی فراهم می‌کند که ممکن است میکروکایمریسم در آنها نقش داشته باشد.

او می‌گوید: «ابزار‌های جدیدی که برای مطالعه این سلول‌ها توسعه داده‌ایم، به دانشمندان کمک خواهد کرد دقیقا مشخص کنند این سلول‌ها چه کاری انجام می‌دهند و در زمینه‌های مختلفی از جمله بیماری‌های خودایمنی، سرطان و اختلالات عصبی چگونه عمل می‌کنند».

او اضافه می‌کند: «میکروکایمریسم روز به روز با بسیاری از اختلالات سلامت مرتبط شناخته می‌شود. این مطالعه یک بستر انعطاف‌پذیر در اختیار دانشمندان قرار می‌دهد تا بررسی کنند آیا این سلول‌های نادر علت بیماری هستند یا برعکس، در بافت‌های بیمار در سطح بالاتری حضور دارند، چون بخشی از فرایند طبیعی ترمیم بدن‌اند».

انتهای پیام/

ارسال نظر