الگوی تلفیق توانمندسازی دانش ارزیابی ریسک ایمنی، بهداشت و محیط زیست ارائه شد

به گزارش خبرگزاری آنا، استادیار واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی با بیان اینکه این الگو در قالب مقاله «ارائه الگوی تلفیق توانمندسازی دانش ارزیابی ریسک ایمنی، بهداشت و محیط زیست سیستم‌های مراقبت بهداشتی» ارائه شده است، گفت: «هدف از این پژوهش بکارگیری پایههای مدیریت دانش برای توانمندسازی فعالیت‌ها در زمینه ایمنی، بهداشت و محیط زیست سیستم‌های مراقبت بهداشتی درمانی کشور است.»

دکتر آیدا احمدی افزود: «مدیریت دانش مجموعه اعمالی است که فرآیند خلق، توسعه و استفاده از دانش را هدایت می‌کند. به همین دلایل از اهداف مدیران اکثر سازمان‌ها به‌ویژه مراقبت‌های بهداشتی برای رضایت ذینفعان (پرسنل، بیماران و...)، استفاده و توسعه از مدیریت دانش است.»

وی شناسایی و ارزیابی ریسک را جزء مهم‌ترین فعالیت‌ها در کنترل مخاطرات دانست و افزود: «در محیط‌های پرمخاطره‌ای مانند سیستم‌های مراقبت بهداشتی، کارکنان باید از مخاطرات ایمنی مربوطه و اقدامات ضروری در هنگام بروز حادثه آگاه باشند. بنابراین افراد در این حوزه نیاز به اطلاعات درست در زمان مناسب و به شکل صحیح دارند، پس می‌توان گفت مدیریت دانش موضوعی حیاتی است.»

احمدی ادامه داد: «در پژوهش حاضر تعیین اهداف دانش، شناسایی دانش، اشتراک دانش و توسعه و ارزیابی دانش به عنوان بخش‌های کلیدی در الگو معرفی شده‌اند.»

وی با بیان اینکه گسترش فرهنگ بهداشت، ایمنی و محیط زیست (HSE) در بخش مراقبت‌های ویژه با انسجام دانش و مدیریت آن امکان‌پذیر است، اضافه کرد: تحقق این مهم در سایه حمایت مدیریت و پایه‌ریزی ساختار مناسب مشارکت و حمایت کارکنان برای تسریع کارها و عملی‌تر شدن برنامه‌ها است. به این منظور اموال سازمانی، دانش، تجربه و تخصص در سازمان باید به ساختاردهی، توزیع و اشتراک‌گذاری آن منتهی شده تا از امکانات موجود به نحو احسن استفاده شود.»

احمدی ادامه داد: «از سوی دیگر توسعه و ارزیابی دانش باعث ایجاد ایده‌ها، گسترش دانش و بازخورد مناسب در مرحله کنترل و بازنگری مدیریت ریسک خواهد شد.»

عضو فعال انجمن متخصصان محیط زیست ایران خاطرنشان کرد: «عدم آگاهی و هماهنگی بخش‌ها و واحدهای مختلف سازمان، هزینه‌های هنگفتی را بر آن تحمیل خواهد کرد. در حقیقت هدف غایی ایجاد سازمان یادگیرنده برای فراگیری، ذخیره و انتقال دانش مدیریتHSE و تداوم آن است. این امر در سازمان‌های حیاتی مانند مراکز مراقبت‌های بهداشتی باعث پیشبرد کارآمد اهداف سازمان، پیشگیری از دوباره‌کاری، هدر رفت منابع و افزایش رضایت ذینفعان در نتیجه ارتقا سطح سلامت و رفاه زندگی در جامعه خواهد شد.»