ناظم: شاهنامه سند ملی مردم ماست

الهام ناظم در روز پاسداشت زبان فارسی و ابوالقاسم فردوسی در گفت‌وگو با خبرنگار گروه استان‌های خبرگزاری آنا در دولت‌آباد، اظهار کرد: شاهنامه بزرگ‌ترین منظومه حماسی و تاریخی ایران و در شمار عظیم‌ترین و زیباترین آثار حماسه ملل عالم است.

وی ادامه داد: در سال درگذشت رودکی، پدر شعر فارسی، یکی از بزرگ‌ترین حماسه‌سرایان جهان در سرزمین باشکوه ایران چشم به هستی گشود و لقب پدر فرهنگ، تمدن و زبان فارسی را با سرایش کتاب ارزنده شاهنامه ازآنِ خود کرد، این اثر ارجمند در کنار ایلیاد و ادیسه هومر، کمدی الهی دانته و تراژدی‌های ماندگار شکسپیر در ردیف چهار اثر جاویدان حماسی جهان قرار دارد.

عضو هیئت‌علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دولت‌آباد اضافه کرد: شاهنامه فردوسی بزرگ‌ترین منظومه حماسی و تاریخی ایران و در شمار عظیم‌ترین و زیباترین آثار حماسه ملل عالم است؛ عظمت تفکر فردوسی و بلندای اندیشه‌اش همیشه دوست و دشمن را به ستایش واداشته است، حتی در عصر تعصب و اختناق قرونی که اندیشه و حکمت و خردورزی به‌شدت زیر فشار بود، افسون سخنش همگان را شگفت‌زده کرده بود.

بیشتر بخوانید:

از فردوسی، شاهنامه و هر آنچه باید درباره هر دوی این‌ها دانست

این استاد دانشگاه افزود: پندهایی که فردوسی در خلال ابیات و داستان‌هایش به خواننده‌ می‌دهد، محدود به حدومرز نیست، او تمدن و فرهنگ چند هزارساله ایران باستان را با هنر جاودانه‌اش عالم‌گیر کرده است، این کتاب ارزشمند به ۳۰ زبان زنده دنیا ترجمه‌شده و ترجمه آن در هر زبانی باز از ارزندگی و والایی آن نکاسته است، زیرا سخن فردوسی بیش از آن‌که از زیبایی الفاظ مایه گیرد از ژرفی و بلندای معنا و علو روح شاعر برخوردار است، هر داستان آن حکمتی ژرف در خود نهان دارد و والاترین و ژرف‌ترین اندیشه‌های حکیمانه به لحنی دل‌انگیز و مؤثر بیان‌شده است، به عنوان مثال آنجا که می‌سراید؛

جهان سربه‌سر عبرت و حکمت است چرا زو همه بهر ما غفلت است

ناظم گفت: شاهنامه استاد توس، منظومه‌ای بزرگ است که خود آن را «کاخی بلند از نظم» می‌داند، این کتاب، اثری ملی، تاریخی، حماسی، پهلوانی و سرشار از حکمت‌ها و نصیحت‌هاست، شادروان دکتر عبدالحسین زرین‌کوب در مورد عظمت شاهنامه می‌گوید که «وقتی از شاهنامه صحبت به میان می‌آید، آنچه موردبحث و داوری است، یک کتاب یا یک شاعر نیست، یک ملت، یک فرهنگ و یک دنیاست.»

وی اظهار کرد: حکیم ابوالقاسم فردوسی، با شاعران هم‌عصر خود تفاوت بسیاری داشت، در آن زمان که بسیاری از آنان به ستایش شاهان و درباریان و گرفتن صله و پاداش سرگرم بودند؛ او ستایشگری‌اش را به ذات اقدس الهی مختص ساخت او در شاعری هدف بلندتری داشت و برای خویش رسالتی تاریخی قائل بود، به همین دلیل، به صله و ستایش شاهان دل‌خوش نداشت، بزرگ‌ترین امتیاز فردوسی این است که او شاعری را رسالت می‌پنداشت و عاشقانه و خردمندانه به این کار بزرگ‌همت گماشت و اثری سترگ را به یادگار گذاشت.

عضو هیئت‌علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دولت‌آباد بیان کرد: دانای توس که در راستای حفظ و ارائه فرهنگ و تمدن ایران باستان دیباچه کلامش را به دل‌نشین‌ترین آهنگ دین‌داری و دین‌باوری آراسته کرده است و با زبان و کلامی که از عمق باور و ایمان ایرانیان برخاسته است، این اثر سترگ را آغاز می‌کند؛ به نام خداوند جان و خرد کزین برتر اندیشه برنگذرد
خداوند روزی‌ده رهنمای خداوند نام و خداوند جای
فروزنده ماه و ناهید و مهر خداوند کیوان و گردان سپهر

او کلامش را به نام خداوند جان و خرد آغاز می‌کند و از دین و باورهای خود به‌صورت های گوناگون در آن سخن می‌راند و توجه انسان را به خداشناسی و دین‌محوری سوق می‌دهد.

این استاد دانشگاه خاطرنشان کرد: از همان روزی که ملّت ایران، شاهنامه را می‌شناسند و جادوی سخن حکیم فرزانه توس را درک کرده‌اند، شاهنامه و فردوسی را با دو انگیزه به هم درآمیخته دیده‌اند که ذهن هر خواننده‌ای را به خود مشغول می‌سازد؛ نخست اینکه شاهنامه، حماسه‌ای پرشور است که بر مبنای حق‌طلبی و ازجان‌گذشتگی دلاوران و سلحشوران ایرانی پرداخته‌شده و فرهنگ و تاریخ و باورهای ارزشمند ملّت ایران را بازمی‌نماید و سند ملی مردم ماست و دوم اینکه فردوسی شاعری شیعی است که بیش از ۳۰ سال عمر خود را صرف نظم شاهنامه کرده است و در اعتقاد مذهبی خود سخت استوار است.

ناظم اظهار کرد: می‌توان گفت که محمود غزنوی صرفاً به دلیل اختلاف مذهبی و سیاسی، حق او را نشناخته و آن‌چنان حماسه‌سرای بزرگ را پاداشی شایسته نبخشیده است؛ بدین ترتیب در مشکلاتی که برای فردوسی پیش می آید و ناسپاسی که بر او رفته هر یک از این دو عامل به نحوی تأثیر داشته است و شاید مجموع همین ویژگی‌ها، «شاهنامه» را که یک حماسه ملی و تاریخی ایران است، از مرزهای زادگاهش عبور داده و شکوهش نه‌فقط فارسی‌زبانان را به وجد و ستایش برانگیخته، بلکه بسیاری از غیرفارسی‌زبانان و خاورشناسان اروپایی را به عظمت او به اعتراف واداشته است.

انتهای پیام/۴۱۱۷/