![تولید نهال و پایههای رویشی باکیفیت و زودرس از طریق کشتبافت](/files/fa/news/1403/5/24/617783_575.jpg)
کرمانشاه مهاجرفرستترین استان کشور شد/مهاجرت 28 هزارنفر به تهران
![BQ4K3518.jpg](/c-files/old/1397/08/21/636776152451290977.jpg)
گروه اجتماعی خبرگزاری آنا- ملیحه محمودخواه؛ طبق تعریف سازمان ملل کلانشهر یا متروپلیسها به شهرهایی با جمعیت چهار میلیون به بالا و در ایران به شهرهایی گفته میشود که دارای یکمیلیون جمعیت باشند.
کلانشهرها معمولاً از لحاظ اقتصادی، فرهنگی، سیاسی، بازرگانی از اهمیت زیادی برخوردارند، کلانشهرهای هر کشور بهمثابه مراکز حائز اهمیت اقتصادی و تجاری این کشورها نیز محسوب میشوند، در کلانشهرها مسائل فرهنگی، گردشگری، آموزشی، فعالیت سمنها، احزاب سیاسی، تشکلهای غیردولتی و ... از اهمیت بالایی برخوردار است، که نفس این موارد است که بزرگشهر را از کلانشهر متمایز میکند.
بزرگتر شدن شهرها فینفسه امتیاز نیست، چون شهر سیر طبیعی (اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و ...) خود را طی نکرده است و در صورت فقدان شایستگیهای مذکور نهتنها فرصت نیست بلکه بهعنوان یک تهدید نیز محسوب میشود، در کل اگر هر نام و تعریفی روی کرمانشاه بگذاریم باز نمیتوانیم صورتمسئله را عوض کنیم، بهاختصار باید گفت که کلانشهر شدن کرمانشاه برآیند عوامل متعددی است.
فاضل الیاسی، جامعهشناس و استاد دانشگاه در گفتگو با خبرنگار حوزه آسیبهای اجتماعی خبرگزاری آنا گفت: جابجایی بزرگ انسانی به دلیل جنگ تحمیلی در سالهای گذشته زیاد رخ میداد. برای مثال شهر قصر شیرین در دهه ۵۰ حدود صد هزار نفر جمعیت داشت، با اشغال آن در سوم مهرماه سال ۵۹ توسط رژیم بعث این شهر به تلی از خاک تبدیل شد، بعد از حدود 40 سال جمعیت شهر قصر شیرین حدود 20 هزار نفر است، جمعیت صدهزارنفری به شهرهای دیگر و از جمله شهر کرمانشاه مهاجرت کردند، و اگر جنگ نبود اکنون جمعیت این شهر به بالای ۴۰۰ هزار نفر هم میرسید. دیگر شهرهای مرزی که دچار اشغال و جنگ بودند همانند سرپل ذهاب، گیلان غرب و ..... نیز همین وضعیت را داشتند، شهر سومار هماکنون از یک روستا هم کمتر جمعیت دارد، کمتر از صد نفر جمعیت دارد.
این جامعهشناس اظهار کرد: در جریان زلزله آبان ماه سال 96 در استان کرمانشاه که در آن ۸ شهر و ۱۹۳۰ روستا آسیب دیدند، هزاران نفر به شهر کرمانشاه و شهرها و روستاهای دیگر مهاجرت کردند.
وی در ادامه افزود: خشکسالی نیز یکی از دلایل مهاجرت به شمار میرود به دلیل خشکسالی و فقدان امکانات رفاهی، فرهنگی، بهداشتی، زیرساختهای اقتصادی، اشتغالزایی، آب شرب و ... جمعیت روستاییان روزبهروز کاهش پیدا میکند، تا امروز نیز حدود ۴۵۰ روستا تنها در استان کرمانشاه خالی از سکنه هستند.
این فعال اجتماعی استان کرمانشاه خاطرنشان کرد: متأسفانه بسیاری مشکلات کلان آسیبهای اجتماعی مانند، بیکاری، فقر، طلاق، ناشادابی اجتماعی، اعتیاد، نابرابری اجتماعی و .... بلای جان این استان پس از زلزله شده است و متأسفانه هیچ پلان و برنامه خاصی برای رونق بخشیدن به اکوتوریسم و گردشگری در این منطقه وجود ندارد.
وی تأکید کرد: استان کرمانشاه جزو مهاجرفرستترین استانهای کشور است، بهگونهای که رتبه اول مهاجرتفرستی با سالانه ۲۸ هزار نفر فقط به شهر تهران را به خود اختصاص داده است.
الیاسی خاطرنشان کرد: ارتباط و اعتماد و همکاری آنچنانی میان این دو نهاد وجود ندارد، اغلب سمنهای استان کرمانشاه فاقد تخصص و روحیه کارگروهی هستند و اغلب به دنبال به دست آوردن سرمایه اجتماعی و اقتصادی هستند، عده قلیلی هم که تخصص دارند با ممانعتهای فراوانی روبرو هستند.
این جامعهشناس با انتقاد از کلان شدن شهر کرمانشاه تصریح کرد: با این تعریف کلانشهر شدن شهر کرمانشاه ناشی از رشد اقتصادی، فرهنگی و مدیریت صحیح نیست، بلکه نتیجه بلایای طبیعی و فجایع انسانی، فقدان مدیریت نیز میتواند فجایع انسانی به بار بیاورد. بهجای اینکه کلانشهر شدن کرمانشاه را جشن بگیریم، بایستی برای آن برنامهریزی کنیم.
انتهای پیام/4087/پ
انتهای پیام/