در گفت‌وگو با آناتک بررسی شد
هسته زمین طول روز را تغییر می‌دهد
از دغدغه‌های تئاتر کودک تا چالش‌های نقش مادر؛ اجرای تئاتر برای کودکان سخت‌تر از بزرگسالان است
به گزارش خبرنگار خبرگزار آنا، سمانه حبیب‌پور با بیش از یک دهه تجربه در حوزه آموزش و بازیگری کودک و نوجوان، علاوه بر حضور در عرصه تئاتر، سابقه همکاری در سریال‌هایی، چون بچه مهندس، تازه وارد و برنامه تلویزیونی داستان‌های مسجد را در کارنامه دارد. او در نمایش اخیر خود علاوه بر بازی، به‌عنوان دستیار یک و برنامه‌ریز نیز فعالیت می‌کند. حبیب‌پور از دغدغه‌های تئاتر کودک و نوجوان، سختی‌های اجرای زنده برای این گروه سنی و نگاهش به وضعیت کلی تئاتر سخن گفته است.
پیام نمایش «مریخی‌ها مامان می‌خوان»
حبیب‌پور درباره محتوای نمایشی که این روز‌ها روی صحنه دارد، گفت: این نمایش هم برای کودکان پیام دارد و هم برای بزرگسالان. برای کودکان تأکید دارد که همیشه باید به والدین احترام بگذارند، کمتر در فضای مجازی حضور داشته باشند و بدانند با اتحاد می‌توان دشمن را شکست داد. برای بزرگتر‌ها هم این پیام را دارد که مراقب کودکان خود باشند. در کنار این پیام‌ها، نمایش فضایی شاد برای کودکان و خانواده‌ها فراهم می‌کند.
این بازیگر با اشاره به دشواری اجرای نمایش برای کودکان افزود: قطعاً اجرای نمایش برای کودکان سخت‌تر است. باید مسائل حساس تربیتی و روحی آنها در نظر گرفته شود. علاوه بر آن، کودکان نسبت به بزرگسالان سکوت سالن را کمتر درک می‌کنند و بیشتر تمرکز بازیگران را در اجرای زنده به‌هم می‌زنند. همین موضوع اجرای نمایش برای این گروه را چالش‌برانگیزتر می‌کند.
نقش مادر و تجربه شخصی
حبیب‌پور درباره انتخاب نقش خود توضیح داد: همیشه علاقه‌مند به بازی در نقش مادر بوده‌ام، چون تجربه مادر بودن برای من بسیار ارزشمند است. احساسات و عواطف این نقش را به خوبی درک می‌کنم و همین موضوع باعث می‌شود بازی من واقعی و طبیعی‌تر باشد.
همزادپنداری با نقش
وی با اشاره به تجربه شخصی زندگی‌اش ادامه داد: چون خودم مادر یک پسر هستم که از کودکی در فضای بازیگری حضور داشت و فیلم‌های فضایی زیادی می‌دید، بار‌ها با او در نقش فضایی‌ها بازی کرده‌ام. همین باعث شد بتوانم با این نقش ارتباط زیادی برقرار کنم و همزادپنداری قوی‌ای با آن داشته باشم.
وضعیت تئاتر امروز
این هنرمند وضعیت فعلی تئاتر را نگران‌کننده توصیف کرد و گفت: متأسفانه تئاتر ما در حال تبدیل شدن به یک صنعت ورشکسته است. گروه‌های نمایشی با حضور ده‌ها نفر ماه‌ها تمرین می‌کنند، اما در نهایت فروش آنقدر پایین است که حتی دستمزد عوامل پرداخت نمی‌شود. دولت و بخش خصوصی باید در این زمینه حمایت جدی‌تری داشته باشند.
تئاتر و جایگاهش در سبد فرهنگی خانواده‌ها
حبیب‌پور در بخش پایانی دلیل حضور کم‌رنگ خانواده‌ها در سالن‌های تئاتر را چنین توصیف کرد: فرهنگ‌سازی در این زمینه درست انجام نشده است. از سوی دیگر، مشکلات مالی و قیمت بالای بلیت‌ها مانع جدی هستند. وقتی یک خانواده پنج نفره برای دیدن یک نمایش باید بین یک تا دو میلیون تومان هزینه کند، طبیعی است که بسیاری از خانواده‌ها ترجیح دهند تئاتر را از سبد فرهنگی خود حذف کنند.
انتهای پیام/
