یک استاد تاریخ و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد در گفتوگو با آناتک:
در گفتوگوی آناتک با سخنگوی سازمان غذا و دارو بررسی شد
اپیدمیولوژی اولیه در روم باستان و شکلگیری نخستین پیگیری الگویی بیماریها
درگیریهای فلسطین و رویش نسل تازهای از نوجوانان
به گزارش خبرنگار گروه بینالملل خبرگزاری آنا، حضور جوانانی که هیچ وابستگی سیاسی ندارند و بنا به تصمیم و اراده خود وارد میدان شدهاند، یکی از مشخصترین نکات خیزشهای اخیر در سرزمینهای اشغالی است. افراد کم سن و سالی در این اتفاقات حضور دارند که پس از پیمان اسلو به دنیا آمده و به چشم خود شاهد سه جنگ علیه غزه بودهاند. آنها خشونت شهرکنشینان افراطی علیه فلسطینیها در کرانه باختری و همچنین گسترش شهرکسازیها را بهخوبی لمس کردهاند.
این افراد خود را توانمند و حافظ مردم فلسطین میدانند و تمایل دارند برای رسیدن به هدفشان خود را قربانی کنند.
یکی از همین افراد، احمد منصره 13 ساله است که توسط شهرکنشینان مجروح شد و در حالی که بهشدت خونریزی داشت، در خیابان رها شد. اسرائیلیها ادعا میکنند وی قصد داشت با سلاح سرد به سمت یک شهرکنشین افراطی حمله کند. او را در مدرسه فردی بااستعداد در زمینه ریاضی و فناوری میدانستند.
مصطفی الخطیب 17 ساله هم وضعیتی مشابه همچون احمد داشت. کودکی این افراد توسط رژیمی از بین رفت که رسانههایش این اخبار را مخابره میکردند: یک تروریست 13 ساله به سمت یک نوجوان 13 ساله حمله کرد.
نوجوانی دوره رشد است که معمولا با ویژگیهایی همچون تعهد احساسی و یافتن هویت شناخته میشود؛ اما این مرحله برای نوجوانان فلسطینی با آرامش سپری نشد. نوجوانانی که در درگیریها توسط نظامیان صهیونیست دستگیر میشوند، این جملات را بهکرات از سوی بازجویان اسرائیلی میشنوند: «تو را وارد اتاق شماره چهار میکنیم، جایی که روی دو پا وارد شده اما روی چهار پا خارج میشوی» و یا «یک عرب خوب یک عرب مرده است».
حالا همین عربهای مرده برای دفاع از مردم خود در مقابل این خشونتها روی دو پای خود ایستادهاند. آنها با ابتداییترین سلاحها به سمت سرکوب کنندگان خود میروند.
در طی این سالها، اشغالگری صهیونیستها ساختار خانوادههای فلسطینی را تغییر داده و نظم این جامعه را بههمریخته است. پدران فلسطینی طی این سالها ضعیف شدهاند و قادر به تأمین خانواده و یا محافظت از آنها در مقابل حملات نیستند.
بنا بر آمار رسمی، 80 درصد از فلسطینیهای ساکن در بیتالمقدس زیر خط فقر زندگی میکنند. استفاده از مواد مخدر نیز مشکلی در حال افزایش است. اختلاف شدیدی بین نحوه زندگی ساکنان غرب و شرق بیتالمقدس وجود دارد. هر چه ساکنان غرب رفاه بیشتری دارند، شهروندان شرق بیتالمقدس در تنش و آشوب زندگی میکنند.
بسیاری از پدران فلسطینی کشته شده و یا اینکه سالهای طولانی زندان و شکنجه آنها را عملا از روال عادی زندگی خارج کرده است. از سال 1967 تاکنون، یکسوم از مردان فلسطینی حداقل یکبار در زندانهای اسرائیل بودهاند. بسیاری از این پدران پس از آزادی، تنها سایهای از گذشته خود بودهاند. در مقابل آنها نوجوانانی را دیدند که جایشان را در خانوادهها گرفتند.
این نوجوانان با چشمان خود دیدند وقتی نظامیان ماسک زده اسرائیلی با سگهای خود وارد خانههای آنها شده و یکی از اعضای خانواده را با خود میبردند، پدرشان هیچ کاری نمیکرد. در برخی از موارد حتی پدران مجبور بودند فرزندانشان را تحویل صهیونیستها دهند. البته مقاومت در برابر این خشونتها هم نتیجه اسفباری به دنبال داشت. نمونهاش برای فلاح ابو ماریا از منطقه بیت عمر اتفاق افتاد که در ماه جولای پسازآنکه مانع از دستگیری پسرش شد، به ضرب گلوله صهیونیستها به شهادت رسید.
این نوجوانان حتی رهبری موفقی نیز از طرف خود فلسطینیها تجربه نکردند. پیش از جنگ تابستان سال گذشته غزه، این جمله را از طرف رئیسجمهورشان شنیدند که گفت: همکاری امنیتی ما با اسرائیل امری مناسب است. اخیرا نیز در جلسه افتتاحیه شورای ملی فلسطین بهصراحت گفت: ما هیچ کاری به بیتالمقدس نداریم. رهبران فلسطینی اجازه محاصره غزه را دادند و در تونلهای اطراف آن سیل انداختند.
اسرائیلیها همچنین افرادی را هدف قرار دادند که در چشم فلسطینیها نمونه یک پدر کارآمد بودند. در راستای همین رویکرد بود که زائد ابو عین، وزیر فلسطینی و یک قاضی دیگر نیز در درگیریهای مستقیم با نظامیان صهیونیست به شهادت رسیدند. دستگیری دهها نفر از شورای قانونگذاری فلسطین و بازرسی بدنی اعضای عرب کنست از دیگر اقدامات صهیونیستها برای کم اهمیت جلوه دادن رهبریت فلسطینیها است.
جوانان فلسطینی بهخوبی میدانند که تحت اشغال، آینده روشنی ندارند. آنها چیزی برای باختن ندارند و در این میان نیز فردی وجود ندارد که مانع از دردهای فراوان، خشونت و حتی مرگ آنها شود. اشغال و سرکوب، تمام رویاهای جوانی آنها را بر باده داده است. مقاومت مسلحانه این نوجوانان در مقابل اشغال، نشان از جامعه آشفتهای دارد که آنها برای نجات آن تلاش میکنند. رهبران فلسطینی نتوانستهاند راهکاری ملی برای آزادسازی تدوین کنند. در عوض آنها وطنپرستیهای کورکورانه، فساد و دودستگی در جامعه را تشویق کردند.
خیزشهای اخیر جوانان و نوجوانان فلسطینی ابزاری قانونی برای رسیدن به آزادی و هویت ازدسترفته این افراد است. همچنین اقدام این افراد باید زنگ هشداری برای رهبران فلسطینی باشد تا اصلاحات سیاسی گستردهای در فلسطین ایجاد و زمینه پایان دادن به اشغال را فراهم کنند.
انتهای پیام/
