15:05 23 / 02 /1405

ماده مخدر گل می‌تواند خاطراتی بسازد که هرگز رخ نداده‌اند

THC، ماده روان‌گردان اصلی شاه‌دانه یا کانابیس (Cannabis) که در فرهنگ عامه با نام‌های ماریجوانا، گراس، علف یا گل نیز شناخته می‌شود، ممکن است فقط باعث محو شدن خاطرات نشود؛ بلکه بتواند نحوه شکل‌گیری و یادآوری آن‌ها را نیز تغییر دهد.

به گزارش «سای‌تک‌دیلی» (SciTechDaily)، پژوهشی از دانشگاه ایالتی واشنگتن نشان داد افرادی که THC مصرف کرده بودند، بیشتر احتمال داشت کلماتی را به یاد بیاورند که هرگز ندیده بودند و در انجام وظایف روزمره مرتبط با حافظه؛ مانند به خاطر سپردن انجام کاری در آینده، مشکل داشتند.

کانابیس و اختلال حافظه

این پژوهش که در نشریه Journal of Psychopharmacology منتشر شده، یکی از جامع‌ترین بررسی‌ها تاکنون درباره اثر کانابیس بر حافظه به شمار می‌رود. نتایج نشان می‌دهد ماری‌جوانا می‌تواند هم حافظه پایه، مانند یادآوری فهرست کلمات و هم شکل‌های پیچیده‌تر حافظه مورد استفاده در زندگی روزمره را مختل کند. این موارد شامل دنبال کردن مکالمات، به خاطر سپردن قرار ملاقات‌ها و تشخیص منبع اطلاعات است.

پژوهشگران همچنین از این موضوع شگفت‌زده شدند که تفاوت چشمگیری میان افرادی که ۲۰ میلی‌گرم THC مصرف کرده بودند و کسانی که ۴۰ میلی‌گرم دریافت کرده بودند، مشاهده نشد. این یافته نشان می‌دهد حتی دوز‌های متوسط نیز ممکن است حافظه را به طور قابل‌توجهی مختل کنند.

«کری کاتلر»، نویسنده ارشد مطالعه و دانشیار روان‌شناسی در دانشگاه ایالتی واشنگتن، می‌گوید: «بیشتر پژوهش‌های قبلی فقط یک یا دو نوع حافظه؛ مانند یادآوری فهرست واژه‌ها را بررسی کرده بودند. این نخستین مطالعه‌ای است که به طور جامع چندین سامانه حافظه را به طور هم‌زمان بررسی می‌کند و یافته‌های ما نشان می‌دهد نشئگی حاد ناشی از کانابیس به نظر می‌رسد بیشتر این سامانه‌های حافظه را دچار اختلال می‌کند».

جزئیات طراحی پژوهش

برای بررسی دقیق‌تر این اثرات، کاتلر و رایان مک‌لاکلین، دانشیار گروه فیزیولوژی تلفیقی و علوم اعصاب دانشگاه ایالتی واشنگتن، ۱۲۰ مصرف‌کننده منظم کانابیس را وارد مطالعه کردند.

شرکت‌کنندگان در یک آزمایش دوسوکور (Double-Blind Experiment)، به صورت تصادفی در سه گروه قرار گرفتند: گروه دریافت‌کننده کانابیس دارونما، گروه دریافت‌کننده ۲۰ میلی‌گرم THC و گروه دریافت‌کننده ۴۰ میلی‌گرم THC.

پس از آن، شرکت‌کنندگان حدود یک ساعت مجموعه‌ای از آزمون‌های حافظه را انجام دادند. این آزمون‌ها انواع مختلف حافظه از جمله حافظه کلامی، دیداری-فضایی، آینده‌نگر، حافظه منبع، حافظه کاذب، حافظه محتوای رویدادی و حافظه ترتیب زمانی را ارزیابی می‌کردند.

افرادی که کانابیس مصرف کرده بودند، در بیشتر شاخص‌ها عملکردی به‌مراتب ضعیف‌تر از گروه دارونما داشتند. در مجموع، تفاوت‌های معنادار در ۱۵ مورد از ۲۱ شاخص مشاهده شد.

ارتباط THC با شکل‌گیری خاطرات نادرست

بارزترین اثرات در «حافظه کاذب» و «حافظه منبع» دیده شد. حافظه کاذب به شکل‌گیری یادآوری‌های نادرست از اطلاعات یا رویداد‌هایی اشاره دارد که واقعا وجود نداشته‌اند، در حالی‌که حافظه منبع توانایی تشخیص منشأ اطلاعات را توصیف می‌کند.

در یکی از آزمایش‌ها، شرکت‌کنندگان به فهرست‌هایی از واژه‌های مرتبط با یک موضوع مشترک گوش دادند؛ اما واژه اصلیِ مرتبط کننده هرگز در فهرست وجود نداشت. بعدتر، افرادی که کانابیس مصرف کرده بودند، بیشتر احتمال داشت بگویند واژه‌هایی را شنیده‌اند که در واقع هرگز ارائه نشده بودند.

کاتلر می‌گوید: «خیلی رایج بود که افراد واژه‌هایی را مطرح کنند که اصلا در فهرست وجود نداشتند. گاهی این واژه‌ها با موضوع فهرست مرتبط بودند و گاهی کاملا بی‌ارتباط».

پژوهشگران همچنین دریافتند مصرف‌کنندگان کانابیس در تشخیص منبع اطلاعاتی که پیش‌تر آموخته بودند، مشکل بیشتری داشتند. اختلال در حافظه منبع می‌تواند تشخیص این موضوع را دشوارتر کند که اطلاعات از یک منبع قابل اعتماد آمده، در یک گفت‌و‌گو شنیده شده یا در اینترنت دیده شده است.

این نوع خطا‌های حافظه می‌تواند در موقعیت‌های واقعی، جایی که دقت اهمیت زیادی دارد، پیامد‌های مهمی داشته باشند؛ برای مثال در مصاحبه با شاهدان عینی. در چنین شرایطی، تحریف حافظه یا پرسش‌های جهت‌دهنده می‌توانند نحوه یادآوری رویداد‌ها را تغییر دهند.

تاثیر بر حافظه در کار‌های روزمره

این مطالعه همچنین مشکلاتی را در «حافظه آینده‌نگر» شناسایی کرد؛ توانایی به خاطر سپردن انجام کار‌ها در آینده. این موضوع شامل مسئولیت‌های روزمره‌ای مانند مصرف دارو، حضور در جلسه یا توقف در فروشگاه هنگام بازگشت به خانه می‌شود.

کاتلر می‌گوید: «این‌ها کار‌هایی هستند که ما دائما در زندگی روزمره به آنها وابسته‌ایم. اگر لازم است بعدا کاری را به خاطر بیاورید، احتمالا نمی‌خواهید هنگام زمان یادآوری، تحت تأثیر کانابیس باشید».

با این حال، یکی از انواع حافظه به نام «حافظه محتوای رویدادی» که به یادآوری تجربه‌های شخصی مربوط می‌شود، کاهش معناداری نشان نداد. کاتلر تاکید می‌کند که پیش از رسیدن به نتیجه‌گیری قطعی درباره این یافته، به پژوهش‌های بیشتری نیاز است.

انتهای پیام/

ارسال نظر