تاثیر ادامه تحصیل در یافتن شغل در رشته های مختلف یکسان نیست

رضا مهدی، عضو هیئت علمی موسسه پژوهشی و برنامه ریزی آموزش عالی در گفت‌وگو با خبرنگار گروه دانش و فناوری خبرگزاری آنا، درباره اینکه چند درصد دانشگاه‌ها باید مهارت محور شوند، گفت: همه دانشگاه‌ها باید مهارت محور باشند، اصولاً آموزش و پژوهش بدون توجه به انواع مهارت‌های نرم و سخت مورد نیاز برای زندگی موفق و سالم، نتیجه‌ای جز اتلاف وقت کشور، خانواده‌ها و جوانان ندارد.

وی افزود: البته، تعریف ما از مهارت باید موسع و بسیط باشد و صرفاً کار کردن با چند ابزار ساده را مهارت فرض نکنیم. امروزه، کار در حوزه فناوری‌های همگرا نظیر بایو، نانو، اطلاعاتی و شناختی، به مهارت‌های سطح بالایی نیاز دارد که صرفاً از دانشگاه‌های بزرگ نظری بر می‌آید.

** دانشگاه‌های مهارتی سهم بیشتری در اشتغال فارغ التحصیلان دارند

مهدی با اشاره به تاثیر دانشگاه‌های مهارتی بر اشتغال فارغ التحصیلان اظهار کرد: دانشگاه‌های به اصطلاح مهارتی، در مقایسه با سایر دانشگاه‌ها سهم و نقش بهتری در اشتغال فارغ التحصیلان دارند، اما دانشگاه و مهارت آموزی صرفاً یکی از سازۀ بسیار پیچیده و چندبعدی اشتغال است.

** امکانات دانشگاه‌های مهارتی به نسبت سایر دانشگاه‌ها بسیار کمتر است

عضو هیئت علمی موسسه پژوهشی و برنامه ریزی آموزش عالی ادامه داد: دانشگاه‌های مرسوم مهارتی در مقایسه با سایر دانشگاه‌ها از منابع و امکانات کمتری برخوردار بوده و سرمایه گذاری در آن‌ها از مناظر مختلف آموزشی، پژوهشی، کارآفرینی، رفاهی، زیست دانشجویی و استادی و ... یک ضرورت حتمی و عینی است.

مهدی در پاسخ به این سوال که مدرک محوری یا ادامه تحصیل دانشجویان در ارشد و دکتری تا چه میزان در پیدایش شغل تاثیر دارد، گفت: طبیعتاً ادامه تحصیل می‌تواند در یافتن شغل (البته نه صرفاً شغل مناسب و بجا) موثر باشد، اما این موضوع برای همه رشته ها، همه دانشگاه‌ها و تمام فارغ التحصیلان به یک اندازه نیست.

وی تاکید کرد: به عبارتی، ادامه تحصیل در برخی رشته‌ها و در برخی دانشگاه‌ها به ویژه برای برخی افراد می‌تواند عامل موثری در یافتن شغل مورد نظر باشد. در چنین شرایطی، این یک قاعدۀ عمومی نبوده و نباید مسیر ادامه تحصیل بی وقفه برای همه افراد فراهم شود. بهتر آن است که شرایط جامعه و امکان یافتن شغل مناسب و مولد، به نحوی باشد که افراد و خانواده‌ها انگیزه لازم برای ادامه تحصیل پیدا کنند و در اولین مقطع فارغ التحصیلی، به کار و شغل مناسب هدایت شوند. اما به علت اینکه امروزه این گونه نیست، افراد تلاش می‌کنند که با ادامه تحصیل، نیاز خود به شغل و زندگی واقعی را به تعویق بیندازند و با امید به گشایش در زندگی و یافتن شغل مناسب و ... تا جای ممکن تحصیلات خود را ادامه دهند.