احكام نماز و روزه اساتيد و دانشجويان در سفر

به گزارش خبرنگار حوزه معارف اسلامی گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری آنا، یکی از سؤالات رایج این است که اساتید و دانشجویان، در صورتی که با قصد اقامت 10 روز یا بیشتر، در محل درس و تدریس یا خوابگاه بمانند، حکم نماز آن‌ها چیست؟

مراجع تقلید به اتفاق در پاسخ به این سؤال، نماز را تمام و روزه را صحیح می‌دانند. در صورتی که تصمیم جدّی بر ماندن 10 روز گرفته باشند و حداقل بعد از خواندن یک نماز چهار رکعتی، به دلیلی، تصمیم برگشت به وطن یا مسافرت دیگر داشته باشند، نماز و روزه آنها تا زمانی که در محل اقامت هستند، کامل خواهد بود.

محاسبه 10 روز از ساعت رسیدن به محل اقامت و تصمیم به ماندن تا حداقل همان ساعت در روز یازدهم (معادل 240 ساعت) است و اگر شب به محل اقامت رسیده باشند از صبح روز بعد تا غروب روز دهم محاسبه می‌شود.

 یکی دیگر از سؤالات اساتید و دانشجویان این است، در صورتی که میان وطن و محل درس و تدریس یا خوابگاه رفت و آمد داشته باشند، حکم نماز آن‌ها چیست؟

امام خمینی (ره) در این زمینه می‌فرمایند: اگر قصد 10 روز نکنند و در رفت و آمد باشند، نماز شكسته است و روزه صحیح نیست؛ البته مقلدان ایشان باید با توجه به فتوای مرجع تقلید زنده خود در مسئله بقاء بر میت، عمل كنند.

آیت‌الله خامنه‌ای نیز در این باره می‌فرمایند: اساتید و دانشجویان بورسیه و مأمور به تحصیل كه دارای حقوق دریافتی می‌باشند و دانشجویانی که عنوان شغل و حرفه‌ای دارند، اگر در کمتر از 10 روز حداقل یک بار بین وطن و دانشگاه رفت و آمد داشته باشند و این برنامه حداقل یک سال ادامه دارد یا کسی که حداقل سه ماه هر روز کاری را رفت و آمد کند کثیرالسفر است؛ از روز اول سفر نمازشان در محل تحصیل و تدریس و بین راه تمام و روزه‌شان صحیح است.

اساتید و دانشجویانی که در محل تحصیل یا تدریس و خوابگاه ساکن شده‌اند و عرفا گفته می‌شود که مسافر نیستند. اگر چه گاهی به سفر می‌روند و بیش از یک سال وضعیت آنان این گونه باشد، محل تحصیل و تدریس برای آنها وطن حکمی است و از روز اول نماز تمام و روزه‌ها صحیح است در بین راه نماز شکسته است.

دانشجویان که به طور معمول ساکن نیستند و قصد 10 روز نمی‌کنند بلکه مرتب رفت و آمد می‌کنند، بنابر احتیاط واجب نماز را جمع (هم تمام و هم شکسته) بخوانند هم چنین روزه را در سفر بگیرند و در وطن نیز قضا کنند؛ البته در این احتیاط واجب دانشجویان می‌توانند به فتوای مجتهد دیگر كه دارای شرایط رجوع است و نماز را كامل و روزه را صحیح می‌داند، عمل کنند.

آیات عظام بهجت (ره)، فاضل (ره) ، صافى و نورى همدانی می‌گویند: اساتید و دانشجویان، اگر در کمتر از 10 روز، حداقل یک بار، بین وطن و دانشگاه رفت و آمد داشته باشند و این وضعیت، تا مدتى ادامه داشته باشد [بنا بر نظر آیات عظام صافی، نوری سه ماه؛ آیت‌الله بهجت دو ماه؛ آیت‌الله فاضل یک ماه] كثیرالسفر محسوب می‌شوند و نمازشان در محل تحصیل و بین راه تمام و روزه صحیح است.

آیت‌الله مكارم شیرازی می‌گوید: کسانى‌که در هفته حداقل سه روز در رفت و آمد یا در محل تحصیل باشند و این برنامه حداقل دو ماه ادامه داشته باشد؛ كثیرالسفر محسوب می‌شوند و از روز اول سفر نمازشان در محل تحصیل و بین راه تمام و روزه‌شان صحیح است.

همچنین كسانی ‌كه دو سال یا بیشتر و هر سال حدود چهار ماه [اگر چه به طور پراكنده] در محل تحصیل یا تدریس و خوابگاه اقامت داشته باشند، آنجا وطن حکمی آنهاست و تا ادامه این وضعیت همواره نمازشان كامل و روزه‌شان صحیح است. [در بین راه نماز شكسته است.]

آیت‌الله سیستانى می‌گوید: كسانی كه حداقل سه روز در هفته و یا 10 روز در ماه [اگر چه به طور پراكنده] در سفر تحصیلی و حتی غیر تحصیلی باشند و این برنامه براى مدتى [به طور مثال 6 ماه در یک سال و یا حداقل سه ماه در چند سال] ادامه یابد، کثیرالسفر محسوب مى‏‌شوند و نمازشان در محل تحصیل و بین راه تمام و روزه‌‏شان صحیح است.

همچنین كسانی كه یك سال و نیم یا بیشتر و هر ماه حداقل 22 روز در محل تحصیل و خوابگاه اقامت داشته باشند، آنجا وطن حکمی آنهاست و نمازشان كامل و روزه‌‌شان صحیح است.

این احکام برگرفته از پرسمان دانشجویی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها است.

 انتهای پیام/4072/4090/