وزیر علوم: بنیاد حامیان دانشگاه فردوسی مشهد الگویی الهامبخش برای دانشگاههای کشور است
به گزارش خبرگزاری آنا، در این مراسم که با هدف قدردانی از نقش نیکوکاران در توسعه دانشگاه و حمایت از دانشجویان برگزار شد، پیام دکتر حسین سیمایی، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، قرائت شد. همچنین ضمن بازگویی داستان شکلگیری و گسترش فعالیتهای بنیاد حامیان دانشگاه فردوسی مشهد، از کتاب «در مسیر نیکوکاری» که به مناسبت ۲۷ سال همراهی بنیاد با دانشگاه منتشر شده است، رونمایی شد.
دکتر حسین سیمایی، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، در پیامی خطاب به دکتر عبدالرضا جوان جعفری، رئیس دانشگاه فردوسی مشهد، با قدردانی از ۲۷ سال همراهی نیکاندیشان با این دانشگاه، مشارکت آنان را جلوهای ارزشمند از مسئولیتپذیری اجتماعی، نوعدوستی و باور به قدرت سازنده علم دانست.
وزیر علوم در این پیام تأکید کرد که دانشگاه برای پیشرفت و ایفای رسالت تاریخی خود، افزون بر توان علمی، به سرمایه ارزشمند اعتماد، مشارکت و همراهی انسانهایی نیاز دارد که توسعه علم و آگاهی را زیربنای پیشرفت جامعه میدانند.
وی با اشاره به جایگاه بنیاد حامیان دانشگاه فردوسی مشهد بهعنوان نخستین نهاد نیکوکاری دانشگاهی در آموزش عالی کشور، خاطرنشان کرد که این بنیاد با برخورداری از رویکردی هدفمند، برنامهریزی مؤثر و عملکردی شایسته، جایگاهی برجسته در توسعه فرهنگ نیکوکاری و جلب مشارکتهای مردمی در آموزش عالی یافته است.
در بخشی از پیام وزیر علوم آمده است:
دستاوردهای این بنیاد، نهتنها در پیشبرد اهداف و برنامههای دانشگاه فردوسی مشهد مؤثر بوده، بلکه به الگویی الهامبخش برای سایر دانشگاهها و مراکز آموزش عالی کشور تبدیل شده است.
دکتر سیمایی همچنین این جایگاه را نشاندهنده ظرفیت دانشگاه فردوسی مشهد در پیشگامی و جریانسازی در عرصه مسئولیت اجتماعی دانشگاهها دانست و از تلاشهای مدیریت دانشگاه و تمامی حامیان نیکاندیش آن قدردانی کرد.
وی در پایان ابراز امیدواری کرد که با تداوم این همدلی و گسترش فرهنگ مشارکت و نیکوکاری علمی، زمینه شکوفایی بیشتر دانشگاه فردوسی مشهد و نقشآفرینی مؤثرتر آن در توسعه علمی، فرهنگی و اجتماعی کشور فراهم شود.
روایتی از یک دغدغه انسانی تا شکلگیری نهادی ماندگار
آیین پاسداشت حامیان دانشگاه فردوسی مشهد با شیوهای متفاوت و در قالب بازگویی داستان شکلگیری و رشد فعالیتهای نیکوکارانه دانشگاه برگزار شد.
احسان ابراهیمی، مجری مراسم که در سال ۱۳۷۸ بهعنوان دانشجو وارد دانشگاه فردوسی مشهد شده بود، پس از ۲۷ سال بار دیگر به این دانشگاه بازگشت تا روایتگر داستانی باشد که آغاز آن به همان سال بازمیگردد.
این روایت با یادآوری رخدادی در سال ۱۳۷۸ آغاز شد؛ زمانی که نبود خوابگاه مناسب برای برخی دانشجویان غیربومی، مسئولان دانشگاه را با پرسشی اساسی درباره مسئولیت انسانی و اجتماعی دانشگاه در قبال دانشجویان مواجه کرد: آیا مسئولیت دانشگاه تنها به انجام تکالیف قانونی محدود میشود یا دانشگاه در برابر امنیت، آرامش و کرامت انسانی دانشجویان نیز مسئولیتی فراتر دارد؟
این دغدغه زمینهساز شکلگیری حرکتی جمعی با مشارکت نیکاندیشانی شد که باور داشتند دانشگاه برای پاسخ به نیازهای دانشجویان و توسعه علم، به همراهی جامعه نیز نیاز دارد.
قدردانی از پیشگامان نیکوکاری دانشگاهی
در بخش نخست مراسم، نقش زندهیاد استاد علی باقرزاده، از نخستین همراهان این حرکت، یادآوری شد که با اختصاص زمینی ارزشمند در منطقه هاشمیه مشهد برای ساخت خوابگاه دانشجویان متأهل، یکی از نخستین گامهای عملی را در این مسیر برداشت.
همچنین از نقش مهندس حمید مستشاری در آغاز عملیات ساختمانی خوابگاهها، خدمات زندهیاد حاج عباس حکیمیان در تجهیز و تکمیل ساختمانهای دانشجویی و دیگر نیکوکارانی که با منابع مالی، تخصص و امکانات خود در توسعه دانشگاه مشارکت داشتند، قدردانی شد.
یکی از بخشهای انسانی و تأثیرگذار مراسم، روایت واگذاری خانه خانوادگی مهندس علی مشارزاده مهرابی و همسر زندهیادش، مریمخانم، بود؛ خانهای که با همراهی اعضای خانواده برای اسکان دختران دانشجو در اختیار دانشگاه قرار گرفت و برای بیش از ۱۱۰ دانشجو سرپناه فراهم کرد.
این ساختمان که سالها با نام خوابگاه مریم شناخته میشد، بعدها به مرکز نوآوری و فناوری مریم تبدیل شد؛ مرکزی که اکنون فضایی برای رشد ایدهها و فعالیتهای نوآورانه جوانان فراهم میکند در جریان مراسم، دانشجویان با اهدای گل به حامیان و اعضای خانواده آنان، سپاس خود را از این همراهیهای ارزشمند ابراز کردند.
از کمکهای فردی تا تأسیس نخستین نهاد نیکوکاری دانشگاهی
بخش دیگری از مراسم به روایت تأسیس رسمی بنیاد دانشگاهی فردوسی در سال ۱۳۸۳ اختصاص داشت؛ نهادی که با هدف ایجاد سازوکاری پایدار برای مشارکت نیکوکاران در حمایت از دانشجویان و توسعه فعالیتهای علمی، آموزشی و پژوهشی دانشگاه شکل گرفت.
در این بخش یادآوری شد که تداوم نیکوکاری دانشگاهی نیازمند فراتر رفتن از کمکهای مقطعی و تبدیل اعتماد و مشارکت فردی به سازوکارهایی سازمانیافته و ماندگار است.
تأسیس این بنیاد، زمینهای فراهم کرد تا مشارکت حامیان با حفظ هویت مردمی خود، به فعالیتی پایدار در کنار مأموریتهای دانشگاه تبدیل شود.
۹ مجموعه خوابگاهی و بیش از ۲۵۰۰ تخت؛ بخشی از دستاوردهای ۲۷ سال همراهی
در بخش دیگری از برنامه، مروری تصویری بر دستاوردهای این حرکت طی ۲۷ سال گذشته ارائه شد.
بر اساس گزارش ارائهشده، مشارکت در ایجاد ۹ مجموعه خوابگاهی با ظرفیت بیش از ۲۵۰۰ تخت، تنها بخشی از فعالیتهای بنیاد حامیان دانشگاه فردوسی مشهد بوده است.
دامنه این فعالیتها بهتدریج از تأمین خوابگاه فراتر رفته و حمایت از تغذیه و درمان دانشجویان، ارائه وام و کمکهزینههای تحصیلی، تأمین تجهیزات آموزشی در دوران همهگیری کرونا، اعطای جوایز و بورسهای علمی و توسعه زیرساختهای پژوهشی، فناوری، نوآوری و کارآفرینی دانشگاه را نیز دربر گرفته است.
این دستاوردها بیانگر گسترش تدریجی مشارکت نیکوکاران از پاسخ به نیازهای فوری دانشجویان به حمایت از ظرفیتهای علمی و توسعهای دانشگاه است.
رونمایی از کتاب «در مسیر نیکوکاری»؛ ثبت ۲۷ سال تجربه همراهی با دانشگاه
یکی از بخشهای ویژه آیین پاسداشت حامیان دانشگاه فردوسی مشهد، رونمایی از کتاب **«در مسیر نیکوکاری»** بود که به مناسبت بیستوهفت سال همراهی بنیاد حامیان دانشگاه با دانشگاه فردوسی مشهد، به همت این دانشگاه منتشر شده است.
انتشار این اثر، گامی در مسیر ثبت و ماندگار کردن تجربه همراهی نیکوکاران با دانشگاه فردوسی مشهد و پاسداشت نقش انسانهایی است که طی نزدیک به سه دهه، هر یک به شیوهای در حمایت از دانشجویان و توسعه علمی و فرهنگی دانشگاه سهیم بودهاند.
این کتاب همچنین فرصتی برای بازشناسی تجربه نیکوکاری دانشگاهی و انتقال آن به نسلهای آینده فراهم میکند؛ تجربهای که از
پاسخ به نیازهای اولیه دانشجویان آغاز شد و بهتدریج به مشارکتی گستردهتر در توسعه آموزش، پژوهش و فناوری دانشگاه انجامید.
مراسم رونمایی از کتاب با حضور دکتر عبدالرضا جوان جعفری، رئیس دانشگاه فردوسی مشهد، جمعی از مسئولان دانشگاه و حامیان باسابقه بنیاد برگزار شد.
تجلیل از همراهان دیرین و قدردانی از نقشهای کمتر دیدهشده
در ادامه مراسم، از خانواده زندهیاد حاج احمد ناظران، از حامیان تأمین فضاهای اقامتی دانشجویان، قدردانی شد.
یکی دیگر از بخشهای ویژه مراسم، تجلیل از محمدحسن محمدیان، از همراهان باسابقه بنیاد، بود که نزدیک به دو دهه با خدمات صمیمانه و بیادعای خود در کنار این نهاد حضور داشته است.
این بخش از مراسم یادآور آن بود که شکلگیری و تداوم یک نهاد ماندگار، افزون بر حمایتهای مالی و تصمیمهای بزرگ، حاصل همراهی انسانهایی است که هر یک به شیوهای در پیشبرد امور سهیم بودهاند.
در بخش دیگری از مراسم نیز از همه حامیانی که در طول این سالها با اهدای زمین، ساختمان، منابع مالی، دانش تخصصی، وقت و تجربه خود به بنیاد کمک کردهاند، قدردانی شد و دانشجویان با تقدیم شاخههای گل، مراتب سپاس خود را ابراز کردند.
از نهالی کوچک تا بیشهای از نیکوکاری
در بخش پایانی مراسم، فیلمی از سخنان مهندس فرامرز یغمایی، رئیس هیئتمدیره بنیاد، در آیین بیستمین سال تأسیس آن پخش شد.
وی در آن سخنان، رشد بنیاد را به نهالی تشبیه کرده بود که با مهر، عشق و ایثار حامیان، به بیشهای سرسبز تبدیل شده و برای تداوم بالندگی خود همچنان به همراهی نیکاندیشان نیاز دارد.
در ادامه، یاری از تجربههای خود در مسیر تداوم و توسعه فعالیتهای بنیاد سخن گفت.
در پایان مراسم نیز از عبدالرضا جوان جعفری، رئیس دانشگاه فردوسی مشهد، بهعنوان میزبان این آیین قدردانی شد و جمعی از دانشجویان با اهدای گل، سپاس خود را از همراهی مجموعه دانشگاه ابراز کردند.
انتهای پیام/