جزئیات جدید از توزیع سبد کالای رایگان درب منزل
از نخستوزیری امام (ره) تا پژواک پهلوی| بیانیهای برای «هیچ»
پیام صریح تهران به کاخ سفید از کانال آنکارا
خطای محاسباتی در اتاقهای فکر واشنگتن
«ای ایران ایران» سرودی در کنار پرچم و زبان ملی /وقتی یک قطعه، خاطره اتحاد جمعی میشود
به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، برخی سرودها و قطعات در طول تاریخ و در برهه ها و بزنگاه های خاص میتواند یاداور اتفاقات ، رویدادها و حماسه هایی برای مردم یک ملت باشد که توجه بدان ها ما را در یک فضای هیجانی خاص میتواند به مکث وادارد، خصوصا موسیقی از آن دست هنرهایی است که چنین قابلیتی را دارد، سرودهای حماسی و ملی در طول تاریخ این کشور کم نبودند.
سرود «ای ایران ایران» با ترانه تورج نگهبان، اهنگسازی محمد سریر و خوانندگی محمد سریر از این نوع آثار محسوب می شود. ویژگی مهم این سرود و قطعه آرامش خاص در متن و ملودی، حماسی گری متفاوت و اثر است.
قطعه با ملودی و متنی آرام و بدون شعار آغاز میشود و مخاطب را وارد فضایی شاعرانه و عاشقانه نسبت به وطن با عرقی ملی می کند.
شاعر این سرود به زیبایی وطن را مادری که فرزندانش را دربرگرده ، تشبیه کرده با وجود اینکه تا پیش از این نگهبان اشعار پاپ سروده بود اما به خوبی از پس این قطعه برامد.
«در روح و جان من، می مانی ای وطن…
به زیر پا فتد آن دلی ، که بهر تو نلرزد
شرح این عاشقی، ننشیند در سخن
که بهر عشق والای تو، همه جهان نیارزد»
دیگر ویژگی این قطعه سرود علاوه بر ایجاد روح ملی گرایی و وطن پرستی، بدون تعصب ایجاد وحدت ملی است آنچه که در جنگ دوازده روزه بین تمامی اقشار جامعه دیده شد و با گوشت و پوست و استخوانمان احساس کردیم حال جامعه نیاز به این وحدت مجدد دارد تا یادمان نرود که وطن مادر ماست.
آهنگسازی این کار در کنار سادگی، لطافت و زیبایی اش را حفظ کرده است، لحن او به زیبایی منتقل شده و این قطعه به خوبی در هر کجایی و هر موقعیتی میتواند اثرگذار باشد از کلاس های درس گرفته تا فضای دانشگاه و آموزش، محل کار، گوش سپردم در ماشین و مجامع عمومی و حتی موقعیت های ملی.
این موسیقی هم کلاسیک غربی و هم موسیقی سنتی را در بر دارد.سریر در دورانی که خیلی ها به موسیقی شعاری میپرداختند این ملودی را انتخاب کرد. اما برسیم به صدای محمد نوری که از قلب مردم برمیخیزد، او زیاده گویی نمیکند و کارش نمایشی نیست او با وطن صحبتی احساسی و آرام میکند مثل یک معلم آرام بخش در کلاس درس که حتی حس آن را یک مهاجر خارج از وطن نیز به خوبی درک می کند. پس اینگونه میتوان گفت که صدای محمد نوری در خاطره جمعی دهه های پنجاه تا شصت به خوبی باقی مانده است.
«ای ایران ایران، دور از دامان پاکت دست دگران، بدگهران
ای عشق سوزان ، ای شیرین ترین رویای من ، تو بمان
در دل و جان»
در نهایت این سرودی که در دوران تحولات ایران اثرگذار بود هرچند نه تبلیغاتی و رسمی بود نه شعاری، بلکه در مجامع مختلف از مدرسه تا برنامه های تلویزیونی کنار پرچم و زبان ملی اثرگذار بود الان هم میتوان بدان بازگشت.
انتهای پیام/
