به بهانه درگذشت پیشکسوت تئاتر کشور ؛
یک استاد دانشگاه علوم پزشکی آزاد تهران در گفت‌وگو با آناتک بررسی کرد
حریم خصوصی در گوشیهای هوشمند
میراث آب؛ پیونددهنده هویت تاریخی ملت‌ها و سرمایه‌ای برای آینده/تأکید بر احیای دانش بومی در مدیریت منابع آبی
به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، مراسم بزرگداشت روز جهانی میراث ناملموس به مناسبت ۱۷ اکتبر، روز جهانی میراث ناملموس، هجدهم آبان‌ماه با حضور علی دارابی معاون میراث فرهنگی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی و رئیس شورای حکام پاسداری از میراث ناملموس، هاشم امینی معاون وزیر نیرو و رئیس شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور، علی عبدالعلی‌زاده نماینده رئیس‌جمهور در امور توسعه دریامحور ، دانشپور پرور چهره ماندگار میراث فرهنگی و جمعی از پیشکسوتان و فعالان فرهنگی در سالن اجتماعات وزارت میراث فرهنگی برگزار شد.
در ابتدای این مراسم، آتوسا مؤمنی رئیس مرکز میراث ناملموس ایران، با اشاره به پیوند میراث فرهنگی با زندگی روزمره مردم گفت: به نام آب و خاک، خورشید و فرهنگ که به زندگی معنا می‌بخشند؛ همه اینها نام پروردگار است. امروز از میراثی سخن می‌گوییم که در تپش زندگی ما جاری است، در مهارت دستان مردمان استمرار یافته و در حافظه، حرکت، معاشرت و هویت جمعی ما حضور دارد.
وی افزود: دو دهه از شکل‌گیری این نام‌گذاری می‌گذرد و اکنون در سومین بزرگداشت باید از خود بپرسیم که چگونه دانش نیاکانی در روزگار بحران آب و تهدیدات انسانی می‌تواند به نیرویی برای تاب‌آوری تبدیل شود. ایران سرزمین آموختن و زیستن با آب است و انسان ایرانی در مواجهه با کم‌آبی، فرهنگی برای شناخت، ذخیره‌سازی، تقسیم و پاسداری از آب آفریده است؛ از ساخت آب‌انبار‌ها و سامان‌دهی باغ‌های ایرانی تا حفر قنات که در حقیقت پیمانی برای بردباری و مسئولیت‌پذیری در برابر نسل‌های آینده بوده است.
مؤمنی با اشاره به جایگاه اخلاقی آب در تمدن ایرانی یادآور شد: در این تمدن، آب صرفاً یک منبع طبیعی نبود، بلکه موضوعی اخلاقی و اجتماعی به شمار می‌رفت. یکی از جلوه‌های درخشان این حکمت را می‌توان در استان سمنان مشاهده کرد که تقسیم آب بر اساس حقابه‌ها صورت می‌گیرد.
وی ادامه داد: تجربه تلخ جنگ نشان داد که امنیت آب با استمرار حیات معنا پیدا می‌کند. در چنین شرایطی، پیوند خرد نیاکانی با دانش معاصر شایسته تکریم است. میراث زمانی پایدار می‌ماند که جامعه خود را صاحب دانش و شریک مسئولیت پاسداری از آن بداند.
رئیس مرکز میراث ناملموس ایران با اشاره به تقدیر از فعالان و پاسداران میراث آب در این مراسم گفت: امسال خواستیم از مردمانی تجلیل کنیم که در حفظ این میراث نقش داشته‌اند. این تقدیر پایان یک مسیر نیست، بلکه آغاز مسئولیتی بزرگ است. آرمان ما این است که میراث آب به ظرفیتی برای همکاری‌های منطقه‌ای تبدیل شود.
میراث فرهنگی ناملموس؛ حافظه زنده ملت‌ها
در ادامه این مراسم، علی عبدالعلی‌زاده، نماینده رئیس‌جمهور در امور توسعه دریامحور، با تأکید بر پیوند فرهنگ ایرانی با عناصر طبیعی اظهار کرد: فرهنگ ایران و ایرانی، فرهنگی آمیخته با آب، خاک و زندگی است. آب تا زمانی که جاری است، زندگی می‌آفریند و سرانجام به دریا می‌پیوندد. تمدن‌ها نیز همین‌گونه‌اند؛ تا زمانی که در مسیر نوآوری و همدلی حرکت می‌کنند، زنده و ماندگار می‌مانند. میراث نیز تا زمانی که در زندگی مردم حضور دارد، زنده است.
وی با اشاره به جایگاه میراث فرهنگی ناملموس در پیوند ملت‌ها گفت: میراث فرهنگی ناملموس، حافظه زنده ملت‌هاست و در میان جلوه‌های مختلف آن، آب جایگاهی یگانه دارد. پیش از شکل‌گیری مرزها، انسان در کنار آب خانه ساخت. آب در ایران حرمت، خرد و آیین بود و مردم آموختند که به جای ستیز با طبیعت، با آن همراه شوند. قنات نیز جلوه‌ای از همبستگی اجتماعی و بهره‌گیری از اندیشه بلند انسانی بود.
عبدالعلی‌زاده با اشاره به برگزاری آیین اهدای جایزه میراث زنده آب عنوان کرد: برگزاری این رویداد را باید فراتر از یک آیین تقدیر دانست. رسالت یونسکو نیز چیزی جز پاسداری از این گنجینه مشترک، تقویت گفت‌وگوی ملت‌ها و نزدیک‌تر کردن آنها به یکدیگر نیست.
انتهای پیام/
