نیاز آلمان به همبستگی بیشتر با اروپا

خطرات کوته‌­بینی مرکل برای امنیت آلمان

رویکرد اروپایی آنگلا مرکل صدر اعظم آلمان هم اکنون منتقدان داخلی قدرتمندی پیدا کرده است. آنها مرکل را متهم می‌‌کنند که منافع فردی و حزبی خود را به منافع آلمان و اتحادیه اروپا ترجیح می‌دهد.

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری آنا، سیاست‌های اروپایی آنگلا مرکل امنیت و منافع آلمان و اتحادیه اروپا را به خطر انداخته است. گزینه شوان یکی از چهره‌های شناخته شده سیاسی آلمان، با انتشار مقاله­‌ای در سایت فایننشل تایمز، از رویکردهای داخلی و اروپایی آنگلا مرکل، به شدت انتقاد می‌کند.


ریچارد فون وایتسکر رئیس‌­جمهوری پیشین آلمان زمانی گفته بود منافع ملی آلمان از راه زندگی در کنار همسایگان اروپایی­‌اش تامین می‌­شود. پیشینیان آنگلا مرکل کوشیدند چنین کاری انجام دهند. آنها می‌­دانستند این امر، از راه رفتار محترمانه با دیگر کشورهای اروپایی به ویژه در زمینه امور اقتصادی و مالی، تامین می­‌شود.


اما از زمان بحران مالی، سیاست اروپایی مرکل، که به شدت تحت تاثیر وزیر دارایی وی ولفگانگ شوبل قرار دارد، نصیحت خردمندانه وایتسکر را نادیده گرفته است. نمود این امر را می‌­توان در بی‌­اعتمادی شرکای اروپایی آلمان دید. در کمپین مرکل برای انتخاب مجدد او به عنوان صدراعظم آلمان، هیچ تغییر رویکردی دیده نمی‌شود. (قابل ذکر است انتخابات فدرال آلمان برای انتخاب اعضای بوندستاگ در تاریخ 24 سپتامبر 2017 (2 مهر 96) برگزار می شود. (بوندستاگ یا همان مجلس سفلای آلمان، که دارای 630 نماینده است، وظیفه انتخاب صدر اعظم آلمان را با اکثریت مطلق آرا بر عهده دارد.)


تاکنون اثرات سیاست اروپایی مرکل در آلمان کمتر مورد بحث قرار گرفته است. در حالیکه همبستگی اروپایی به طور پیوسته از بین می‌رود، بدبینی به اتحادیه اروپا و سیاست اروپاگرایی افزایش می‌یابد. شورای اروپا دیگر قادر نیست در حوزه‌هایی چون: پناهندگی و مهاجرت، نیاز به غلبه بر تفاوت‌های شدید در منطقه یورو، حل مشکل بیکاری به ویژه در میان جوانان جنوب اروپا؛ جلوگیری از تضعیف دموکراسی و حاکمیت قانون در مجارستان و لهستان و اتخاذ یک رویکرد مناسب در قبال یونان، به توافقی سازنده دست پیدا کند.


به علاوه، هیچ اجماع مؤثر اروپایی در مورد ارزش‌­هایی وجود ندارد که بر اساس آن بتوان اقدامی جمعی، به ویژه در مورد بحران پناه‌جویان، انجام داد. به نظر می‌رسد این بلوک تنها می‌تواند بر سر اقدامات منفی مانند: جلوگیری از هجوم بیشتر پناه‌جویان به اروپا، تشکیل یک جبهه متحد علیه برگزیت و موضع­گیری در برابر دونالد ترامپ رئیس­‌جمهوری ایالات متحده، به توافق برسد.


در یک دهه اخیر، آنگلا مرکل نتوانسته است دوراندیشی، درک و سخاوتی بیشتر از پیشینیان خود به نمایش بگذارد. او به کرات فراموش کرده است همبستگی کشورش با دیگر کشورهای عضو اتحادیه را اعلام کند. طبق محاسبه مرکل، رد کردن همبستگی به این روش، محبوبیت او را در خانه تضمین می‌کند زیرا بیشتر آلمانی‌ها بر این باورند که او از پول و سرمایه آلمانی‌ها حفاظت می‌کند. بسیاری از آلمانی‌ها واقعا به چنین چیزی باور دارند اما این، فریبی بیش نیست.


گذشته از اینها، مکانیسم ثبات­‌سازی اروپا، یعنی صندوق نجات مالی اروپا، مبالغ هنگفتی از وجوه نقدی را به منظور جلوگیری از ورشکستگی کشورهای اروپایی، صرف کرده است. یک بحران دائمی بدهی در یونان، یک سیاست پناهندگی نقض‌کننده حقوق بشر و نارضایتی اجتماعی به ویژه در میان همسایگان آلمان،که پیامدهای اروپاستیزانه در بر دارد بهایی است که ما برای سیاست‌های نادرست پرداخت کرده‌ایم؛ بدون اینکه شجاعانه اقداماتی واقعی انجام بدهیم.


اگر امانوئل مکرون در فرانسه پیروز نمی‌­شد، ما در اروپا و آلمان، شاهد حکومت کسانی مانند مارین لوپن، می‌شدیم. این امر، خطر بلند مدتی برای امنیت آلمان است. آنگلا مرکل صدر اعظم آلمان گویا با این دیدگاه ویلی برانت - صدر اعظم آلمان میان سال های 1969 تا 1974 در دوره جنگ سرد - موافق نیست که امنیت، تنها زمانی می‌تواند بلندمدت و قابل اعتماد باشد که «امنیت مشترک» باشد؛ یعنی اعتماد سازی باید در قبال همه از دشمنان گرفته تا همسایگان و متحدان صورت بگیرد.


امانوئل مکرون رئیس­‌جمهوری فرانسه می­‌خواهد بر پایه اعتماد، یک مشارکت جدید میان آلمان و فرانسه پدید بیاورد. او می­‌خواهد این روند را با انجام اصلاحات در کشور خود آغاز کند. بدون یک احساس اعتماد تازه، آینده‌ای برای اروپا وجود ندارد. مکرون می‌داند که این اعتماد تازه تنها می‌تواند با برداشتن نخستین گام شجاعانه از سوی خودش ایجاد شود. افسوس صدر اعظم آلمان خودش این نخستین گام را بر نمی‌دارد. مرکل به درخواست ماکرون برای اعتماد­سازی و انجام اقدامات مشترک و سرمایه­‌گذاری در بخش‌­های عمومی و خصوصی اروپا، اصلا پاسخ مثبتی نداده است. او به چنین کوته­‌بینی­‌هایی شاید انتخابات آتی را ببرد اما امنیت سیاسی بلند­مدت آلمان را در یک اروپای امن و پایدار، به خطر می اندازد.


*


خانم گزینه شوان، یک سیاستمدار و استاد علوم سیاسی آلمانی است. او دوبار نامزد حزب سوسیال دموکرات آلمان برای تصدی پست ریاست­ جمهوری در سال‌های 2004 و 2009 بود که در هر دو بار موفقیتی به دست نیاورد.



منبع: فایننشل تایمز/نویسنده: گزینه شوان/ترجمه و تلخیص: محمدرضا پارسا



انتهای پیام/

ارسال نظر