خبری که جبرئیل بعد از وفات ابوطالب (ع) آورد

به گزارش گروه دین و آیین خبرگزاری آنا، امروز سالروز وفات مردی از تبار اولیای الهی است که او را سید بطحا، پیر قریش، امانتدار اوصیا، رئیس مکه و قبله قبیله می‌خواندند. مردی که جمیع فضایل اخلاقی را دارا بود و چه زیبا سخنی است درباره او: «عَلَیْهِ بَهَاءُ الْمُلُوکِ وَ وَقَارُ الْحُکَمَاءِ»؛ در رخساره او ظرافت پادشاهان و وقار حکیمان دیده می‌شد؛ و چه زیباتر که او بزرگ حامی رسول خاتم حضرت محمد مصطفی (ص) بود. حضرت ابوطالب که با حمایت‌های پدرانه‌اش باعث شد نهال نوپای اسلام امروز بعد از گذشت ۱۴۴۴ سال چنان جایگاهی یابد که همگان در برابرش سر تعظیم فرو آورند.
به مناسبت ۲۶ رجب المرجب سالروز وفات حضرت ابوطالب (ع) پدر بزرگوار امام علی (ع) با حجت‌الاسلام حبیب عباسی رئیس موسسه فرهنگی رسانه‌ای ذوالفقار و نویسنده کتاب «ابوطالب سید بطحا» گفتگو کردیم.
شخصیتی که ۴۳ سال کفیل پیامبر (ص) بود

وی با اشاره به اینکه با توجه به اینکه حضرت ابوطالب (ع) و حضرت خدیجه (س) به فاصله کمی در سال دهم بعثت از یکدیگر از دنیا رفتند، به خاطر همین آن سال را «عام الحزن»؛ سال غم و اندوه نامیدند، افزود: حضرت ابوطالب حدود ۴۳ سال کفیل پیامبر بودند. او شخصیتی که پیامبر را از کودکی تا پایان دوره بعثت، حضرت را همراهی و حمایت کرده است.

**راز عدم جسارت قریش به پیامبر (ص) در زمان حیات ابوطالب

حجت‌الاسلام عباسی بیان داشت: تا زمانی که حضرت ابوطالب (ع) زنده بود، قریش نتوانست علیه پیامبر (ص) اقدامی انجام دهد. این کلام خود پیامبر (ص) است که فرمود: «ما نالت قریش منی شیئا اکرهه حتی مات ابوطالب»؛ تا زمانی که ابوطالب زنده بود، قریش نمی‌توانست هیچ گونه ناخوشایندی برای من ایجاد کند.

**خبری که جبرئیل بعد از وفات ابوطالب (ع) آورد

وی ادامه داد: وقتی حضرت ابوطالب از دنیا رفت، شیخ مفید نقل کرده است: به طور مستفیض روایت شده است که هنگام ارتحال ابوطالب (ع) جبرئیل بر پیامبر اکرم (ص) نازل شد و گفت: «یَا مُحَمَّدُ! اِنَّ رَبَّکَ یُقْرِءُکَ السَّلاَمَ وَیَقُولُ لَکَ: اُخْرُجْ مِنْ مَکَّةَ فَقَدْ مَاتَ نَاصِرُکَ»؛‌ای محمد! پروردگارت به تو سلام می‌رساند و می‌فرماید: از مکه بیرون رو که یاورت از دنیا رفت.

**سید بطحا: به هر قیمتى دست از حمایت تو برنمى‏دارم

نویسنده کتاب «ابوطالب سید بطحا» اظهار داشت: هنگامی که پیامبر (ص) به رسالت مبعوث شدند، حضرت ابوطالب با تمام وجودشان از فرستاده خدا حمایت کرد و خطاب به محمدبن عبدالله (ص) گفت: «اذهب یا بن اخى؛ فقل ما احببت فوالله لا اُ سلمک لشى‏ء ابدا»؛ تو نگران نباش و به دنبال مأموریت الهى‏ات انجام وظیفه کن. به خدا سوگند! به هر قیمتى (و لو جان من در خطر باشد) دست از حمایت تو برنمى‏دارم!

**تا ابد مدیون حضرت ابوطالب (ع) هستیم

وی با اشاره به اینکه حضرت ابوطالب (ع) آخرین وصی حضرت ابراهیم (ع) بوده است، گفت: با توجه به نقش حمایتی حضرت ابوطالب (ع) درباره رسالت پیامبر (ص) در آن شرایط خفقان شهر مکه، باید بگویم که ما مدیون ابوطالب هستیم. زیرا اگر دین اسلام امروز به چنین جایگاهی دست یافته است و این میراث گرنب‌ها به دست ما رسیده است، ثمره مجاهدت‌های افراد بزرگی مانند حضرت ابوطالب (ع) بوده است و باید به گونه‌ای این دِین را ادا کنیم.

حجت‌الاسلام عباسی با تأکید بر اینکه پیامبر اکرم (ص) احترام خاص و ویژه‌ای برای ابوطالب (ع) قائل بودند، خاطرنشان کرد: حضرت ابوطالب شاعر و خطیب بودند. او را سید بطحا یعنی آقای مکه می‌خواندند. دیوان شعری به نام دیوان ابوطالب دارد. او اشعاری درباره وصف و حمایت رسول خاتم (ص) دارد.

وی با اشاره به جریان مهاجرت برخی از مسلمانان صدر اسلام به حبشه افزود: در این زمان حضرت ابوطالب (ع) شعری را برای پادشاه حبشه سرود: «تَعَلَّمْ ملِیکَ الحَبَشِ اَنَّ مُحَمَّداً، نَبِیُّ کَمُوسی وَ الْمَسِیحُ بْنِ مَرْیمٍ/ اَتی بِالْهُدی مِثْلُ الَّذی اُتیا بِهِ، فَکُلُّ باَمْرِ اللهِ یَهْدِی و یَعْصِمُ/.»؛‌ای پادشاه حبشه! بدان که محمد (ص) همانند موسی و عیسی پسر مریم، پیامبر است. او همانند موسی و عیسی، برای راهنمایی آمده است، پس همه آن‌ها به امر خدا، هدایت و مراقبت می‌کنند. شما هم با روایات صحیح و سالم نام او را در کتابتان می‌خوانید. بنابراین برای خدا همتا نسازید و اسلام را بپذیرید که راه حق روشن است.

** جایگاه رفیع ابوطالب نزد اهل بیت (ع)

این کارشناس دینی با بیان اینکه برخی اشعار ابوطالب به صراحت نشان از ایمان، معرفت و شناخت او نسبت به پیامبر (ص) و معارف دین دارد، تصریح کرد: اهل بیت (ع) بسیار نسبت به حضرت ابوطالب (ع) احترام قائل بودند و ایشان را درمقام نزدیک به مقام معصومین می‌دانستند. به عنوان نمونه از امیرالمؤمنین (ع) نقل شده که حضرت روزی در فضای مسجد کوفه نشسته بودند که یک نفری خطاب به امام (ع) گفت: اى امیرالمؤمنین چطور مى‏شود که شما در مکانى هستى که خداوند شما را در آن مکان فرو آورده (در جایگاه خلافت)، در حالى که پدر شما به آتش در عذاب است!

**من قسیم بهشت و جهنم هستم

وی ادامه داد: وقتی آن فرد چنین جسارتی به ساحت ابوطالب (ع) کرد، در جایی ندیدیم که امام علی (ع) از چنین ادبیاتی استفاده کنند، حضرت در جواب آن فرد هتاک فرمودند: خدا زبانت را ببرد! قسم به خدایى که محمد را به پیامبرى مبعوث فرمود، اگر پدرم تمام گناهکاران زمین را شفاعت کند خداوند آن را مى ‏پذیرد، مگر مى‌‏شود که پدرم به آتش در عذاب باشد و فرزند او قسیم بهشت و جهنم باشد!

**نور ابوطالب ۲ هزار سال قبل از خلقت آدم آفریده شده بود

حجت‌الاسلام عباسی در پایان بیان داشت: امام علی (ع) در ادامه خطاب به آن فرد فرمودند: قسم به

آنکه محمد را به پیامبرى مبعوث فرمود، بى‌شک نور پدرم در روز قیامت همه انوار خلایق جز پنج نور: نور محمد، نور من و نور حسن و نور حسین و نور ۹ فرزند از اولاد حسین را خاموش و بى‌‏اثر مى‌‏سازد، زیرا نور او از نور ما است، خداوند آن را ۲ هزار سال پیش از خلق آدم آفریده است.