پیشنهاد سردبیر
استاد فناور برگزیده در گفت‌وگو با آنا مطرح کرد

اتصال نظام ارتقای اساتید به حل مسائل کشور، معیشت اساتید جوان را تأمین و ارتباط با صنعت را تقویت می‌کند

فناوری
عضو هیئت علمی دانشکده برق و کامپیوتر دانشگاه تهران یکی از چالش‌های مهم آموزش عالی را نظام ارتقا و ترفیع اعضای هیئت علمی دانست و اظهار کرد: اگر بتوانیم نظام ارتقای اساتید را به فعالیت‌های فناورانه، صنعتی و حل مسائل کشور متصل کنیم، هم مشکلات معیشتی و مالی اعضای هیئت علمی جوان کاهش می‌یابد و هم ارتباط دانشگاه با صنعت تقویت خواهد شد.

هشام فیلی، دکتری هوش مصنوعی از دانشگاه صنعتی شریف و عضو هیئت علمی دانشکده برق و کامپیوتر دانشگاه تهران، در گفت‌و‌گو با آنا درباره مرز میان پژوهش‌های دانشگاهی و فناوری‌های کاربردی، اظهار کرد: واقعیت این است که پاسخ این پرسش در رشته‌های مختلف متفاوت است؛ در برخی حوزه‌ها، نوآوری‌ها فاصله بسیار کمی با صنعت دارند و در برخی دیگر، این فاصله بیشتر است.

وی با بیان اینکه تقریباً هیچ پژوهشی در جهان وجود ندارد که فاقد کاربرد صنعتی باشد، افزود: پرسش صحیح این نیست که آیا پژوهش‌ها کاربرد دارند یا خیر، بلکه باید پرسید آیا پژوهشی که در یک دانشگاه ایران انجام می‌شود، در صنعت ایران نیز قابلیت بهره‌برداری دارد یا نه. بسیاری از پژوهش‌ها بنیادی هستند و بدون آنها اساساً امکان شکل‌گیری فناوری و صنعت وجود ندارد.

عضو هیئت علمی دانشگاه تهران ادامه داد: اگر بخواهیم سؤال را دقیق‌تر مطرح کنیم، باید بپرسیم کدام پژوهش‌های دانشگاهی فاصله کمتری تا تبدیل شدن به فناوری و محصول صنعتی دارند؛ این پرسشی است که باید به آن پاسخ داده شود.

فیلی درباره مهم‌ترین مانع تبدیل پایان‌نامه‌ها و پژوهش‌های دانشگاهی به محصول نیز گفت: مهم‌ترین مسئله این است که آیا صنعت کشور آمادگی پذیرش موضوعات پژوهشی را دارد یا خیر. دست‌کم در دانشگاه تهران بسیاری از پژوهش‌های انجام‌شده از نظر علمی قابلیت ورود به صنعت را دارند، اما گاهی صنعت ایران پذیرای آنها نیست.

وی با اشاره به شکاف میان دانشگاه و صنعت تصریح کرد: دانشگاه‌ها خود را در مرز دانش و فناوری می‌دانند، اما در مقابل، صنعت گاهی اعلام می‌کند که این دستاورد‌ها برای نیاز‌های فعلی آن کاربردی نیست. این فاصله یکی از مشکلات جدی ارتباط دانشگاه و صنعت در کشور به شمار می‌رود.

این استاد دانشگاه در ادامه درباره وضعیت هوش مصنوعی در ایران گفت: هوش مصنوعی یکی از پیشرفته‌ترین فناوری‌های روز دنیاست که طی سال‌های اخیر به مرحله کاربرد صنعتی رسیده است، اما اگر بخواهیم عملکرد کشور را در این حوزه ارزیابی کنیم، باید بگوییم که هنوز موفقیت چشمگیری به دست نیاورده‌ایم.

وی افزود: هرچند تلاش‌هایی از سوی برخی شرکت‌ها و مراکز پژوهشی در حال انجام است، اما به دلیل کمبود زیرساخت‌های سخت‌افزاری، محدودیت دسترسی به داده و سایر الزامات این حوزه، ایران بیش از آنکه تولیدکننده فناوری هوش مصنوعی باشد، به مصرف‌کننده این فناوری تبدیل شده است.

فیلی همچنین یکی از چالش‌های مهم آموزش عالی را نظام ارتقا و ترفیع اعضای هیئت علمی دانست و اظهار کرد: اگر بتوانیم نظام ارتقای اساتید را به فعالیت‌های فناورانه، صنعتی و حل مسائل کشور متصل کنیم، هم مشکلات معیشتی و مالی اعضای هیئت علمی جوان کاهش می‌یابد و هم ارتباط دانشگاه با صنعت تقویت خواهد شد.

وی ادامه داد: در شرایط فعلی، راه‌اندازی یک محصول یا شرکت دانش‌بنیان برای یک استاد دانشگاه، اگرچه بی‌ارزش نیست، اما در نظام ارزیابی و ارتقا تفاوت چندانی با انتشار یک مقاله ندارد.

عضو هیئت علمی دانشگاه تهران با تأکید بر اینکه قصد زیر سؤال بردن جایگاه مقالات علمی را ندارد، گفت: کشور به مقالات علمی معتبر نیاز دارد، اما در حال حاضر یک استاد برای کسب امتیاز ارتقا، با صرف زمان کمتر می‌تواند چند مقاله منتشر کند، در حالی که تبدیل یک پژوهش به محصول صنعتی، ایجاد ارتباط با صنعت و راه‌اندازی یک شرکت دانش‌بنیان مستلزم صرف زمان، هزینه و تلاش بسیار بیشتری است، اما امتیاز آن در نظام ارتقا متناسب با این زحمات نیست.

وی بیان کرد: این موضوع یکی از اشکالات جدی نظام آموزش عالی است و نیازمند بازنگری در سیاست‌های وزارت علوم، تحقیقات و فناوری است.

انتهای پیام/

ارسال نظر