توسعه استارتاپ‌های بومی و رونق صادرات محصولات دانش‌بنیان ورزشی

محصولات دانش بنیان
کارشناسان با تأکید بر لزوم تغییر نگرش از «هزینه‌کرد» به «سرمایه‌گذاری اقتصادی»، معتقدند ورود صندوق‌های پژوهش و فناوری به حوزه ورزش معلولان و ایجاد مراکز نوآوری، علاوه بر کاهش وابستگی به واردات تجهیزات هوشمند، فرصتی بی‌بدیل برای ارزش‌آفرینی، توسعه استارتاپ‌های بومی و رونق صادرات محصولات دانش‌بنیان ورزشی فراهم می‌کند.

گروه اقتصاد خبرگزاری آنا، سید محسن طباطبایی مزدآبادی،عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی و رییس انجمن علمی اقتصاد شهری ایران- مدیریت نوین ورزشی بر پایه نوآوری، تصمیم‌گیری داده‌محور و حذف اتلاف منابع استوار است. در این چارچوب، تفکر ناب (Lean Thinking) بر شناسایی فعالیت‌های ارزش‌آفرین، حذف فرآیند‌های غیرضروری، کاهش هزینه‌ها و افزایش بهره‌وری تأکید دارد. این رویکرد می‌تواند در ورزش نابینایان، که همواره با محدودیت منابع مالی و زیرساختی مواجه است، تحولی اساسی ایجاد کند.

صندوق‌های پژوهش و فناوری با تأمین سرمایه برای شرکت‌های دانش‌بنیان، استارتاپ‌های ورزشی و پژوهش‌های کاربردی، قادرند زمینه تولید تجهیزات هوشمند، سامانه‌های تحلیل عملکرد ورزشکاران، فناوری‌های پوشیدنی، ابزار‌های تمرینی صوتی و نرم‌افزار‌های آموزشی ویژه نابینایان را فراهم کنند. نتیجه این سرمایه‌گذاری‌ها، کاهش وابستگی به واردات، ایجاد اشتغال تخصصی و شکل‌گیری بازار محصولات ورزشی بومی خواهد بود.

تجربه کشور‌های پیشرو نیز این موضوع را تأیید می‌کند. استرالیا و بریتانیا با سرمایه‌گذاری مستمر در پژوهش‌های ورزشی، مراکز نوآوری و فناوری‌های پارالمپیکی، توانسته‌اند جایگاه خود را در میان قدرت‌های ورزش معلولان تثبیت کنند. ژاپن نیز با توسعه تجهیزات هوشمند، رباتیک و فناوری‌های کمکی، زمینه مشارکت گسترده‌تر ورزشکاران نابینا را فراهم کرده است.

بر اساس گزارش کمیته بین‌المللی پارالمپیک (IPC)، از سال ۲۰۱۷ تاکنون برنامه‌های توسعه پاراسپورت در ۱۶۰ کشور اجرا شده، بیش از ۴۰۰ هزار کودک در این برنامه‌ها مشارکت داشته‌اند، بیش از ۱٫۶ میلیون نفر از خدمات توسعه‌ای بهره‌مند شده‌اند و بیش از ۳۷۰۰ ورزشکار و ۱۰ هزار رهبر و مربی تحت حمایت قرار گرفته‌اند. این آمار نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاری هدفمند در توسعه ورزش معلولان، علاوه بر آثار اجتماعی، بازده اقتصادی و اشتغال‌زایی قابل توجهی نیز ایجاد می‌کند.

از سوی دیگر، مطالعات فدراسیون بین‌المللی ورزش نابینایان (IBSA) نشان می‌دهد که با وجود شیوع بالای نابینایی در بسیاری از کشورها، مشارکت ورزشکاران نابینا هنوز پایین است؛ به‌گونه‌ای که از میان ۱۲۳ کشور عضو IBSA، ۳۱ کشور هیچ ورزشکار ثبت‌شده‌ای نداشتند و ۲۲ کشور از این تعداد، شیوع نابینایی بالاتر از میانگین جهانی داشتند. این شکاف، فرصت بزرگی برای سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها، فناوری و نوآوری ایجاد می‌کند.

در ایران نیز صندوق‌های پژوهش و فناوری می‌توانند با رویکرد تفکر ناب، منابع محدود را به پروژه‌های دارای بیشترین ارزش اقتصادی هدایت کنند؛ از جمله تولید تجهیزات ورزشی ویژه نابینایان، توسعه هوش مصنوعی برای تحلیل عملکرد، طراحی اپلیکیشن‌های آموزشی و ایجاد مراکز نوآوری ورزشی. همچنین حمایت از استارتاپ‌های فعال در حوزه ورزش‌های معلولان می‌تواند زمینه صادرات محصولات دانش‌بنیان و افزایش درآمد‌های غیر دولتی فدراسیون‌ها را فراهم آورد.

در نهایت، آینده ورزش نابینایان در گرو تغییر نگرش از «هزینه» به «سرمایه‌گذاری» است. مدیریت نوین ورزشی با بهره‌گیری از ظرفیت صندوق‌های پژوهش و فناوری و اجرای اصول تفکر ناب، می‌تواند ضمن ارتقای کیفیت خدمات، کاهش اتلاف منابع و توسعه اقتصاد ورزش، زمینه حضور مؤثرتر ورزشکاران نابینا در عرصه‌های ملی و بین‌المللی را فراهم سازد. این مسیر نه‌تنها موجب افزایش مدال‌آوری خواهد شد، بلکه اکوسیستم نوآوری، اشتغال و ارزش‌آفرینی اقتصادی در ورزش معلولان را نیز تقویت می‌کند.

انتهای پیام/

ارسال نظر