پیشنهاد سردبیر

درباره مستند «رپ»/ این درد را با من بخوان

مستند «رپ» ساخته لیلی نوروزی و محمدباقر خدادوست با محور قرار دادن یک شخصیت و خانواده‌اش به بیماری ROP می‌پردازد.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا در سال‌های اخیر مستند‌های پزشکی و علمی معدودی ساخته شده‌اند، فضای مستندسازی ایران، چندان متمایل به ساخت این آثار نیست و تماشاگران با وجود علاقه مندی به دیدن این آثار در شبکه‌های بین المللی، روی خوشی به مستند‌های علمی و پزشکی ایرانی نشان نمی‌دهند. شاید یکی از دلایل این موضوع، ضعف ساختاری این مستند‌ها یا همکاری نکردن جامعه پزشکی و دانشگاهی با مستندسازان باشد. در جشنواره‌ای که سپری شد مستند «کورش» ساخته سپیده سپهی به موضوع پیوند قلب در کودکان اشاره داشت، فیلمی تکان دهنده و البته دیدنی که گزارشی صرف از وضعیت اهدای عضو در ایران نبود بلکه تماشاگر را متوجه یک وجه مهم این موضوع می‌کرد: کودکان نیازمند به پیوند اعضا چطور روزگار می‌گذرانند؟

در مستند «شنا خلاف جهت» جواد رزاقی زاده، با محور قرار دادن زندگی یک نوجوان و مادرش، تصویری درست و هشداردهنده از زوایای پنهان بیماری اوتیسم دارد. با توجه به افزایش نگران کننده مبتلایان به اختلال اوتیسم و بیش فعالی ساخت این فیلم، اتفاقی مهم در حوزه سلامت خانواده است. فیلمی که مشکلات بسیار زندگی این افراد در خانواده و اجتماع را به تصویر می‌کشد و البته برای آن راهکار دارد.

درباره مستند «رپ»/ این درد را با من بخوان

مستند بدون گریم

در مستند «رپ» دو کارگردان به یک معضل پزشکی دیگر اشاره دارند، عارضه او آر پی و نابینایی و کم بینایی در کودکان. امیرعلی شش ساله، که بر اثر یک حادثه نابینا شده می‌توانست در غربالگری نجات پیدا کند، مادر او از بحران‌های تولد و نوزادی این کودک و حتی تاثیری که کم بینایی او روی رابطه با همسرش دارد صحبت می‌کند و فیلمساز می‌تواند در یک مستند کوتاه، تلقی ساده و رمانتیک از عارضه‌ای دشوار را نابود کرده و تصویر درشت و واقعی این بیماری را به نمایش بگذارد. مادر و پدر امیرعلی می‌کوشند، با آموزش او، ضعف را در امیرعلی کمرنگ کنند و او را با زندگی آشتی دهند. اگر چه به نظر می‌رسد با بزرگتر شدن این فرزندان، مشکلات و بحران‌های مربوط به آنها رشد می‌کند. سینمای مستند، بر خلاف سینمای داستانی، با نمایش بدیهیات و واقعیات، و حتی مشکلات و کاستی‌ها، می‌تواند تاثیر اجتماعی بالایی روی مخاطب داشته باشد.

مستند «بدون گریم» ساخته سعید پرویزی هم که در نوزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» نمایش داده شد، مانند «رپ» یک معضل بزرگ را به نمایش می‌گذاشت که گرانی دارو و تحریم آن هم به این مشکل اضافه شده است. در این مستند، زندگی مادر تحت تاثیر بیماری دو فرزندش مملو از رنج و تلاش برای یافتن دارو و کند کردن روند یک بیماری خاص و صعب الاعلاج بود، «بدون گریم» با صراحت و صداقت تاثیر کمبود دارو بر ویران شدن زندگی‌ها و سرنوشت انسان‌ها را به تصویر می‌کشد.

درباره مستند «رپ»/ این درد را با من بخوان

شنا خلاف جهت

انتهای پیام/

ارسال نظر