ستایش مفهوم «پدری» در سریال «درو تخته»

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، سریال «درو تخته» به کارگردانی محسن امانی و تهیه‌کنندگی مسعود ملکی، با عبور از کلیشه‌های رایج درام‌های خانوادگی، روایتی نو از چالش‌های اخلاقی، شرعی و هویتی را به روی آنتن رسانه ملی آورده است؛ اثری که در بستر یک غافلگیری بزرگ، مخاطب را به بازخوانی مفهوم «خانواده» و «حقیقت» فرا می‌خواند.

در سپهر تولیدات نمایشی رسانه ملی، همواره آثاری مورد توجه مضاعف قرار می‌گیرند که دست روی نقاط حساس و در عین حال ملموس زندگی اجتماعی بگذارند. سریال «درو تخته» که محصول مشترک «خانه تولیدات جوان مرکز سیمرغ» و «مرکز سریال سوره» است، دقیقاً با همین رویکرد، از شامگاه دوشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، میهمان خانه‌های مردم شده است. این مجموعه با بهره‌گیری از یک خط داستانی پرکشش و بازیگرانی توانمند، فراتر از یک سرگرمی صرف، به یک واکاوی جدی در حوزه اخلاق و پیوند‌های انسانی بدل گشته است.

گره افکنی؛ هفده سال پنهان‌کاری در ترازوی نقد

داستان «درو تخته» با یک شوک دراماتیک آغاز می‌شود؛ جابه‌جایی دو نوزاد در بیمارستان که هفده سال بعد فاش می‌شود. اگرچه این ایده در تاریخ ادبیات نمایشی مسبوق به سابقه است، اما آنچه «درو تخته» را متمایز می‌کند، زاویه نگاه نویسنده و کارگردان به تبعات شرعی و عرفی این ماجرا در بستر فرهنگ ایرانی-اسلامی است. مسئله «محرمیت» که با آشکار شدن حقیقت، آرامش دو خانواده را به مخاطره می‌اندازد، موتور محرکه‌ای است که داستان را از یک ملودرام ساده به یک درام پیچیده اخلاقی ارتقا می‌دهد. بر اساس اطلاعات منتشر شده در سایت رسمی شبکه و پلتفرم تلوبیون، تصمیم غیرمتعارف دو پدر برای حفظ این راز، لایه جدیدی از تعلیق را ایجاد کرده است که مخاطب را با این پرسش مواجه می‌کند: «آیا مصلحت‌سنجی می‌تواند بر حقیقت پیشی بگیرد؟»

یکی از نقاط قوت برجسته این سریال، تمرکز بر مفهوم «پدری» و مسئولیت‌پذیری است. شخصیت‌های اصلی (با بازی درخشان نادر فلاح و سید علی صالحی) در موقعیتی قرار می‌گیرند که باید میان «منیت» خود و «آینده فرزندانشان» دست به انتخاب بزنند. سریال به‌خوبی نشان می‌دهد که چگونه یک خطای کوچک در گذشته (حادثه بیمارستان) می‌تواند بهمنی از بحران‌ها را در آینده ایجاد کند. از منظر رسانه‌ای، «درو تخته» به‌درستی توانسته است پیوند میان فقه و زندگی روزمره را در قالب نمایش مسائل «محرم و نامحرم» به تصویر بکشد، بی‌آنکه لحنی شعاری به خود بگیرد. این اثر در ستایش نهاد خانواده است و نشان می‌دهد که پیوند‌های عاطفی گاه از پیوند‌های خونی مستحکم‌تر و در عین حال آسیب‌پذیرتر هستند.

حضور چهره‌های باسابقه و محبوب در کنار استعداد‌های تازه، جانی مضاعف به متن سریال بخشیده است. «نادر فلاح» با آن نگاه‌های نافذ و بازی در سکوت، مستأصل بودن یک پدر را به زیباترین شکل ممکن به نمایش می‌گذارد. «آشا محرابی» در نقش مادری که میان دو فرزند (خونی و تربیتی) سرگردان است، ابعاد عاطفی داستان را تقویت می‌کند. همچنین حضور پیشکسوتانی، چون «محمد فیلی» و «شهین تسلیمی» به اثر وجاهت و صبغه‌ای کلاسیک بخشیده که برای مخاطب عام تلویزیون بسیار دلپذیر است. تیم بازیگری تحت هدایت «محسن امانی»، توانسته‌اند اتمسفری باورپذیر از یک خانواده ایرانی با تمام دغدغه‌هایش خلق کنند.

تولید این اثر در «مرکز سریال سوره» و «خانه تولیدات جوان مرکز سیمرغ»، نشان‌دهنده اعتماد رسانه ملی به نیرو‌های خلاق و جوان در کنار با تجربه‌هاست. کیفیت بصری، تدوین ریتمیک و موسیقی متن که همسو با گره‌های داستانی تغییر لحن می‌دهد، نشان از دقت نظر «مسعود ملکی» در مقام تهیه‌کننده دارد. این سریال ثابت می‌کند که می‌توان با تکیه بر موضوعات بومی و چالش‌های واقعی جامعه، آثاری تولید کرد که هم استاندارد‌های هنری را رعایت کنند و هم مخاطب انبوه را با خود همراه سازند.

«درو تخته» تنها روایت یک جابه‌جایی ساده نیست؛ بلکه آینه‌ای است که در مقابل رفتار‌های انسانی ما قرار گرفته تا یادآوری کند صداقت، هرچند تلخ، تنها راه نجات است. این مجموعه با تکیه بر درامی پرفراز و نشیب و پرداختن به موضوعی که ریشه در باور‌های مذهبی و عرفی جامعه دارد، گامی رو به جلو در تولیدات نمایشی دهه ۱۴۰۰ محسوب می‌شود. تماشای این سریال برای خانواده‌هایی که به دنبال محتوای غنی، عفیف و در عین حال جذاب هستند، پیشنهادی ویژه است.

علاقه‌مندان می‌توانند این مجموعه تماشایی را هر شب ساعت ۲۱:۱۵ از شبکه سیما دنبال کرده و آرشیو کامل آن را در سامانه تلوبیون مشاهده نمایند.