![تولید نهال و پایههای رویشی باکیفیت و زودرس از طریق کشتبافت](/files/fa/news/1403/5/24/617783_575.jpg)
تولید محلول ضدعفونی کننده قوی با پایداری و عمرقفسه بالا
به گزارش گروه علم و فناوری آنا به نقل از روابط عمومی دانشگاه صنعتی امیرکبیر، سعید جعفری، مجری طرح «بررسی روشهای پایدارسازی نانوذرات نقره در محلولهای کلوئیدی» در خصوص طرح خود گفت: «خواص خارقالعاده و منحصر بهفرد نانوذرات نقره، کاربرد آنها را بسیار گسترده کرده است که از آن میان میتوان به محلولهای کلوئیدی نانوذرات نقره به دلیل خاصیت آنتیباکتریال و ضدویروسی و ضدقارچی و کاربرد آنها در انواع زخم پوشها و جراحات سوختگی و ضدعفونی کردن تجهیزات پزشکی اشاره کرد.
وی با بیان اینکه محدودیت اصلی این محلولها، ناپایداری نانوذرات نقره برای مدتهای طولانی و عمر قفسه کوتاه است، خاطر نشان کرد: «از این رو، بررسی و معرفی روش نوینی برای سنتز محلولهای کلوئیدی نانوذرات نقره با پایداری و عمرقفسه بالا هدف اصلی این پروژه بوده است».
وی افزود: «در این پژوهش از اصول شیمی سبز و مواد زیست سازگاری همچون ژلاتین بهره گرفتیم که هیچ سمیت و خطری از فرآوری تا مصرف برای افراد یا محیط زیست ندارد».
جعفری با اشاره به روند اجرایی این پروژه عنوان کرد: «در این پژوهش، محلولهای کلوئیدی با پایداری بسیار بالا و عمر قفسه بیش از 100 روز با موفقیت فرآوری شد و مورد آزمونهای مشخصهیابی قرار گرفت».
وی ادامه داد: «همچنین با کاهش ابعاد نانوذرات، از مقدار مصرفی نقره بسیار کاسته شد که علاوه بر افزایش خاصیت آنتی باکتریال به دلیل کاهش ابعاد، منجر به کاهش قیمت تمام شده آن نیز شد».
این محقق دانشگاه صنعتی امیرکبیر با بیان اینکه افزایش عمر قفسه محصولات ضدعفونی کننده بر پایه نقره، یک مزیت عالی برای صاحبان صنایع است، گفت: «در روش به کار گرفتهشده در این پژوهش نانوذرات نقره با ابعاد زیر پنج نانومتر از یک روش مبتکرانه، ارزان و آسان تهیه شد که نسبت به روشهای متداول برتریهای زیادی دارد».
وی تاکید کرد: «در ابتدا مطالعات گسترده ای در خصوص انواع پایداری و خصوصیات و سازوکار عمل پایدارسازهای نانوذرات نقره انجام گرفت؛ روشهای مختلف سنتز نانوذرات نقره مورد بررسی و مقایسه قرار گرفتند و از آن میان روش نوظهور تالنز جهت ادامه کار پژوهش انتخاب شدند».
به گفته وی، ادغام روش «تالنز» با اصول شیمی سبز و به کارگیری مواد زیست سازگار، منجر به تهیه محلول کلوئیدی نانوذرات نقره با پایداری بالا شد.
جعفری بیان داشت: «انتخاب مواد زیست سازگار چالش مهمی در این پژوهش بود چراکه ماده مورد استفاده علاوه بر عدم سمیت باید در احیا و پایداری نانوذرات نقره نیز فعالیت میکرد».
وی ادامه داد: «همچنین، قیمت و در دسترس بودن این ماده، از دیگر عوامل مهم در انتخاب بود که در نهایت با بررسیهای گسترده، ژلاتین و مالتوز جهت پایدارسازی و احیا یونهای نقره به نانوذرات نقره مورد استفاده قرار گرفتند».
به گفته این محقق، نانوذرات نقره خواص منحصر به فردی از خود نشان میدهند؛ در این پژوهش، خواص آنتی باکتریال و ضد ویروسی و ضد قارچی مطرح بود که کارکرد آن را در حوزههای پزشکی و مهندسی پزشکی قرار میدهد.
وی اظهار داشت: «همچنین خواص اپتیکی نانوذرات نقره، بکار گیری آنان را در حسگرهای نوری و مدارهای الکترونیکی چاپی میسر میسازد».
وی در خصوص آینده این پروژه گفت: «در حال حاضر، ایده به کارگیری نانوذرات نقره در زخم پوشها متداول و تجاری سازی شده است و این پژوهش در راستای بهبود و تسهیل این صنعت بوده است».
وی در ادامه افزود: «اما به کارگیری نانوذرات نقره در تشخیص زودهنگام بیماریهای ژنتیکی و بکارگیری آنها در حسگرهای اپتیکی در دست بررسی است».
وی با اشاره به ویژگیهای این پروژه خاطر نشان کرد: «در این طرح، ضمن معرفی یک روش بسیار کارآمد و با بهره وری بالا و ارزان جهت فرآوری نانوذرات نقره، ذراتی با پایداری بالا تهیه شد؛ البته که از هیچ ماده پایدارساز یا احیا کننده سمی استفاده نشد و ذرات به دست آمده در ابعاد زیر پنج نانومتر برای بیش از 100 روز پایداری خود را حفظ کردند».
وی با بیان اینکه این پژوهش در مدت زمان 14 ماهه به نتیجه رسید، گفت: «روش تالنز یک روش متداول برای تهیه فیلمهای نقره است اما به کارگیری این روش جهت فرآوری نانوذرات تازه و نوظهور است».
وی افزود: «علیرغم به کارگیری این روش در مقالات خارجی، ادغام این روش با اصول شیمی سبز و بهینه سازی نسبت پایدارسازها و احیاکنندهها در این پژوهش برتری نسبی به آنها دارد».
وی گفت: «بهرهوری بسیار بالا، زیست سازگاری عالی، ارزان و سریع و تکرار پذیری بالا از مزیتهای اصلی این طرح هستند».
جعفری با اشاره به کاربردهای پروژه گفت: «محلولهای کلوئیدی نانوذرات نقره در زخم پوشها، جراحات سوختگی و عفونی، ضدعفونی کردن تجهیزات پزشکی و پیشگیری از بیماریهای قارچی و ... کاربردهای متنوعی دارند».
گفتنی است، دکتر سهیلا سلحشور کردستانی استاد راهنمای این پروژه بوده و در دانشگاه امیرکبیر به نتیجه رسیده است.
انتهای پیام/