بهزادی: عدم اعزام به ناگویا کم سپک تاکرا را شکست/ فدای کج سلیقگی و تسویه حسابهای شخصی شدیم
به گزارش خبرگزاری آنا، مسابقات آسیایی ناگویا در کشور ژاپن در پیش است و بدون شک یکی از رشته هایی که جایش در مسابقات خالی خواهد بود تیم ملی سپک تاکرای بانوان ایران است که اتفاقا سابقه کسب مدال را هم در مسابقات جهانی ۲۰۲۵ دارد اما متاسفانه به دلیل سوء مدیریت و تصمیمات سلیقه ای برخی آقایان در کمیته ملی المپیک فرصت حضور در مسابقات را از دست داد. به همین بهانه لحظاتی پای صحبتهای معصومه بهزادی، کاپیتان تیم ملی سپک تاکرای بانوان ایران نشستیم تا بیشتر در جریان موضوع قرار گیریم.
*خانم بهزادی در ابتدا در خصوص اردوهای برگزار شده برای حضور در مسابقات آسیایی ناگویا برامون بگید؟
- برای اولین بار در عمر سپکتاکرا در ایران، اردوهای تیم ملی بانوان برای حضور در یک رویداد بزرگ آسیایی با شرایط بسیار خوبی برگزار شد. ما در مجموع ۶ اردوی باکیفیت را پشت سرگذاشتیم و تلاش کردیم از نظر فنی، تکنیکی و فیزیکی به بالاترین سطحی که در این چند سال داشتیم برسیم. شروع این مسیر از اردوی کرج استان البرز در سال گذشته و همزمان با جنگ ۱۲ روزه بود. با وجود شرایط سخت جنگی، بازیکنان در همه اردوها حاضر شدند و سعی کردیم آمادگیمان را حفظ کنیم و بالاتر ببریم. بعد از آن هم دو اردوی بسیار خوب در آکادمی ملی المپیک داشتیم و در تستهای اولیه سنجش آکادمی شرکت کردیم. در ابتدا به دلیل نبود برنامهریزی اصولی و استمرار در تمرین و اردو در مدیریت گذشته، مسیر سختی داشتیم اما همه بازیکنان مصمم و باانگیزه تلاش کردیم این فاصله را جبران کنیم. اگر عملکرد ما را از ابتدای اردوها تا روزی که اعلام کردند از لیست ناگویا حذف شدهایم مقایسه کنید، پیشرفت چشمگیر بازیکنان کاملاً قابل مشاهده بود.
*چه اتفاقی افتاد که تیم بانوان که شانس مدال هم داشت به یکباره به مسابقات اعزام نشد؟
- این تصمیم برای ما کاملاً غیرمنتظره بود. طی یکسال و نیم گذشته، بارها به ما اعلام شده بود که اعزام به ناگویا قطعی است و بر اساس همین اطمینان، برنامه زندگی و تمریناتمان را تنظیم کردیم اما به یکباره اعلام شد که طبق ارزیابی صورت گرفته، کسب مدال برای تیم ملی دشوار تشخیص داده شده و بر همین اساس اعزام ما انجام نشد. این تصمیم عجیب و غیر کارشناسانه برای ما شک آور بود و به نظر من کم سپک تاکرای ایران شکست و دوستان به هدفی که داشتند رسیدند!!! چون تیم بانوان در آخرین اعزام خود به جام جهانی هند ۲۰۲۵، آن هم در شرایطی که تیم از نظر آمادگی در وضعیت مطلوبی قرار نداشت، موفق به کسب مدال برنز شده بود. حالا بعد از برگزاری اردوهای منظم و پیشرفت محسوس بازیکنان، انتظار داشتیم حداقل عملکرد جدید تیم هم مورد ارزیابی قرار گیرد!
*واقعا ضربه بدی به ورزشکارانی خورد که از زندگی و خانوادهشون زدن تا به ورزش حرفهای بپردازند؟
- بله و شاید سختترین قسمت ماجرا همین باشد. ورزش حرفهای فقط چند ساعت تمرین در سالن نیست. خیلی از بازیکنان از خانواده، کار، تحصیل، زندگی شخصی و حتی خیلی از موقعیتهای عادی زندگیشان گذشتند تا بتوانند در سطح ملی فعالیت کنند. ما ماههای سختی را پشت سر گذاشتیم اما چون هدف داشتیم، ادامه دادیم. برای یک ورزشکار باتجربه، از دست دادن چنین مسابقهای اهمیت بسیار زیادی دارد؛ مخصوصاً وقتی میداند دوره بعدی این رقابتها چهار سال دیگر باشد و شاید آن زمان شرایط حضور در تیم ملی را نداشته باشد. به همین دلیل، ناراحتی بازیکنان فقط به خاطر یک اعزام نشدن نیست بلکه موضوع بخشی از آینده ورزشی آنها بود که تحت تأثیر قرار گرفته است.
*کاپیتان تیم ملی سپکتاکرای بانوان ایران هستید، می خواستم ازتون بپرسم نظرتون در خصوص اظهارات چند وقت پیش کاپیتان تیم ملی پسرها در اینستاگرام چه هست؟
- کاملاً با صحبتهای او موافقم چون بخش زیادی از مسائلی که مطرح کردند، دغدغهای است که سالها در بین بازیکنان این رشته وجود داشته است. سالها با چشم خودم شاهد اتفاقاتی بودهام که برای بازیکنان و تیم ملی افتاده؛ از کمرنگ شدن جایگاه بازیکن گرفته تا شرایطی که باعث شده شأن تیم ملی و حتی پرچم کشورمان آنطور که باید دیده نشود. چیزی که من می دانم تیمهای ملی سپک تاکرای ایران با عدم اعزام تیم بانوان به ناگویا فدای کج سلیقگی و تسویه حسابهای شخصی آقایان کمیته ملی المپیک با مسئولین فعلی شد.

*به نظر شما برای پیشرفت و نجات این ورزش از وضعیت فعلی چه باید کرد؟
- به نظرم اولین قدم، ایجاد یک ساختار مشخص و بلندمدت است. استعدادهای زیادی در سپکتاکرا وجود دارند اما برای رشد آنها باید از پایه برنامه داشت؛ از استعدادیابی و آموزش مربیان گرفته تا مسابقات داخلی، اردوهای مستمر و اعزامهای بینالمللی. تیم ملی نباید فقط زمانی جمع شود که یک مسابقه بزرگ در پیش است بلکه بازیکن باید در طول سال در چرخه تمرین، مسابقه و ارزیابی قرار داشته باشد. از طرف دیگر تغییرات مثبتی که در مدیریت جدید انجمن ایجاد شده باید ادامه پیدا کند. بازیکنان در این مدت تفاوت برنامهریزی و جدیت را احساس کردهاند و این مسیر میتواند پایه خوبی برای آینده باشد.
*خواست شما به عنوان کاپیتان تیم ملی سپک تاکرای بانوان ایران از مسئولین بالارتبه ورزش چه هست؟
- خواسته من این است که سپکتاکرا هم مانند سایر رشتههای ورزشی جدی گرفته شود. یک موضوع دیگر هم برای ما بسیار مهم است و آن حضور ایران در مسابقات بینالمللی می باشد. چند هفته پیش مسابقات جام پادشاهی تایلند برگزار شد؛ مسابقاتی که هر سال برای کشورهای مختلف دعوتنامه ارسال میشود اما گویا تیم ملی ایران به شکل باورنکردنی و به دلیل مسائل سیاسی برای اولین بار دعوت نشد و در آن رقابتها حضور نداشت. جالب تر اینکه در همان مسابقات، همان به ظاهر کارشناس محترمی که درباره شانس مدال تیم ملی ایران اظهارنظر کرده بودند، به همراه هیأت همراهشان حضور داشتند اما تیم ملی ایران غایب بود!
*برای جامعه بزرگ سپک تاکرا سؤال است که اگر یک مسئول ایرانی دارای جایگاه و کرسی بینالمللی است، چرا از این ظرفیت برای فراهم شدن شرایط حضور تیم ملی ایران استفاده نمی شود؟
عاجزانه از مسئولان بالادستی میخواهم این مسائل را جدیتر بررسی کنند و اجازه ندهند اختلافات مدیریتی یا تصمیمهای شخصی، مسیر یک تیم ملی را تحت تأثیر قرار دهد. آقای نایب رییس آسیا مگه شما این عنوان را شخصی به دست آورده اید که از آن استفاده شخصی می کنید!؟
*با این وضعیت به فعالیت در این رشته جذاب ادامه خواهی داد یا اینکه برنامه دیگری داری؟
- بیش از نیمی از عمرم را صرف سپکتاکرا کردهام. با این رشته بزرگ شدهام و واقعاً عاشق آن هستم. طبیعی است که اتفاق ناگویا برای من و سایر بازیکنان تلخ بود اما این اتفاق باعث نمیشود از رشتهای که بخش بزرگی از زندگیام را ساخته فاصله بگیرم. اتفاقاً تلاشهای کادر جدید باعث شده با وجود این اتفاقات، هنوز انگیزه ادامه دادن داشته باشیم. رئیس انجمن، جناب آقای دکتر زارع و نایبرئیس محترم، خانم دکتر عزیزالله در مدتی که مسئولیت انجمن را بر عهده گرفتهاند، برای تیم ملی و بازیکنان تلاش زیادی کردهاند. شاید همه برنامههایی که داشتند به نتیجه نرسیده باشد اما همین تلاشها برای ما ارزشمند است. من فعلاً برنامهای برای کنار گذاشتن سپکتاکرا ندارم و تا زمانی که بتوانم، ادامه میدهم.
*صحبت پایانی؟
- فقط میخواهم یک درخواست از کسانی داشته باشم که درباره آینده این رشته تصمیم میگیرند؛ عشق و انگیزه بازیکنان سپکتاکرا را از آنها نگیرید. ما با این رشته بزرگ شدهایم. خیلی از بازیکنان بهترین سالهای زندگیشان را برای آن گذاشتهاند و هنوز با وجود تمام سختیها، انگیزه دارند. در یکسال و نیم اخیر، بازیکنان تیم ملی نشان دادند وقتی برنامه و اردو وجود داشته باشد، چقدر میتوانند پیشرفت کنند که بدون شک این پیشرفت نباید متوقف شود. ما دنبال امتیاز ویژه نیستیم. تنها چیزی که میخواهیم این است که سپکتاکرا با نگاه حرفهایتری دیده شود و تصمیمهایی که درباره آینده ورزشکاران گرفته میشود، بر اساس عملکرد و واقعیتهای داخل زمین باشد و فرصت رقابت در میادین از تیم ملی گرفته نشود.
انتهای پیام/