جزئیات جدید از توزیع سبد کالای رایگان درب منزل
از نخستوزیری امام (ره) تا پژواک پهلوی| بیانیهای برای «هیچ»
پیام صریح تهران به کاخ سفید از کانال آنکارا
خطای محاسباتی در اتاقهای فکر واشنگتن
خبرنگاران، مطالبهگرانی خسته از تکرار مطالبات کهنه
گروه فرهنگ خبرگزاری آنا،احسان عربی مفرد ـ دوباره روز، روز ما شد و از مطالباتی مینویسیم، خواستههایی را یادآور میشویم و از مشکلاتی میگوییم که بسیاری از آنها هنوز حلنشده ماندهاند و هنوز بر قلممان جاریست.
جایگاه قلم و قلمزنی جایگاهی بس رفیع و بلند است و مسندنشین این جایگاه سفیران و راویانی هستند که از جان و دل مایه میگذارند تا چراغ عرصه آگاهی، نورا و پویا باشد و مردمان سرزمین صلح و دوستی در دهکده جهانی از اتفاقات و رخدادها در کسری از ثانیه مطلع شوند.
اینان همان روایتگرانی هستند که با همه کمبودها و نارساییها میسازند و لحظهای سنگر خبررسانی و جان محتوا را رها نکرده و قلم در دستانشان نمیلرزد و به تقویم مرداد به بهانه پاسداشت و ستایشی دلبسته نیستند؛ چراکه این فقط یک نام و مناسبت است و صاحبانش از یادها بروند تا سالی دیگر و صدالبته که عزیزی از راویان (شهید محمود صارمی) در این روز یادش در دلها زنده میشود و خاطرهاش همچنان ماناست.
خبرنگاران، سفیرانی هستند که نه ۱۷ مرداد که در همه ثانیهها، دقیقهها، ساعتها، روزها، هفتهها و همه زمانها روایتگرند، گاهی در میدان جنگ، اسیر چنگ و دندان دشمن بیرونی، داعش و اجنبی، گاهی زیر تیغ بدبینیها، تهمتها و نامهربانیهای برخی در داخل و گاهی از ویروسی منحوس و اخبار تلخی مینویسند که هیچ رغبتی به بازنشر آنها ندارند و با جامعه همدرد میشوند و گاه از نارساییها دم نمیزنند.
از خبرنگار میگویم از او که سالهاست چشمانتظار متصدیان و مسئولانی است که چشم بر نارساییها و مظلومیتش بستهاند؛ اما او در هر شرایطی بر لبه تیغ تیز ناامنی حرفهاش حرکت میکند و پیامرسان مشکلات، معضلات، سختیها، تلخیها و شیرینیهاست؛ اما خود و مشکلاتش فراموش شده است.
اکنون آیا هنوز وقت آن نرسیده است که مسئولان و متصدیان عرصه فرهنگ و قلم و مسئولان بلندپایه کشوری و وکلای ملت برای قشری گام بردارند و امورشان را ساماندهی کنند که خود برای حل مشکلات اقشار جامعه گام برمیدارند و انتظاراتی بحق و چندساله دارند و گوششان از وعده وعیدهای تکراری پرشده است؟
آیا هنوز باید ۱۷ مردادی بیاید و ۱۷ مردادی برود و همه چیز تمام؟ خبرنگاران چشمداشتی عجیب و غریب از مسئولان بالادستی نداشته و ندارند، مگر امنیت شغلی، درآمدی مکفی و جایگاهی درخور شأن، حق آنان نیست؟
آنانی که سالهاست چشمبهراه تصمیمی هستند که مسیر شغلشان را هموار سازد و بدون دغدغه و تشویش رسالت خبری خود را به انجام رسانده و برای کشورشان امیدآفرین و ناقل اخباری باشند که مردمان سرزمین متمدن و بافرهنگ آن را همیشه شاد ببینند و آگاه بهدور از اخبار رنجآفرین و غمفزا.
آری؛ خبرنگاران، مطالبهگرانی خسته از تکرار مطالبات کهنه، خواستار شفافسازی، روشنگری، صداقت، احترام و انعکاس واقعیتها هستند.
به امید روزهای روشن برای همه ایرانیان.
انتهای پیام/۴۱۰۴/
انتهای پیام/
