حرمی پر از زوارم آرزوست

گروه فرهنگ خبرگزاری آناـ هیچ‌گاه مشهد را آن‌قدر خلوت ندیده بودم. می‌شد به راحتی خود را به روضه منوره رساند. می‌شد هرجای صحن و سرای آستان مقدسش به راحتی قدم زد، نشست و زیارت‌نامه خواند، بدون آن‌که از فشار جمعیت واهمه داشته باشی.

لحظه سال تحویل هم نیاز نبود از ساعت‌ها قبل بروی حرم و جا بگیری. یک ساعت قبل از لحظه تحویل سال هم می‌شد جای نسبتا خوبی در رواق امام خمینی (ره) پیدا کرد. خبری از آن شلوغی و هیاهوی اطراف میدان آب نبود. می‌شد خیلی راحت، شیک و باوقار اطراف حرم پرسه زد.

اما نه. یک چیزی لنگ می‌زند. همه چیز آن‌قدرها هم خوب نیست. اصلا صفای زیارت است و دیدن حال زائران، دیدن بازی کودکان در صحن پیامبر اعظم (س)، دیدن تجمع مردم جلوی تابلوی اذن دخول، دیدن عکس سلفی گرفتن تازه عروس و دامادها، دیدن قرارها در گوشه و کنارها، شنیدن زمزمه‌های السلام علیک یا علی ابن الموسی الرضا، شنیدن صدای نقارخانه، شنیدن صدای اذان از مسجد گوهرشاد.

کرونا چه کرد با دل‌های میلیون‌ها عاشق که از دور و قاب تلویزیون به تماشای حرم عشق نشستند و جایشان در حرم خالی بود. نوروز ۱۴۰۱ حرم پر از زوارم آرزوست.

*کیانوش رضایی_فعال رسانه‌

انتهای پیام/۱۱۰/