پیشنهاد سردبیر
از تنگه هرمز تا فضای مجازی در همایش ملی مهندسی کامپیوتر

دبیر ششمین همایش پژوهش‌های نوین در مهندسی کامپیوتر عنوان کرد

رصدخانه مراغه؛ احیاکننده علم در دل ویرانی‌های مغول

یک استاد تاریخ و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد در گفت‌وگو با آناتک:

ماجرای نگاه چپ قوچانی به چپ‌ها و حاشیه‌های آن در شبکه‌های اجتماعی!

تصویری از «بیژن جزنی»، فعال سیاسی چپ‌گرا و تئوریسین و عضو بنیانگذار سازمان چریک‌های فدایی خلق و پرونده‌ای برای چهملین سالگرد اعدام او با تیتر انتخابی «روشنفکران تروریست» از سوی ماهنامه مهرنامه موجی از واکنش‌های موافق و مخالف این مدل توصیف یک چهره تاریخ معاصر را در شبکه‌های اجتماعی به دنبال داشته است.

به گزارش گروه رسانه‌های دیگر خبرگزاری آنا،‌ در ادامه برخی از نظرات کاربران شبکه‌های اجتماعی گوگل پلاس و فیس‌بوک پیرامون این موضوع را می‌خوانید:


علی معظمی پژوهشگرحوزه فلسفه (مخالف): آیا این نقد چپ است؟


آیا تروریست خواندن جزنی نقد چپ است؟ آیا گفتن اینکه او اعدام شد، در حالی‌که خود ساواک و دستگاه سلطنت هم حرف از اعدام نمی‌زنند - یعنی اجرای حکمی که بالاخره در روندی قانونی صادر شده باشد - تحریف جهت‌دار تاریخ نیست؟ پرداختن به این‌ها به نظرم هم ممکن است، هم ما را به جواب می‌رساند؛ بگذریم از اینکه هیستری چپ ستیزی بیماری‌ای است که مانع دیدن بعضی حقایق می‌شود. مثل زن‌ستیزی، بیگانه‌ستیزی و...


اما یک نکته‌ای که مدافعان «مهرنامه» عامدانه یا از سر تعجیل در عناد با چپ نمی‌بینند، یا هر چیز دیگر، این است که هدف تیتر مهرنامه در هماهنگی با نوشته‌های متعدد قبلی آقای قوچانی و همکاران‌شان، فقط «چپ» نیست؛ آن‌که تروریست خوانده می‌شود درست است که از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های چپ ایرانی است، اما به صفت «روشنفکر» بودنش تروریست خوانده می‌شود.


خط فکری‌ای که مصدق را می‌زند (به قول دوستان نقد می‌کند) تا بگوید (خانم‌ها و آقایان نتیجه مهم است!) ملی شدن صنعت نفت اشتباه بود؛ خط فکری‌ای که وقتی می‌خواهد چپ را بزند امکان تعمیم را مغتنم می‌شمارد و «روشنفکر» را تروریست می‌خواند، خط فکری‌ای که مهمترین مستنداتش را در نقد چپ مطعون و ملعون از نظر شما از اسناد دستگاه‌های اطلاعاتی می‌آورد و در خواندن همان‌ها از ساواک هم جلو می‌افتد (ر.ک مقاله جلال توکلیان در «نقد» حمید اشرف در نشریه شهروند امروز)، این خط فکری به دنبال کاری جدی‌تر از «نقد» چپ آمده است. چپ را که بارها خودشان گفته‌اند مرده است، مرده که زدن ندارد، دارد؟ چه آب و نانی از پرداختن به ماجرایی تمام شده به چه کسی قرار است برسد؟








بیگانه کامو: اگرچه ما به دلایل بیشمار ناگزیر از این وقایع بودیم اما هنوز هم تفکر غالب در میان مردم متاثر از شعار "آزادی با گلوله، تفنگ و انقلاب" است. هنوز هم آزادی نزد عوام با انقلاب مسیر است. نتیجه آن را هم که می بینیم. روسیه، کوبا، فلسطین و ... مهرنامه را بخواند سپس رجزخوانی کنید، حضرات.

ماجرا همین است. روشنفکری نحیف ایرانی و چپ برنیامده از زیر آوار کشته‌شدگانش، چرا باید هدف «نقد» مکرر آلوده به انواع دروغ و جلو زدن از ساواک باشند؟ اگر برای دوستان‌تان در مهرنامه عقل معاش بیشتری قائل هستید، اگر فکر نمی‌کنید که بدنه تکنوکرات وابسته به راست پول به نشریه‌های متعدد نمی‌دهند تا صرفاً نقدهای بی‌خاصیت در مورد مردگان بنویسند، اگر به نظرتان قابل تامل می‌آید که آقای قوچانی که الان دیگر در شورای مرکزی کارگزاران سازندگی است باید وقت گرانبهای خود را به نوشته‌های سر دستی «نقد تاریخی» کند، به این هم فکر کنید که این کثافتکاری که نقدش می‌خوانید «برای» چیست؟


کاربری با نام مستعار بیگانه کامو( موافق):


#سایه_منحوس_چپ


پیرامون قوچانی حرف ها و حدیث های بسیاری بوده و هست. .... فضای کثافت بار و آلوده سیاسی ست، کاریش هم نمی شود کرد، هرکسی که سرش به کار خودش باشد را مزدور می نامند. پرونده استخوان دار و با جسارتی ست. شخصا اعتقاد دارم بزرگ ترین کم شانسی تاریخ معاصر، قرابت مرزهای جغرافیای سیاسی ایران و شوروی است. سایه منحوسی که از انقلاب روسیه تا هم اکنون که تنها چپ های پلاستیکی ژولیده در آن تنفس می کنند،جز عقب ماندگی و فلاکت دستاوردی نداشت. از خیانت حزب توده در کودتای علیه مصدق بگیرید تا خیانت ..... از جو رادیکالیزه هنر بگیرید تا در خون غلتیدن یگانه های فریب خورده احزاب چپ. از تغییر تفکر دانشجویان نخبه متاثر از سازمان فداییان تا جنایات هم اکنون کمپ اشرف و لیبرتی.


اگرچه ما به دلایل بیشمار ناگزیر از این وقایع بودیم اما هنوز هم تفکر غالب در میان مردم متاثر از شعار "آزادی با گلوله، تفنگ و انقلاب" است. هنوز هم آزادی نزد عوام با انقلاب میسر است. نتیجه آن را هم که می بینیم. روسیه، کوبا، فلسطین و ... مهرنامه را بخواند سپس رجزخوانی کنید، حضرات.


نادرفتوره‌چی نویسنده و پژوهشگر حوزه فلسه و اجتماعی(مخالف):


مى بینید چه موجودات بى چشم و رویى هستیم؟! طفلى ها دارند براى مان پرونده سازى مى کنند و ما با «شلوغ کردن و غلو» داریم آنها را متهم به همکارى مى کنیم. از ما بى شرم تر هم هست که به «جنبه هاى مثبت» و سخت بودن «فعالیت ژورنالیستى»بى توجه ایم؟ حالا دیدید؟ دیدید مهرنامه راست مى گفت؟ دیدید حق با آنهاست؟ دیدید ما لیاقت هیچ چیز جز اعدام را نداریم؟ دیدید؟








امیر هاتف‌نیا: انگار آدم هرچه‌قدر می‌خواهد برای هم‌صنفی‌هایش احترام قائل شود، نمی‌شود که نمی‌شود. یعنی شما نمی‌توانید بدون تخریب چهره‌های جریان چپ حرف‌تان را بزنید و مطلب‌تان را منتشر کنید؟

محسن میم (موافق): ...


همین مونده دو روز دیگه دوستان چپ که سر تیتر مهرنامه به تیریج قباشون بر خورده برای عبدالمالک ریگی هم یک پروژه شهید سازی راه بندازن یارو یک شبِ بشه شهید راه آزادی!


امیر هاتف نیا( مخالف):


انگار آدم هرچه‌قدر می‌خواهد برای هم‌صنفی‌هایش احترام قائل شود، نمی‌شود که نمی‌شود. یعنی شما نمی‌توانید بدون تخریب چهره‌های جریان چپ حرف‌تان را بزنید و مطلب‌تان را منتشر کنید؟ جالب هم آن‌جاست که تا تقی به توقی می‌خورد، می‌گویند که «هه، دوره‌ی چپ‌ها که به‌سر آمده.» بعد هم به‌شکلی تهوع‌آور این جریان را در کارنامه‌ی استالین و حرکت کره‌شمالی خلاصه می‌کنند و تمام. اگر این‌طور بود که این‌قدر... فشار نمی‌آمد که بخواهید تمام مجلات گروه‌تان را با این شکل‌و‌سیاق منتشر کنید.


نبرد، نبرد ناعادلانه‌یی است. امیدکه روزی فرابرسد که کیوسک‌های مطبوعاتی، تنها پیشخوان یک گروه خاص نباشد، که بیایند و به این‌شکل مشمئزکننده پشت‌سرهم مجله منتشر کنند و ...خوش باشید و بپندارید که با این ردیه‌نامه‌ها به‌زعم خود رقیب بی‌زبان و بیان را بر زمین کوبیده‌یید.


بهرام روحانی (مخالف): یه مدت پیش هم اندیشه پویا پرونده ای مشابه این برای امیر پرویز پویان و چریک های فدایی خلق باز کرده بود که خیلی سر و صدا کرد و خیلی ها اعتراض کردند عنوان اون ‌ شماره «فدائیان جهل» بود.


ظاهرا قوچانی و خجسته رحیمی - سردبیر اندیشه پویا- از یه آبشخور فکری و سیاسی استفاده می کنند


یکی از کاربران هم عکس و شرح زیر را در این رابطه منتشر کرده است:



عکس " روشنفکران تروریست"


مجموعه به روایت یک شاهد عینی.آزاده اخلاقی


بیژن جزنی – ۲۹ فروردین ۱۳۵۴ – تپه‌های اوین، تهران


حمید اشرف – ۸ تیر ۱۳۵۵ – خانه‌ی مهرآباد جنوبی، تهران




کاربری با نام مستعار هوشمند (موافق): تروریست، تروریسته. ... وقتی خواسته سیاسی یک ذهن بر پایه ترور و خونریزی استوار بشه، وقتی بقدرت برسن، گروههای دیگه با همین روش جاشون رو پر میکنن. راه آزادی در اصلاح وضع موجوده، نه قتل و خونریزی.


انتهای پیام/

ارسال نظر