سند رسمی مهندسی آشوبها از سوی سازمان منافقین منتشر شد
شکست پروژه ارتباطات سایه در اغتشاشات اخیر
ریشه ظهور و سقوط تمدنها از کجاست؟
به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، تمدنها چگونه به وجود میآیند؟ چگونه رشد میکنند؟ و درنهایت چگونه دچار فروپاشی میشوند؟ اینها پرسشهای مهمی هستند که قرنهاست ذهن مورخان و سیاستمداران را به خود جلب کردهاند.
از بدو تاریخ تاکنون تمدنهای بسیاری پای بر این کره خاکی گذاشتهاند و بعد از رسیدن به نقطه پایان خود از ذهن بشر پاک شدهاند. اما دلیل نابود شدن این تمدنهای بعضاً عظیم چه بوده است؟ آیا بر اثر عوامل داخلی خود از بین رفتهاند یا به سبب عوامل خارجی؟ آیا دچار زوال، انحطاط، افول شدهاند یا فروپاشیدهاند؟ آیا تمدنها به سان موجود زنده زاده میشوند، رشد میکنند، به بلوغ و ثمر میرسند و آنگاه فرتوت میشوندو میمیرند؟ آیا ممکن است تمدنی تناسخ وار عمل کند و روحی که از کالبدش بیرون میرود، به کالبد تمدن دیگر برود و به آن جان ببخشد؟ نکته جالب توجه این است که به سختی ممکن است دو تمدن را در تاریخ بشر بیابیم که عیناً مثل هم مرده باشند و همچنین روندهایی که تمدنها از اوج تا افول سپری کردهاند هیچگاه عیناً یکسان نبودهاند.
کتابهای بسیار زیادی در این خصوص نوشته شدهاند که بسیار جامع هستند و ابعاد و مباحث بسیار زیادی را در این باره پوشش میدهند، منتها خواندن این کتابها نیاز به وقت و حوصله فراوان دارد و شاید چنین امکانی در دسترس همگان وجود نداشته باشد. یکی از کتابهایی که سعی کرده خیلی موجز و مختصر و در عین حال جامع و کامل به این موضوع بپردازد کتاب "سقوط، فروپاشی" نوشته عبدالحسین آذرنگ است.
عبدالحسین آذرنگ در آذرماه ۱۳۲۵ در کرمانشاه به دنیا آمد. اوتحصیلات ابتدایی و متوسطه را در ۱۳۴۴ در زادگاهش به پایان رساند و به دانشگاه شیراز راه یافت. ابتدا به توصیه خانواده در رشته اقتصاد به تحصیل پرداخت، اما، چون علاقهای به مباحث اقتصادی در خود ندید، تغییر رشته داد، به دانشگاه اصفهان رفت و در ۱۳۴۹ از این دانشگاه در رشته تاریخ فارغ التحصیل شد.
در ۱۳۵۴ دوره فوقلیسانس را در دانشکده علوم تربیتی دانشگاه تهران به پایان برد و برای ادامه تحصیل در دوره دکتری راهی انگلستان شد. در ۱۳۵۵ به عضویت هیئت علمی مؤسسه تحقیقات و برنامهریزی علمی و آموزشی درآمد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی مدتی مدیر انتخابی مرکز مدارک علمی بود. در۱۳۶۳ در دانشنامه جهان اسلام به جمع دانشنامهنگاران پیوست، به عضویت شورای علمی آن دانشنامه درآمد و سپس در کنار دانشنامهنگاری به تدریس در دانشگاه و مؤسسات پژوهشی و انتشاراتی پرداخت. او سالها به تدریس مباحث نظری نشر و ویرایش و نیز دانشنامهنگاری اشتغال داشته است.
آذرنگ در ۱۳۸۱ به مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی پیوست و از ۱۳۸۴ به عضویت شورای عالی، شورای علمی دانشنامه ایران و شورای انتشارات این مرکز درآمد. مدتی هم مدیر بخش آموزش این مرکز بود. او تاکنون برای این مرکز ۱۳۵ مقاله تألیف و ۱۱۶۷ مقاله ویرایش کرده است.
از آذرنگ بیش از ۷۰ کتاب تألیفی و ترجمهای و صدها مقاله منتشر شده است. او بارها به دریافت جوایز و تقدیرنامههایی از جمله: به عنوان «منتقد، مترجم و کتابشناس»، جایزه خادمان نشر، جایزه ترویج علم ایران، جایزه بهترین کتاب سال (۱۳۹۶)، جایزه فستیوال گلاویژ و جایزه پژوهش فرهنگی سال (۱۳۹۷) نائل آمده است.
استاد عبدالحسین آذرنگ در ۱۴۰۰ تعداد ۲۰۰۶ جلد کتاب و ۱۱۴ عنوان مجله را از میان مجموعه کتابخانه شخصی خود به مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی اهدا کرد. این کتابها در محلی جداگانه و به نام ایشان نگهداری میشود. سایر کتابهای او، حدود ۴۰۰۰ جلد، به چند کتابخانه دیگر اهدا شده است.
انتهای پیام/
