شکست پروژه فرسایش امنیتی در جغرافیای انسجام
بازخوانی اقتدار ملی در بیانات رهبر انقلاب
نسخههای نئولیبرالی در جزایر امن تکنوکراتها؛
بایدهای نجات آب/چرا ۲۰ درصد صرفهجویی حیاتی است و چگونه به آن برسیم؟
به گزارش گروه اقتصاد خبرگزاری آنا، بحران آب در بسیاری از نقاط جهان و به ویژه در کشور ما، به یکی از چالشهای اصلی زیستمحیطی و اقتصادی تبدیل شده است. کاهش منابع آب شیرین، تغییرات اقلیمی، و افزایش جمعیت، فشار بیسابقهای بر منابع آبی وارد آورده است. در این شرایط، صرفهجویی در مصرف آب نه تنها یک انتخاب، بلکه یک ضرورت حیاتی برای پایداری زیستمحیطی و توسعه پایدار است. هدف این گزارش، بررسی ضرورت صرفهجویی حداقل ۲۰ درصدی در مصرف آب و ارائه راهکارهای عملی برای دستیابی به این هدف در بخشهای مختلف است.
ضرورت صرفهجویی ۲۰ درصدی در مصرف آب
کاهش منابع آب شیرین: با توجه به خشکسالیهای پیاپی و کاهش بارشها، سطح آبهای زیرزمینی و ذخایر سدها به طور فزایندهای کاهش یافته است. صرفهجویی در مصرف، به حفظ این منابع کمک شایانی میکند.
افزایش تقاضا: رشد جمعیت و توسعه شهرنشینی، به طور طبیعی منجر به افزایش تقاضا برای آب در بخشهای شرب، کشاورزی و صنعت شده است. ۲۰ درصد صرفهجویی میتواند تا حدی این ناترازی را جبران کند.
هزینههای اقتصادی: کمبود آب منجر به افزایش هزینههای تأمین و توزیع آب میشود. صرفهجویی در مصرف، به کاهش این هزینهها در بلندمدت کمک میکند.
پایداری زیستمحیطی: حفظ اکوسیستمهای آبی، تالابها و رودخانهها برای سلامت محیط زیست ضروری است. صرفهجویی در مصرف آب، فشار بر این اکوسیستمها را کاهش میدهد.
امنیت غذایی: بخش کشاورزی بزرگترین مصرفکننده آب است. بهبود بهرهوری آب در این بخش و صرفهجویی، مستقیماً بر امنیت غذایی کشور تأثیرگذار است.
راهکارهای دستیابی به صرفهجویی ۲۰ درصدی در مصرف آب
برای دستیابی به هدف صرفهجویی ۲۰ درصدی، نیازمند اتخاذ راهکارهای جامع و چندجانبه در سطوح فردی، خانگی، کشاورزی، صنعتی و دولتی هستیم.
راهکارهای خانگی و فردی
کاهش زمان دوش گرفتن: هر دقیقه کمتر دوش گرفتن میتواند منجر به صرفهجویی قابل توجهی در مصرف آب شود.
استفاده از شیرآلات کاهنده مصرف: نصب سرشیرهای کاهنده مصرف و شیرآلات اهرمی میتواند تا حد زیادی از هدر رفت آب جلوگیری کند.
بررسی و رفع نشتیها: نشتیهای کوچک در شیرآلات و لولهها میتوانند حجم زیادی آب را هدر دهند. بررسی دورهای و رفع سریع آنها ضروری است.
استفاده بهینه از ماشین لباسشویی و ظرفشویی: استفاده از این وسایل با ظرفیت کامل و انتخاب برنامههای کوتاهتر و کممصرفتر.
جمعآوری آب باران: در مناطقی که امکانپذیر است، جمعآوری آب باران برای آبیاری باغچه یا شستشو.
آبیاری صحیح باغچهها: آبیاری در ساعات خنک روز (صبح زود یا غروب) برای جلوگیری از تبخیر، و استفاده از روشهای آبیاری قطرهای.
بستن شیر آب در حین مسواک زدن و اصلاح: این عادت ساده میتواند به صرفهجویی زیادی منجر شود.
راهکارهای کشاورزی
تغییر الگوی کشت: کاشت محصولات با نیاز آبی کمتر در مناطق کمآب.
استفاده از روشهای نوین آبیاری: جایگزینی روشهای سنتی غرقابی با آبیاری قطرهای و بارانی که راندمان بسیار بالاتری دارند.
بهینهسازی سیستمهای آبیاری: نگهداری و تعمیر منظم سیستمهای آبیاری برای جلوگیری از نشتی و هدررفت آب.
آموزش و ترویج: آموزش کشاورزان در مورد روشهای صحیح و بهینه مصرف آب و استفاده از فناوریهای جدید.
استفاده از آبهای نامتعارف: استفاده از پساب تصفیه شده فاضلاب و زهابهای کشاورزی در صورت امکان و پس از تصفیه مناسب.
راهکارهای صنعتی
بازچرخانی آب: استفاده مجدد از آب در فرآیندهای صنعتی پس از تصفیه.
بهینهسازی فرآیندهای تولید: اصلاح فرآیندهای صنعتی برای کاهش مصرف آب.
نصب سیستمهای پایش مصرف: کنترل دقیق مصرف آب در بخشهای مختلف صنعت و شناسایی نقاط هدررفت.
استفاده از فناوریهای کمآببر: جایگزینی تجهیزات و ماشینآلات قدیمی با فناوریهای جدید و کممصرف.
راهکارهای دولتی و زیرساختی
اصلاح شبکه توزیع آب شهری: کاهش نشتی در شبکه فرسوده توزیع آب شهری که درصد قابل توجهی از آب را هدر میدهد.
قیمتگذاری پلکانی و تشویقی: اعمال تعرفههای پلکانی برای مصارف بالا و ارائه مشوقها برای مصارف کم.
فرهنگسازی و آموزش عمومی: برگزاری کمپینهای آگاهیبخش و آموزش عمومی در مدارس و رسانهها برای ترویج فرهنگ صرفهجویی آب.
توسعه زیرساختهای جمعآوری و تصفیه پساب: ایجاد و توسعه تصفیهخانههای فاضلاب برای استفاده مجدد از پساب.
مدیریت یکپارچه منابع آب: هماهنگی بین بخشهای مختلف (کشاورزی، صنعت، شرب) برای مدیریت بهینه و یکپارچه منابع آب.
اعمال قوانین و نظارت: وضع قوانین حمایتی و نظارت بر حسن اجرای آنها برای جلوگیری از برداشت بیرویه و هدررفت آب.
یک هدف بلندپروازانه اما دست یافتنی
دستیابی به صرفهجویی ۲۰ درصدی در مصرف آب، یک هدف بلندپروازانه، اما کاملاً دستیافتنی است. این امر مستلزم تعهد جمعی و اقدام هماهنگ از سوی تک تک افراد جامعه، بخشهای کشاورزی و صنعتی، و حمایت و مدیریت قوی از سوی دولت است. با پیادهسازی راهکارهای فوق و ترویج فرهنگ مسئولیتپذیری در قبال منابع آبی، میتوانیم گام مهمی در جهت تضمین امنیت آبی کشور برای نسلهای آینده برداریم و از تشدید بحران آب جلوگیری کنیم.
انتهای پیام/
