پیشنهاد سردبیر
از تنگه هرمز تا فضای مجازی در همایش ملی مهندسی کامپیوتر

دبیر ششمین همایش پژوهش‌های نوین در مهندسی کامپیوتر عنوان کرد

رصدخانه مراغه؛ احیاکننده علم در دل ویرانی‌های مغول

یک استاد تاریخ و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد در گفت‌وگو با آناتک:

امنیت، عنصر کلیدی سیاست در نیجریه/ جنایت بوکوحرام علیه دختران نیجریه‌ای یک‌ساله شد

اخیرا سازمان عفو بین‌الملل در گزارشی اعلام کرد بوکوحرام از آغاز سال 2014 حدود دو هزار زن و دختر نیجریه‌ای را ربوده است. این اقدام بخشی از جنایاتی بود که بوکوحرام طی شش سال گذشته در نیجریه انجام داده است و هدف تمام این خشونت‌ها، تحمیل یک حکومت خلافتی در پرجمعیت‌ترین کشور آفریقاست.

به گزارش خبرنگار گروه بین‌الملل خبرگزاری آنا به نقل از روزنامه گاردین، انوک مارک می‌گوید تا زمانی که بتواند منتظر دخترش خواهد ماند. با گذشت یک سال از ربوده شدن دختر 17 ساله‌اش، مونیکا، توسط تروریست‌های بوکوحرام در مدرسه‌ای در منطقه چیبوک و با وجود حملات مکرر این گروه، او هرروز در انتظار بازگشت دخترش است. او که به همراه 275 خانواده دیگر از آوریل گذشته داغدار این حادثه است، می‌گوید: بارها خواسته‌ام به محل امنی نقل‌مکان کنم، اما باید اینجا باشم تا مونیکا به‌سلامت بازگردد.


حال با گذشت یک سال هیچ خبری از مونیکا نرسیده است و مارک نیز به‌آرامی از واقعیتی جدید سخن می‌گوید: بعد از شش ماه از آن حادثه به این نتیجه رسیدم که دیگر اعضای خانواده را به محل امنی ببرم، بنابراین چیبوک را ترک کردیم. او درحالی‌که نفس عمیقی می‌کشد، حرف‌هایش را این‌گونه ادامه می‌دهد: من پذیرفته‌ام که امکان ندارد همه دخترها زنده باشند. اما من یک پدر روحانی هستم. من بارها کودکان دیگر خانواده‌ها را به خاک سپرده‌ام. من در این شرایط باید مثبت‌اندیش باشم زیرا در غیر این صورت نمی‌توانم به جامعه خودم امید بدهم.


ربودن این دختران که توجه جامعه بین‌الملل را به خود جلب کرد، در واقع بخشی از جنایاتی بود که بوکوحرام طی شش سال گذشته در نیجریه انجام داده است و هدف تمام این خشونت‌ها، تحمیل یک حکومت خلافتی در پرجمعیت‌ترین کشور آفریقاست. گوشه‌ای از این جنایات را اخیراً سازمان عفو بین‌الملل در گزارشی منتشر کرد. بر اساس این گزارش بوکوحرام از آغاز سال 2014 حدود دو هزار زن و دختر نیجریه‌ای را ربوده است.


اما به دنبال برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری ماه جاری و روی کار آمدن دولت جدید در نیجریه، بسیاری امیدوارند ناتوانی دولت گذشته در مقابله با این گروه تروریستی از بین برود. یکی از چالش‌های اصلی محمدو بوهاری، رئیس‌جمهوری جدید نیجریه چگونگی برخورد با بوکوحرام است. ناموفق بودن گودلاک جاناتان، رئیس‌جمهوری پیشین نیجریه در مقابله مؤثر با بوکوحرام، یکی از عوامل مهم و سرنوشت‌ساز در انتخابات اخیر بود. البته طی چند هفته گذشته و به دنبال عملیات نظامی ارتش نیجریه در کنار کشورهایی همچون چاد و نیجر، بوکوحرام مجبور به عقب‌نشینی از برخی شهرهای کلیدی در شمال شده است.


روز سه‌شنبه و در حالی‌که مردم در سراسر نیجریه با برگزاری تجمعات مختلف سالگرد این حادثه تلخ را برگزار کردند، بوهاری اظهارات محتاطانه در این زمینه داشت. او در بیانیه‌ای اعلام کرد: ما نمی‌دانیم که آیا می‌توان دختران چیبوک را آزاد کرد یا خیر. محل اختفای آنها همچنان نامعلوم است. تمام آرزوی من پیدا کردن سریع‌تر آنهاست اما در این زمینه قولی نمی‌دهم. وی افزود: اما به تک‌تک خانواده‌ها و دوستان این دختران می‌گویم دولت من تمام تلاش خود را برای بازگرداندن آن‌ها انجام می‌دهد.








یکی از وظایف اصلی دولت جدید، بازسازی مناطق و شهرهایی است که به‌تازگی از کنترل تروریست‌ها خارج شده است. بنا به گزارش رسمی، به دلیل حملات و خشونت‌های بوکوحرام بیش از یک‌میلیون نفر در اردوگاه‌های آوارگان در کشورهای همسایه همچون نیجر و کامرون مستقر شده‌اند.

محمد سالیهو که از یک سال گذشته و به دنبال حملات وحشیانه بوکوحرام محل سکونت خود در استان بورنو را ترک کرده و به ابوجا، پایتخت نیجریه آمده، می‌گوید: امنیت، امنیت و امنیت. این تمام آن چیزی است که ما از دولت جدید می‌خواهیم. آنهایی که مستقیماً از جنایات بوکوحرام زخم خورده‌اند، امید فراوانی در این زمینه دارند. ساموئل یاگا یکی از همین افراد است که دخترش جز ربوده‌شدگان چیبوک است. وی در این زمینه می‌گوید: من می‌دانم که بوهاری یک فرد نظامی و قدرتمند است. به‌خوبی می‌دانم اگر در زمان ربوده شدن دخترها بوهاری رئیس‌جمهوری بود، پیدا کردن آنها به این اندازه طول نمی‌کشید. من از صمیم قبل امیدوارم او دخترانمان را پیش ما باز گرداند.


از سوی دیگر یکی از وظایف اصلی دولت جدید، بازسازی مناطق و شهرهایی است که به‌تازگی از کنترل تروریست‌ها خارج شده است. بنا به گزارش رسمی، به دلیل حملات و خشونت‌های بوکوحرام بیش از یک‌میلیون نفر در اردوگاه‌های آوارگان در کشورهای همسایه همچون نیجر و کامرون مستقر شده‌اند. اسماعیل گاوا یکی از شهروندان گوزا که این شهر تا ماه گذشته یکی از مقرهای اصلی بوکوحرام بود، می‌گوید به‌محض ورود نیروهای ارتش به آن‌ها خوشامد گفتند اما به‌سرعت متوجه شد بزرگ‌ترین فرصت، پیدا کردن ابزاری برای فرار است. او با بیان اینکه هنوز جنازه‌های متعددی در سطح شهر دیده می‌شود، می‌گوید حداقل کاری که باید انجام دهد، تلاش برای ساختن زندگی جدید در این شهر است.


در این میان، مارک درحالی‌که یک خوش‌بینی محتاطانه نسبت به بوهاری دارد، می‌گوید: به دخترم گفته بودم اگر روزی تروریست‌ها به سراغ تو آمدند، به‌هیچ‌وجه تسلیم خواسته‌های آن‌ها نشو. او نیز گفت مرگ را به کارهای آن‌ها ترجیح می‌دهد. او حرف‌هایش را این‌گونه ادامه می‌دهد: اگر مونیکا بر سر پایبندی به عقایدش مرده باشد، آنگاه من پرافتخارترین پدر دنیا هستم. اگر هم زنده باشد، می‌دانم روزی نزد ما خواهد برگشت.



انتهای پیام/

ارسال نظر