حریم خصوصی در گوشیهای هوشمند
آناتک گزارش می‌دهد
کارشناس مسائل قفقاز در گفت‌و‌گو با آنا:
ساختن آینده روشن از کلاس درس و تربیت نسل امیدوار آغاز می‌شود
مهسا میرسولی، دانشجومعلم دانشگاه فرهنگیان، در گفت‌و‌گو با خبرنگار آنا، درباره بخشی از پیام رهبر انقلاب که جوانان، دانشجویان و دانش‌آموزان را قشر پیشرو در ساخت آینده روشن و شکوهمند ایران معرفی می‌کند، اظهار کرد: وقتی این بخش از پیام را می‌خوانم، نخستین چیزی که به ذهنم می‌رسد، مسئولیتی است که در قبال آینده کشور بر دوش نسل جوان قرار دارد. به نظرم این پیام فقط درباره امید داشتن یا مثبت فکر کردن نیست؛ بلکه درباره این است که هر جوان باید جایگاه خودش را در ساختن آینده بشناسد و برای آن سهمی واقعی قائل باشد.
وی افزود: گاهی درباره آینده کشور صحبت می‌کنیم، اما کمتر به این فکر می‌کنیم که خودمان در شکل‌گیری آن چه نقشی داریم. در حالی که آینده اتفاقی نیست که صرفاً منتظر رسیدنش باشیم؛ آینده از تصمیم‌ها و رفتارهای امروز ما ساخته می‌شود. اینکه یک دانشجو چقدر برای یادگیری وقت می‌گذارد، یک دانش‌آموز چگونه با مسائل روبه‌رو می‌شود و یک معلم چه تصویری از توانایی‌های نسل جدید به دانش‌آموزانش منتقل می‌کند، همگی در ساخت آینده اثرگذارند.
یأس را نباید به بخشی از زندگی عادی تبدیل کرد
این دانشجومعلم با اشاره به تعبیر «لانه تاریک یأس و ناامیدی و نشدن‌ها» در پیام رهبر انقلاب بیان کرد: به نظرم این تعبیر، تصویر روشنی از وضعیتی ارائه می‌دهد که ممکن است هر فردی در مقاطعی از زندگی با آن روبه‌رو شود. وقتی انسان مدام با جمله‌هایی مانند «نمی‌شود»، «فایده‌ای ندارد» یا «تغییری اتفاق نمی‌افتد» مواجه باشد، به‌تدریج ممکن است این نگاه را بپذیرد و حتی تلاش کردن را بی‌نتیجه بداند.
میرسولی ادامه داد: مسئله این نیست که مشکلات را نبینیم یا درباره دشواری‌های موجود صحبت نکنیم. اتفاقاً برای حل هر مسئله‌ای ابتدا باید آن را درست بشناسیم؛ اما تفاوت زیادی میان دیدن مشکل و تسلیم شدن در برابر آن وجود دارد. اگر قرار باشد هر مانعی بهانه‌ای برای کنار کشیدن ما باشد، هیچ فرصتی برای پیشرفت باقی نمی‌ماند.
وی با تأکید بر اینکه عبور از ناامیدی به تصمیم و اقدام نیاز دارد، گفت: برداشت من از تعبیر تسخیر لانه تاریک یأس این است که نباید اجازه دهیم ناامیدی برای ما به یک وضعیت دائمی تبدیل شود. ممکن است در مسیر تحصیل، کار یا زندگی با شکست مواجه شویم، اما شکست نباید پایان مسیر تلقی شود. گاهی لازم است روش خود را تغییر دهیم، از تجربه دیگران استفاده کنیم و دوباره شروع کنیم. مهم این است که توان حرکت را از خودمان نگیریم.
میرسولی با اشاره به جایگاه دانشجومعلمان در تحقق این پیام اظهار کرد: برای من که در مسیر معلم شدن قرار دارم، این بخش از پیام معنای ویژه‌ای دارد. معلم با گروهی از انسان‌ها سروکار دارد که بخش مهمی از شخصیت، باور‌ها و نگاهشان به زندگی در سال‌های مدرسه شکل می‌گیرد. بنابراین، معلم فقط مسئول انتقال محتوای کتاب درسی نیست؛ بلکه نوع برخورد او با پرسش‌ها، اشتباهات و توانایی‌های دانش‌آموزان می‌تواند بر اعتمادبه‌نفس و انگیزه آنها اثر بگذارد.
وی افزود: دانش‌آموزی که در کلاس درس فرصت پرسیدن، تجربه کردن و حتی اشتباه کردن داشته باشد، به‌تدریج یاد می‌گیرد از شکست نترسد و برای پیدا کردن پاسخ تلاش کند. در مقابل، اگر فضای کلاس به‌گونه‌ای باشد که دانش‌آموز از بیان نظر یا طرح پرسش واهمه داشته باشد، ممکن است بخشی از استعداد و خلاقیت او دیده نشود. به همین دلیل، معلم باید فضایی ایجاد کند که دانش‌آموز احساس کند توانایی یادگیری و پیشرفت دارد.
این دانشجومعلم خاطرنشان کرد: ما به‌عنوان معلمان آینده باید مراقب باشیم ناخواسته نگاه ناامیدانه را به دانش‌آموزان منتقل نکنیم. ممکن است گاهی یک جمله ساده از طرف معلم، در ذهن دانش‌آموز باقی بماند و بر نگاه او به توانایی‌های خودش تأثیر بگذارد. در مقابل، تشویق درست، دادن فرصت تجربه و جدی گرفتن ایده‌های دانش‌آموز می‌تواند انگیزه او را برای ادامه مسیر بیشتر کند.
علم و مهارت؛ دو بال حرکت جوانان برای ساخت آینده
میرسولی با اشاره به تأکید پیام رهبر انقلاب بر علم، تقوا، مهارت، اخلاق، اراده و تلاش فوق‌العاده گفت: نکته مهم این است که برای ساختن آینده نمی‌توان تنها به انگیزه تکیه کرد. انگیزه زمانی نتیجه‌بخش است که در کنار آن دانش و مهارت هم وجود داشته باشد. جوانی که می‌خواهد در جامعه تأثیرگذار باشد، باید برای یادگیری مستمر وقت بگذارد و توانایی‌های خود را متناسب با نیاز‌های زمان تقویت کند.
وی ادامه داد: امروز شرایط زندگی و کار به‌سرعت در حال تغییر است و نمی‌توان با همان دانسته‌های محدود گذشته برای همه مسائل پاسخ پیدا کرد. دانشجو باید اهل مطالعه، پرسشگری و به‌روز شدن باشد. البته یادگیری فقط به کلاس و امتحان محدود نمی‌شود؛ تجربه کردن، حضور در فعالیت‌های علمی و اجتماعی و ارتباط با افراد باتجربه نیز بخش مهمی از مسیر رشد است.
این دانشجومعلم افزود: در کنار علم و مهارت، اخلاق نیز اهمیت زیادی دارد. توانایی و دانش زمانی ارزشمندتر می‌شوند که در مسیر درست و با توجه به منافع جامعه به کار گرفته شوند. به نظرم پیام رهبری با کنار هم قرار دادن این مؤلفه‌ها یادآوری می‌کند که ساختن آینده صرفاً به پیشرفت علمی محدود نیست؛ بلکه انسان توانمند باید از نظر اخلاقی و رفتاری نیز مسئولیت‌پذیر باشد.
وی بیان کرد: دانشجومعلم باید از همین دوران نسبت به مسائل آموزشی و اجتماعی حساس باشد. حضور در فعالیت‌های علمی، فرهنگی و دانشجویی می‌تواند به ما کمک کند دید گسترده‌تری نسبت به جامعه پیدا کنیم و یاد بگیریم چگونه با افراد مختلف همکاری داشته باشیم. اگر قرار است در آینده دانش‌آموزان را به مشارکت و مسئولیت‌پذیری دعوت کنیم، خودمان نیز باید این ویژگی‌ها را در رفتار و فعالیت‌های امروزمان نشان دهیم.
این دانشجومعلم با اشاره به مفهوم «هم‌عهدی» در پیام رهبر انقلاب اظهار کرد: به نظرم یکی از بخش‌های مهم پیام، تأکید بر هم‌عهدی است؛ زیرا بسیاری از کار‌هایی که برای پیشرفت جامعه ضرورت دارند، با تلاش یک نفر به نتیجه نمی‌رسند. ممکن است یک فرد ایده خوبی داشته باشد یا انگیزه زیادی برای انجام کاری پیدا کند، اما برای عملی شدن آن به همراهی دیگران نیاز داشته باشد.
میرسولی ادامه داد: در محیط دانشگاه می‌توان این موضوع را به‌خوبی تمرین کرد. وقتی دانشجویان برای انجام یک فعالیت علمی یا فرهنگی کنار یکدیگر قرار می‌گیرند، باید مسئولیت‌هایشان را بشناسند، به تعهدات خود پایبند باشند و در برابر مشکلات به‌جای کنار کشیدن، برای پیدا کردن راه‌حل تلاش کنند. این تجربه‌ها شاید در ابتدا کوچک به نظر برسند، اما می‌توانند زمینه‌ساز شکل‌گیری روحیه همکاری در سطحی گسترده‌تر باشند.
وی تأکید کرد: هم‌عهدی فقط به معنای حضور در کنار یکدیگر نیست؛ بلکه به معنای پذیرفتن مسئولیت مشترک و پایبندی به هدفی است که برای آن توافق کرده‌ایم. اگر هرکدام از ما فقط به موفقیت فردی خود فکر کنیم، بسیاری از ظرفیت‌های جمعی نادیده گرفته می‌شود. اما وقتی توانایی‌ها در کنار هم قرار بگیرند، امکان انجام کار‌های بزرگ‌تری فراهم خواهد شد.
آینده روشن با اقدام‌های امروز ساخته می‌شود
میرسولی در پایان گفت: به نظرم مهم‌ترین پیام این بخش از سخنان رهبری برای نسل جوان این است که نباید نقش خود را در ساخت آینده دست‌کم بگیریم. قرار نیست همه افراد کار‌های بزرگ و مشابهی انجام دهند؛ هرکس می‌تواند از جایگاه و توانایی خودش شروع کند. یک دانشجو با جدی گرفتن تحصیل، یک معلم با مسئولیت‌پذیری در کلاس درس و یک دانش‌آموز با تلاش برای کشف استعدادهایش می‌تواند در این مسیر سهم داشته باشد.
وی افزود: نباید منتظر بمانیم تا همه شرایط مطابق میل ما فراهم شود و بعد حرکت کنیم. بسیاری از فرصت‌ها در جریان تلاش و تجربه به وجود می‌آیند. اگر علم‌آموزی، مهارت‌افزایی، اخلاق و اراده را جدی بگیریم و در کنار یکدیگر برای هدف‌های مشترک تلاش کنیم، می‌توانیم از فضای ناامیدی فاصله بگیریم و به جایگاه مؤثرتری در جامعه برسیم.
انتهای پیام/
