گزارش ویدئویی؛
۳ مأموریت کلیدی دانشگاه‌ها برای ساخت «ایران هرچه قوی‌تر»
جواد بخشی الموتی، عضو هیات علمی دانشگاه فرهنگیان در گفتوگو با خبرنگار آنا، اظهار کرد: مفهوم راهبردی «ایران هرچه قوی‌تر» که در فرمایشات و منویات رهبر معظم انقلاب اسلامی به‌عنوان شاخص اصلی پیشرفت ملی مطرح شده، نقطه‌عطفی در بازتعریف کارکرد نهاد‌های دانشگاهی است.
وی افزود: در منطق حکمرانی متعالی، قدرت ملی صرفاً حاصل مؤلفه‌های سخت‌افزاری نیست؛ بلکه برپایه شتاب علمی، مرجعیت دانش، اقتدار فرهنگی و تولید قدرت نرم بنیان نهاده می‌شود. از این رو، دانشگاه‌ها نه صرفاً مراکزی برای آموزش و اعطای مدرک، بلکه کانون‌های اصلی بازآفرینی سرمایه انسانی و پیشران‌های تحقق «ایران هرچه قوی‌تر» به شمار می‌روند.
عضو هیات علمی دانشگاه فرهنگیان گفت: برای عملیاتی‌سازی این منشور راهبردی، دانشگاه‌های کشور باید نقش تاریخی خود را در سه محور کلیدی بازطراحی کنند: ۱. شتاب علمی و فتح مرز‌های دانش به‌عنوان سپر اقتدار ملی است، دانش همراه با تقوا، به تعبیر رهبری، «سپری پولادین» در برابر زیاده‌خواهی‌های نظام سلطه است. دانشگاه‌ها با چرخش از الگوی آموزش‌محور به سمت پژوهش‌های مسئله‌محور، شکستن مرز‌های دانش، و تجاری‌سازی فناوری‌های نوظهور، می‌توانند بسترساز استقلال اقتصادی و توانمندی صنعتی کشور باشند. جهش علمی و دستیابی به مرجعیت دانش، زیربنای اصلی توانمندسازی جامعه و شالوده ساختاری «ایران هرچه قوی‌تر» را تشکیل می‌دهد.
بخشی، دومین مورد را جامعه‌پذیری سیاسی، تقویت هویت ملی و پرورش نسل تراز عنوان کرد و ادامه داد: دانشگاه به عنوان خانه دوم نخبگان، زیست‌بومی برای تعالی منش، تقویت بینش سیاسی و جامعه‌پذیری مسئولانه است. تولید قدرت نرم در گرو تربیت دانشجویانی باورمند، خودباور و آراسته به فضائل اخلاقی است که با پاسداری از عزّت ملی و استقلال فرهنگی، توان ایستادگی در برابر جنگ‌های شناختی و نرم دشمن را داشته باشند. فضاسازی برای نشاط علمی و امیدآفرینی در عرصه دانشگاهی، لازمه حرکت پرشتاب ملت به سوی آینده‌ای روشن است.
این تحلیل گر سیاسی، پیوند علم و حکمرانی مبتنی بر الگوی پیشرفت را سومین گزینه عنوان کرد و گفت: عملیاتی‌سازی منویات رهبری نیازمند متصل ساختن ساختار دانش به مسئله‌شناسی کشور است. دانشگاه‌ها باید با ارائه مدل‌های بومی حکمرانی متعالی، آمایش سرزمینی، و پشتیبانی علمی از نهاد‌های تصمیم‌گیر، خلاقیت و نوآوری را در خدمت حل بحران‌های اجتماعی، اقتصادی و مدیریتی قرار دهند. در نهایت، تحقق «ایران هرچه قوی‌تر» مستلزم آن است که محیط‌های علمی از نقش فعلی فراتر روند و با برنامه‌ریزی حکیمانه، خودافزایی در عرصه اخلاق، دانش و مهارت، و تکریم مقام اساتید و پژوهشگران، پیشگامی کشور در مسیر پیشرفت بومی و تمدن‌سازی اسلامی-ایرانی را تضمین کنند.
انتهای پیام/
