![تولید نهال و پایههای رویشی باکیفیت و زودرس از طریق کشتبافت](/files/fa/news/1403/5/24/617783_575.jpg)
بحرانی فراگیر در اشتغالزایی فارغالتحصیلان داروسازی کشور / افترایی بزرگ تحت عنوان انحصارطلبی به صاحبان کسب و کارهای کوچک
![دارو](/c-files/2021/10/04/0/992683.jpg)
گروه جامعه خبرگزاری آنا، میثم نامنی؛ انحصار طلبی به معنای محدود و بیرقیب کردن است و در اصطلاح از واژه انحصار به عنوان فروش کالایی خاص به مؤسسه یا شرکتی مدنظر میگویند که این واژه در اصطلاح اقتصادی، به معنای محدود کردن تولید، توزیع یا فروش برخی اقلام برای دولت، مؤسسه، کارخانه، شرکت، داروخانه یا شخصی خاص است که این عمل میتواند قیمت و مقدار تولید را تغییر دهد.
در نگاهی گستردهتر، این اقدام به هر نوع تخطی از حدود اخلاقی و قانونی اطلاق میشود که میتواند حریم آزادی دیگران را مختل کند که البته این انحصارطلبی در انواع و اقسام مختلفی مانند انحصار اخلاقی، انحصار اقتصادی و انحصار اجتماعی تقسیم میشود. در انحصار اخلاقی افراد با متوسل شدن به صفاتی نظیر حسادت، تنگ دلی و ضیق صدر نه تنها کمکی به دیگران نمیکنند، بلکه مانع از دستیابی آنها به دستآوردهای مختلف میشوند.
در انحصار اقتصادی، افراد هیچ مراعاتی نسبت به حقوق مالی دیگران ندارند و به سادگی مال سایر افراد را برای خود حلال میدانند که اقدامی نامناسب هست و در انحصار اجتماعی فرد فکر میکند که مناصب اجتماعی تنها برای او تدارک ساخته شده و هیچ فرد دیگری شایستگی این مسئولیتها را ندارد.
آیا در زمینه دارویی نیز انحصارطلبی به وجود آمده؟
این روزها بسیاری از پزشکان و متخصصان حوزه دارویی، در خصوص فرآیند انحصارطلبی در نظام دارویی کشور دغدغههایی دارند و اعلام کردهاند که که در زمینه دارو نیز، انصارطلبیهایی صورت گرفته، در همین راستا به سراغ علیرضا سالم، دبیر انجمن کارفرمایی داروسازان مؤسس داروخانههای استان تهران رفتیم تا درباره این موضوع توضیحاتی دهد.
دبیر انجمن کارفرمایی داروسازان مؤسس داروخانههای استان تهران درباره فرآیند انحصارطلبی در نظام دارویی کشور به خبرنگار آنا میگوید: افزایش روزافزون تعداد دانشکدههای داروسازی و سیر صعودی فارغالتحصیلان این رشته در کنار نگاه صِرف اقتصادی به جذب دانشجو در نظام آموزشی کشور بدون هماهنگی با سایر بخشهای حوزه دارویی، بحرانی فراگیر در اشتغالزایی فارغالتحصیلان داروسازی کشور ایجاد کرده است.
وی میگوید که جذب نزدیک به ٩٠٪ از داروسازان در حوزه داروخانه و سکوت معنادار صنایع داروسازی کشور نسبت به ایفای نقشی مؤثر در بکارگیری داروسازان جوان تمامی نگاه جامعه را به سوی داروخانهها روانه کرده و این تنها حوزه داروخانه است که باید پاسخگوی تمام کوتاهیها در امر اشتغالزایی داروسازان باشد.
سالم با بیان اینکه به نظر میرسد فرآیند انحصارطلبی از نقطه صفر تا صد نظام داروسازی کشور را فراگرفته ادامه میدهد: در حوزه تولید، انحصارطلب میتواند قیمت و مقدار تولید را تغییر دهد.
انحصار در حوزه تولید دارو، چه بلایی بر سر کشور میآورد؟
دبیر انجمن کارفرمایی داروسازان مؤسس داروخانههای استان تهران مدعی است که در حوزه توزیع، یک انحصارطلب میتواند از توزیع یک کالا به سبب شرایط متغیر قیمتی خودداری کند و در حوزه مدیریتی نیز یک انحصارطلب میتواند امتیازاتی فراتر از حد لازم یا شایستگی به خود، فرد و یا گروهی خاص اعطاء کند.
حال سؤال اینجاست که در این بین، مؤسس مستقل داروخانهای که پس از طی مراحل سخت و گذر از فیلترینگ سازمان غذا و دارو و گذراندن سالهای جوانی در مناطق محروم که تنها درخواست او حفظ امنیت شغلی و ثبات کسب و کار در حوزه داروخانه داری است، آیا انحصار طلب است!؟
بیشتر بخوانید:
واکسن سوبرانا ۲ به افراد ۲ تا ۱۸ سال تزریق میشود/ عدم تداخل تزریق واکسن کرونا و آنفولانزا
قارچ سیاه واگیردار نیست/ «واکسن میکس» جایگزین دُز دوم واکسن کرونا
تزریق همزمان واکسن کرونا و آنفلوانزا موجب ایمنی بیشتر بدن میشود/ اثرات تغییر واکسن در دز دوم
سالم درباره فرآیند انحصارطلبی در نگاه جامعه میگوید: اربابان قدرت و سرمایه با سالها برنامهریزی مدون، جامع و حساب شده و بررسی میدانی در سطوح مختلف کسب و کارهای رایج در ایران و با علم بر اینکه دارو کالایی استراتژیک و ارزشمند است، آنجا که میبینند فروش و ارائه خدمات دارویی مقولهای قائم به ذات و مختص داروسازان کشور است، با راهاندازی سناریوی سیاه واژه انحصارطلبی در بین جمعیت جوان داروساز و با تبلیغ گسترده در سطح جامعه و بهرهگیری از امکانات گسترده جرائد و سیما، به راحتی این تنها اهرم نظارتی در حوزه سلامت را از دستان داروساز خارج کرده و در اختیار مجموعههایی بزرگ با پشتوانه دولتی قرار دادهاند.
دبیر انجمن کارفرمایی داروسازان مؤسس داروخانههای استان تهران ادامه میدهد: پازلها یک به یک در کنار یکدیگر قرار میگیرند و سکوتی تأسفبار در جامعه داروسازی کشور سایه انداخته، گویی همه تنها باید نظارهگری خاموش در عرصه قدرتطلبی سرمایهداران باشیم و کسب و کارهای کوچک و مستقل خود را به یک باره در معرض ویرانی قراردهیم و به روی خود نیاوریم.
انتهای پیام/۴۱۷۲/
انتهای پیام/