حریم خصوصی در گوشیهای هوشمند
آناتک گزارش می‌دهد
کارشناس مسائل قفقاز در گفتوگو با آنا:
تسلیت وزیر فرهنگ و مدیران فرهنگ و هنر کشور برای درگذشت «کوروش زارعی»
به گزارش خبرگزاری آنا، سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پیامی درگذشت زنده‌یاد کوروش زارعی، را تسلیت گفت: فقدان هنرمندانی که سالیان عمر خویش را در پیوند با فرهنگ و هنر این سرزمین سپری کرده‌اند، تنها اندوهی برای خانواده و نزدیکان آنان نیست؛ جامعه هنری نیز در سوگ بخشی از خاطره و تجربه خویش می‌نشیند. آنچه از یک عمر کوشش در عرصه هنر بر جای می‌ماند، میراثی است که با خاموشی چراغ عمر هنرمند، به پایان نمی‌رسد و در حافظه فرهنگی جامعه استمرار می‌یابد.
اینجانب درگذشت آن زنده‌یادِ هنرمند را به خانواده ارجمند ایشان، همکاران و همراهان آن فقید و جامعه هنرهای نمایشی کشور تسلیت می‌گویم و از درگاه خداوند متعال برای ایشان رحمت و آمرزش الهی و برای بازماندگان، شکیبایی و آرامش خواستارم.
امید دارم که شاگردان زنده‌یاد کوروش زارعی، اقدامات آن هنرمند و مدیر فرهنگی فقید را در توسعه و حمایت از تئاتر آیینی و مقاومت و گسترش هنرهای نمایشی در میان جوانان متعهد این مرز و بوم تداوم بخشند.
همچنین مهدی شفیعی، معاون هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پیامی درگذشت کوروش زارعی هنرمند متعهد هنرهای نمایشی را تسلیت گفت. درگذشت هنرمند متعهد و مردمی، زنده‌یاد کوروش زارعی موجب تأثر و اندوه فراوان شد. او از هنرمندانی بود که هنر را رسالتی فرهنگی و اجتماعی می‌دانست و سال‌های عمر خود را در مسیر ترویج و اعتلای تئاتر متعهد و نشر ارزش‌های دینی و ملی سپری کرد.
بی‌تردید خدمات و تلاش‌های ارزشمندش در عرصه هنرهای نمایشی، در حافظه فرهنگی و هنری این سرزمین به یادگار خواهد ماند. این فقدان تلخ را به خانواده محترم ایشان، به‌ویژه همسر هنرمند و گرامی‌شان و نیز به خانواده شریف تئاتر تسلیت می‌گویم. بی‌گمان، تحمل چنین فقدانی برای همراهی که خود با زبان هنر و رنج و شور هنرمندانه آشناست، دشوارتر است. از درگاه خداوند متعال برای آن عزیز سفرکرده رحمت و مغفرت الهی و برای همسر گرامی، خانواده و بازماندگان صبر و آرامش مسئلت دارم.
محمدمهدی دادمان رئیس حوزهٔ هنری انقلاب اسلامی نیز در پیامی نوشت: «خبر درگذشت برادر عزیز و هنرمند ارجمندمان، کوروش زارعی، اندوهی سنگین بر دل خانواده حوزه هنری نشاند. هنوز چند ماه بیشتر از روزی نگذشته که در همین خانه گرد هم آمدیم تا از سال‌ها تلاش و مجاهدت هنری او قدردانی کنیم. آن روز به ادامه همراهی و حضورش در کنارمان دلگرم بودیم و امروز جای خالی او را به تلخی احساس می‌کنیم.
کوروش زارعی از مینابِ نجیب برخاست و به جایگاهی ممتاز در تئاتر حرفه‌ای ایران رسید؛ بازیگر و کارگردانی درجه‌یک که در سینما و تلویزیون نیز حضوری شریف و مؤمنانه داشت. ایمان و اعتقادش با تمام زندگی هنری او پیوند خورده بود. در همه این سال‌ها پای انقلاب ایستاد و حتی آنجا که این ایستادگی به بهای از دست رفتن فرصت‌های حرفه‌ای تمام شد، از باورهایش کوتاه نیامد. ارادت عمیقش به رهبر شهید انقلاب نیز جلوه‌ای از همین وفاداری بود؛ محبتی که حتی رنج بیماری نتوانست او را از حضور در آخرین وداع با آن عزیز بازدارد.
از جان‌گرفتن دوباره تئاتر بچه‌های مسجد تا برپایی کاروان‌های نمایش اربعین و تلاش خستگی‌ناپذیر برای شکل‌گیری و انسجام جبهه هنری مقاومت، نشان همت و اخلاص او بر جای مانده است. کوروش زارعی هنرمندی با اعتباری فراتر از مرزهای ایران بود؛ چهره‌ای شناخته‌شده و محبوب که از شمال آفریقا تا عراق و سوریه، هنر و منش او الهام‌بخش بود. به‌ویژه در میان برادران هنرمند عراقی، لبنانی و سوری، منزلتی داشت که از آوازه و اعتبار حرفه‌ای فراتر می‌رفت؛ منزلتی برآمده از سال‌ها رفاقت، مجاهدت مشترک و ایمانی که دل‌ها را به یکدیگر پیوند می‌داد. محبت و احترام کم‌نظیری که در سفرهای عراق و سوریه نسبت به او می‌دیدیم، گواه همین پیوند عمیق بود.
اما برای ما که سال‌ها در کنارش بودیم، کوروش تنها هنرمندی بزرگ و همراهی دیرین نبود؛ برادری بود که مهر و صفا و صداقتش به سال‌های همراهی‌مان گرما می‌بخشید. او حوزه هنری را خانه خود می‌دانست و حقیقتاً از جان برای این خانه مایه گذاشت. حالا باور نبودنش دشوار است؛ جای خالی‌اش بیش از همه در جمع دوستان و رفقایی احساس می‌شود که به بودنش دلگرم بودند.
درگذشت این برادر عزیز را به همسر هنرمند و همراه وفادارش، سرکار خانم طرفه، فرزندان عزیزشان، سایر بستگان، دوستان، شاگردان و خانواده بزرگ هنر انقلاب اسلامی تسلیت می‌گویم و از خداوند متعال برای آن مرحوم، رحمت و رضوان الهی و همنشینی با سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین(ع) مسئلت دارم.
پیام تسلیت دبیر چهل و پنجمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر در پی درگذشت زنده‌یاد «کورش زارعی»
«ایوب آقاخانی» دبیر چهل و پنجمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، در پی درگذشت زنده‌یاد «کورش زارعی»، دل‌نوشته‌ای را بدین شرح منتشر کرد: به نام آنکه بازگشت همه به آغوش بازِ اوست این یک تسلیت نیست، پاره‌های گسسته‌ای‌ست از تصاویر و خاطرات که با واژگان محاصره شده‌اند. کار این واژگان هم در این مجال، صاحبِ این قلم را راضی نمی‌کند. چند نفر را می‌شناسید که اگر در یک اتاق تنهایش بگذارید، «دقیقاً» همانی باشد که در جمع دیگران است؟ اصلاً می‌شناسید؟ خودتان از آنها هستید؟ اصلاً می‌شود چنین بود؟
«کورش زارعی» با حضورش، زندگی‌اش، باورش، آثارش، نگاهش، رفتارش و سلوکش نشان داد که در اوج اعوجاج این جهان، در سیّاله‌های غریبِ معاصر که این سوی دنیا با آن سویش، یک دم استوار و قابل تکیه نیست، در قلبِ پیچ‌های وحشتناکِ روزگار، و مالیخولیا‌های بی‌رقیبش هم می‌توان چنان بود که پرسیدم.
اگر تئاتر متعهد پس از انقلاب ما، بخواهد از معادلاتش مخرج مشترک بگیرد و آن را در یک نام خلاصه کند، قطعاً به همین نامِ زلال خواهد رسید:
«کورش زارعی»
انتهای پیام/
