![تولید نهال و پایههای رویشی باکیفیت و زودرس از طریق کشتبافت](/files/fa/news/1403/5/24/617783_575.jpg)
ولایتمداری ملت ایران نقشه تجزیهطلبانه ترکیه را خنثی کرد/ آیا اردوغان مقابل تحریم اروپا تاب میآورد؟
![](/c-files/old/Media/Image/1397/02/17/636612864694456604.jpg)
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری آنا- محمد یوسفی؛ با قدرت گرفتن رجب طیب اردوغان در ترکیه، بهتدریج خطمشی سیاسی این کشور تغییر کرد و دیپلماسی جای خود را به رهیافتی امنیتی و نظامی داد. ارتش و قدرت نظامی بیش از پیش برای دولت اهمیت پیدا کرد و تقویت شد. این موضوع مقدمهای برای ورود رهیافت سیاسی جدید در این کشور بود.
بیشتر بخوانید:
سیاستهای اشتباه اردوغان ترکیه را به انزوا برد
عثمانیگرایی بار دیگر در ترکیه احیا شد؛ جهتگیری تازه در عرصه سیاست خارجی در قرن 21 و سیاستی که مبتنی بر رؤیای خلق امپراتوری جدید عثمانی به سرکردگی اردوغان است. پس از به قدرت رسیدن حزب عدالت و توسعه، دوران نخستوزیری اردوغان و بهویژه در چهار سالی که داووداوغلو در مسند وزارت امور خارجه این کشور بود، راهبرد «تنش صفر با همسایگان» بهعنوان اولویت سیاست خارجی این کشور پیگیری میشد؛ اما پس از تکیه زدن اردوغان بر صندلی ریاست جمهوری کشوری که الگوی حکومتی بر مبنای نظام ریاستی دارد، از قدرت نرم که برگرفته از آموزههای مکتب حنفی و اشتراکات آن با منطقه است، استفاده و مداخله در امور داخلی کشورهای منطقه را آغاز کرد.
رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه
اردوغان بهوسیله ایدئولوژی حنفی و جریان اخوانی توانست پس از خیزشهای عربی و خلأ قدرت ناشی از آن، نفوذ خود را در شمال آفریقا ازجمله مصر، لیبی و تونس گسترش دهد. هرچند پس از به قدرت رسیدن عبدالفتاح السیسی در مصر اوضاع کاملاً تغییر یافت و روابط با مصر اخوانی که به سمت شراکت راهبردی با ترکیه پیش میرفت، به خصومت کشیده شد.
استفاده از قدرت نرم نهتنها در شمال آفریقا بلکه بهعنوان ابزار نفوذ در یمن و آسیای میانه از افغانستان گرفته تا مرکز روسیه مورد استفاده ترکیه قرار گرفت.
وجود ترکمنهای عراق و سوریه بهانه ترکیه برای دستاندازی به این کشورهاست؛ مشابه این قبیل تلاشها از سوی رسانههای این کشور برای ایجاد تفرقه و تقویت افکار تجزیهطلبانه در بخشهایی از کشورمان در زمره فعالیتهای توسعه طلبانه ترکیه جای میگیرد که البته تفکر ولایتمدار ملت ایران این تلاشها را ناکام گذاشته است.
با توجه به توان بازدارندگی جمهوری اسلامی، توسعهطلبی اردوغان هیچگاه در قالب دستاندازی نظامی اجرا نشد، البته اقدامات ترکیه در جمهوری اسلامی فقط مربوط به مباحث رسانهای نمیشود. ازجمله اقدامات این کشور تأسیس مرکز ایرانشناسی موسوم به «ایرام» در آنکارا در سال 2016 است. این مرکز شبیه مراکز ایرانشناسی در لندن و نیویورک اقدام میکند.
این مراکز نه بهخاطر آشنایی آکادمیک با کشور ایران تشکیل شدهاند، بلکه در حکم مراکز امنیتی هستند که عمده وظایفشان جمعآوری اطلاعات درباره نقاط ضعف و قوت ایران با هدف نفوذ در جمهوری اسلامی است. مرکز ایرام همواره تلاش کرده است تا اختلافات درون ایران را تشدید کند، بهگونهای که معاون این مرکز در سخنرانی جلسه افتتاح شعبه جدید «ایرام» در استانبول مشکلات ایران را ناشی از اوضاع بد اقتصادی دانست که پس از خروج آمریکا از برجام در ایران ایجاد شد.
در حال حاضر ترکیه با در پیش گرفتن سیاستهای توسعه طلبانه و دستاندازی در قلمرو کشورهای همسایه در حال تبدیل شدن به چالشی نهتنها برای کشورهای همسایه، بلکه برای کل منطقه است. گسترش روزافزون پایگاههای نظامی ترکیه در خارج از مرزهای خود، بهکارگیری راهبرد «میهن آبی»، تلاش برای به کنترل درآوردن خطوط انتقال انرژی به اروپا و بهتازگی موضوع اکتشاف و بهرهبرداری منابع گازی در دریای مدیترانه شرقی باعث افزایش چالش میان ترکیه و اروپا شده، به نحوی که اروپا تصمیم به اعمال تحریمها علیه این کشور گرفته است.
اردوغان و فائز السراج، رئيس دولت وفاق ملی لیبی
باید دید در حالی که ترکیه بهخاطر شیوع کرونا و تعطیل شدن یکی از ارزآورترین صنایع خود یعنی صنعت توریسم با مشکلات اقتصادی دست و پنجه نرم میکند، آیا با ادامه توسعهطلبیهای خود و تحریمهای احتمالی اروپا میتواند در مقابل تحریمهای این اتحادیه ایستادگی کند!
لازم به توضیح است ترکیه با استفاده از شرایط دوقطبی گذشته میان مسکو و واشنگتن، برای جلوگیری از نفوذ کمونیسم در منطقه، عضویت در پیمان ناتو و حمایتهای غرب فرصت مناسبی برای توسعه و پیشرفتهای نظامی پیدا کرد و در جنگ میان ایران و عراق خود را بهعنوان منبعی برای تأمین کالاهای کشورهای جنگزده ایران و عراق تبدیل کرد و پس از آن با جنگهای خلیجفارس و اشغال عراق، این بهار ترکها طولانیتر شد.
با تشدید تحریمهای ایران از سوی آمریکا، همگی این مسائل دست به دست هم داد تا ترکیه و اردوغان با استفاده از شرایط موجود به تقویت قدرت اقتصادی خود بپردازند و با استفاده از منابع حاصله به تقویت بنیه نظامی خویش اقدام کنند، اما پیگیری سیاست توسعهطلبانه فعلی، اروپا و روسیه و کشورهای عربی را در مقابل این کشور قرار داده است، به نحوی که شاهد مانور نظامی مشترک یونان و کشورهای اروپایی به همراهی امارات برای مقابله با سیاستهای اردوغان هستیم.
انتهای پیام/4033/پ
انتهای پیام/