پیام قدردانی رئیس دانشگاه علوم پزشکی تهران از کادر سلامت دانشگاه در جنگ تحمیلی ۳۹ روزه

شهادت
رئیس دانشگاه علوم پزشکی تهران از کادر سلامت دانشگاه در جنگ تحمیلی ۳۹ روزه پیام قدردانی صادر کرد.

به گزارش خبرگزاری آنا، متن پیام رئیس کرمی به شرح زیر منتشر شد:

در این هنگامه پر تلاطم که سایه شوم تهدیدات و حملات ناجوانمردانه دشمن آمریکایی صهیونیستی، امنیت و آسایش ملت فداکار ایران زمین را نشانه رفته، شما فرزندان جان برکف این آب و خاک، با قامتی استوار و حضوری جانانه بعنوان مدافعان واقعی سلامت، حماسه‌ای از ایثار، مقاومت و خدمت را به نمایش گذاشتید.

سی و نه روز، در دلِ التهاب و اضطراب ناشی از جنگی تحمیلی که ناجوانمردانه بر ملت ما روا داشته شد، شما، بدون لحظه‌ای درنگ، فارغ از نگاه عافیت طلبی و اجتناب از خطر، در لباس رزمِ سلامت، جان برکف در صف اولِ خدمت به هموطنان و ایران عزیز ایستادید. شبانه‌روز، در بیمارستان‌ها، مراکز بهداشتی و درمانی، داروخانه‌ها و دیگر سنگر‌های مرتبط، با عزمی راسخ و قلبی سرشار از عشق به مردم، به مداوای بیماران، تسکین آلام دردمندان و تامین نیاز‌های هموطنان پرداختید.

دستان یاری گر شما، مرهم زخم‌ها بود و نگاه مهربان شما، تسلی‌بخش دل‌های نگران. در شرایطی که فشار‌های مضاعف و خطرات بالقوه، هر لحظه وجود داشت، شما با اتکا به دانش، تعهد و ایمانی که در وجود خود داشتید، نه تنها وظایف خطیر خود را به انجام رساندید، بلکه فراتر از انتظار، الگویی از فداکاری و از خودگذشتگی را ترسیم کردید.

این ۳۹ روز، گواه ایستادگی شما در برابر سختی‌ها، مقاومت شما در برابر فشار‌ها و صلابت شما در عین خدمت‌رسانی بی‌دریغ بود. شما نشان دادید که همچون گذشته، در سخت‌ترین شرایط، جامعه پزشکی کشور، همواره سربلند و آماده خدمت است.

اینجانب، به عنوان خادم کوچک شما در دانشگاه با کمال خضوع و احترام، مراتب سپاس و قدردانی خود را از تک تک شما عزیزان، اعم از پزشکان، پرستاران، کادر بهداشتی، اداری، پشتیبانی، دارویی و تمامی سربازان گمنام سلامت، اعلام می‌دارم. تلاش‌های شبانه‌روزی، از خودگذشتگی‌های خاموش و ایستادگی شما، از حافظه تاریخی این سرزمین پاک نخواهد شد.

بدون تردید، دعای خیر مردم سرافراز ایران، همواره بدرقه راه شماست و نام نیک شما، در دفتر پرافتخار خدمت‌رسانی به میهن اسلامی، جاودانه خواهد ماند.

سلامتی، شادکامی و موفقیت روزافزون شما را از درگاه ایزد منان مسئلت دارم.

انتهای پیام/

ارسال نظر