مدیر هماهنگی تئاتر استان‌ها در گفت‌و‌گو با آنا:

جشنواره مریوان باید صاحب بودجه مستقل شود/ آموزش تئاتر خیابانی با کارگاه‌های چند روزه اتفاق نمی‌افتد

مریوان
فرزان دلفانی با تأکید بر اینکه جشنواره بین‌المللی تئاتر خیابانی مریوان در آستانه ۲۰ سالگی به یکی از مهم‌ترین مطالبات جامعه تئاتر کشور تبدیل شده است، اظهار کرد: این جشنواره برای تداوم و ارتقای جایگاه خود به بودجه مستقل، برنامه‌ریزی آموزشی در طول سال و سازوکار مشخص برای تولید آثار نیاز دارد و نمی‌توان انتظار داشت با برگزاری چند کارگاه دو یا سه‌ روزه در ایام جشنواره، نسل جدیدی از هنرمندان تئاتر خیابانی تربیت شود.

فرزان دلفانی، سرپرست هماهنگی تئاتر استان‌های اداره کل هنر‌های نمایشی، در گفت‌و‌گو با خبرنگار خبرگزاری آنا درباره جایگاه نوزدهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر خیابانی مریوان و ضرورت تقویت زیرساخت‌های این رویداد اظهار کرد: جشنواره مریوان در طول سال‌های گذشته به جایگاهی رسیده که امروز نه‌تنها مطالبه هنرمندان تئاتر خیابانی، بلکه خواسته دست‌اندرکاران، کارشناسان و فعالان گونه‌های مختلف تئاتر کشور است.

وی افزود: ۲۰ سال عدد کمی نیست و این جشنواره توانسته به بلوغ قابل توجهی برسد. مریوان یکی از خاستگاه‌های اصلی و به اعتقاد من مهم‌ترین پایگاه تئاتر خیابانی کشور است و به‌واسطه سال‌ها فعالیت و تجربه، ظرفیت مناسبی برای شناسایی و انتخاب آثار ارزشمند این حوزه پیدا کرده است.

مریوان؛ جشنواره‌ای که به مطالبه مردم تبدیل شده است

دلفانی با اشاره به نقش هنرمندان و برگزارکنندگان در استمرار این رویداد بیان کرد: افراد زیادی در شکل‌گیری و به شکوفایی رسیدن جشنواره مریوان نقش داشته‌اند. در این میان، تلاش‌های فاتح بادپروا و دیگر دست‌اندرکاران را نمی‌توان نادیده گرفت. من چندین سال در کنار این مجموعه حضور داشته‌ام و از نزدیک شاهد زحماتی بوده‌ام که برای رساندن جشنواره به جایگاه کنونی کشیده شده است.

وی ادامه داد: یکی از ویژگی‌های مهم جشنواره مریوان این است که فقط به مطالبه هنرمندان محدود نمانده و خود مردم شهر نیز آن را متعلق به خود می‌دانند. به یاد دارم در سالی که به دلیل کرونا جشنواره برگزار نشد، پس از آن وقتی در شهر حضور پیدا می‌کردیم، مردم می‌گفتند سال گذشته که جشنواره برگزار نشد، انگار چیزی را از دست داده بودیم. این واکنش نشان می‌دهد که جشنواره در زندگی فرهنگی مردم شهر نیز جایگاه پیدا کرده است.

این مدیر هنری با اشاره به ظرفیت بین‌المللی این رویداد گفت: در سال‌هایی که خودم در جشنواره حضور داشتم، آثار کشور‌های معتبر و مختلفی به مریوان می‌آمدند و همین حضور بین‌المللی برای هنرمندان شرکت‌کننده به یک کارگاه و فرصت تبادل تجربه تبدیل می‌شد. البته با توجه به شرایط موجود، تقاضا برای حضور گروه‌های خارجی تا حدودی کاهش یافته است، اما امیدواریم جشنواره دوباره بتواند در عرصه بین‌المللی نیز حرف‌های مهمی برای گفتن داشته باشد.

آموزش نسل جدید را نمی‌توان به چهار روز جشنواره محدود کرد

دلفانی در ادامه درباره استعدادیابی و تربیت نسل جدید هنرمندان تئاتر خیابانی اظهار کرد: بدون تعارف، در طول چهار یا پنج روز برگزاری جشنواره نمی‌توان هم رویداد را برگزار کرد و هم انتظار داشت آموزش مؤثری اتفاق بیفتد. برای تربیت نسل جدید باید از ظرفیت جشنواره استفاده کنیم، اما برنامه آموزشی باید در طول سال دنبال شود.

وی با اشاره به تفاوت نسل‌های هنری افزود: نسل دهه پنجاه و شصت با نسل جدید تفاوت‌های زیادی دارد و این موضوع طبیعی است. امروز با نسلی مواجه هستیم که ممکن است بخواهد یک‌شبه مسیر طولانی را طی کند و به اندازه نسل‌های گذشته برای کسب تجربه زمان نگذارد؛ بنابراین ما به‌عنوان افرادی که در حوزه مدیریت و برنامه‌ریزی فعالیت می‌کنیم، باید با همکاری دبیرخانه جشنواره مریوان برنامه‌هایی مستمر طراحی کنیم تا علاقه‌مندان بیشتری به سمت تئاتر خیابانی هدایت شوند.

وی تصریح کرد: نباید به شرایطی برسیم که در آینده با کمبود هنرمند در حوزه تئاتر خیابانی مواجه شویم. باید از همین امروز برای پرورش استعداد‌ها و ایجاد فرصت تجربه و فعالیت برای نسل جدید برنامه داشته باشیم.

دلفانی با انتقاد از برگزاری کارگاه‌های کوتاه‌مدت در ایام جشنواره گفت: من با کارگاه‌های چند روزه مخالفم. آموزش در چنین بازه کوتاهی نمی‌تواند اتفاق مؤثری ایجاد کند. این موضوع باید در قالب یک برنامه‌ریزی بلندمدت و در طول سال دنبال شود.

جشنواره‌های بدون خروجی باید جای خود را به تولید مستمر بدهند

مدیر هماهنگی تئاتر استان‌های اداره کل هنر‌های نمایشی درباره پایداری جشنواره‌های تئاتر خیابانی نیز اظهار کرد: متأسفانه تعداد جشنواره‌ها در کشور بسیار زیاد شده است. برخی رویداد‌ها از همان ابتدا چشم‌انداز روشنی ندارند و پس از دو یا سه دوره، به دلیل تغییر مدیریت یا تخصیص نیافتن بودجه مناسب تعطیل می‌شوند. مشکل دیگر این است که بعضی از این جشنواره‌ها خروجی مشخصی ندارند و صرفاً برگزار می‌شوند و به پایان می‌رسند.

وی ادامه داد: جشنواره‌ای مانند مریوان که به آستانه ۲۰ سالگی رسیده، باید از یک برنامه مشخص برای تولید و آموزش در طول سال برخوردار باشد. البته همه این موضوعات به مسائل اقتصادی و تأمین منابع مالی بازمی‌گردد، اما پیشنهاد من این است که به جای اختصاص بودجه به جشنواره‌های متعدد و کم‌اثر، منابع بیشتری به تولید آثار و رویداد‌های دارای سابقه و خروجی مشخص اختصاص پیدا کند.

دلفانی با طرح پیشنهادی برای ایجاد یک فرایند تولید مستمر بیان کرد: می‌توان سازوکاری تعریف کرد که گروه‌هایی که قصد حضور در جشنواره مریوان را دارند، در طول سال فعالیت اجرایی مستمر داشته باشند؛ برای مثال، یکی از شرایط حضور در این جشنواره انجام دست‌کم ۳۰ اجرای عمومی تئاتر خیابانی در شهر محل فعالیت یا شهر‌های اطراف باشد.

وی افزود: تئاتر خیابانی برخلاف تئاتر صحنه‌ای به امکانات سالن و زیرساخت‌های پیچیده نیاز ندارد. این گونه نمایشی از مردمی‌ترین شکل‌های تئاتر است و می‌تواند در فضا‌های عمومی اجرا شود؛ بنابراین باید امکان تولید و اجرای آثار در طول سال فراهم شود تا جشنواره صرفاً به چند روز اجرا محدود نماند.

مریوان به بودجه اختصاصی نیاز دارد

دلفانی با تأکید بر ضرورت تعیین اعتبار مشخص برای جشنواره مریوان گفت: خوشبختانه این جشنواره در تقویم برگزاری رویداد‌های نمایشی قرار دارد، اما صرف قرار گرفتن در تقویم کافی نیست. این جشنواره باید مانند سایر رویداد‌های مهم، بودجه اختصاصی و مشخصی داشته باشد تا برگزارکنندگان هر سال دغدغه این را نداشته باشند که آیا بودجه مورد نیازشان تأمین می‌شود یا خیر.

وی ادامه داد: وقتی دبیر و دست‌اندرکاران جشنواره بر اساس برآورد‌های خود برنامه‌ریزی می‌کنند، باید اطمینان داشته باشند که منابع مالی متناسب با برنامه‌ها در اختیارشان قرار می‌گیرد. امیدوارم برای این رویداد فاخر و دوست‌داشتنی، بودجه‌ای مشخص در سطح دولت یا مجلس تصویب شود تا جشنواره بتواند با آرامش و برنامه‌ریزی بلندمدت مسیر خود را ادامه دهد.

این مدیر هنری با قدردانی از مردم مریوان، ستاد برگزاری و دست‌اندرکاران جشنواره گفت: جشنواره مریوان را باید یک جشنواره شریف و مردمی دانست. استقبال مردم از اجرا‌ها و همراهی آنها با گروه‌های نمایشی، یکی از مهم‌ترین سرمایه‌های این رویداد است. امیدوارم مسئولان نیز قدر این ظرفیت را بدانند و برای استمرار آن تلاش کنند.

کیفیت آثار نباید قربانی حضور در جشنواره شود

دلفانی در پایان با خطاب قرار دادن هنرمندان تئاتر خیابانی اظهار کرد: جشنواره مریوان هر سال مطالبه‌گرانی دارد که برای حضور در آن تلاش می‌کنند و آثارشان را تولید می‌کنند. از هنرمندان می‌خواهم سطح کار‌های خود را بالا ببرند و برای حضور در این جشنواره، آثار ارزشمند و فاخر تولید کنند.

وی افزود: جشنواره مریوان نباید با کار‌های دم‌دستی و آثاری که صرفاً برای حضور در چند روز جشنواره تولید شده‌اند، پر شود. برخی گروه‌ها توانایی بالایی دارند و حتی در سه یا چهار روز می‌توانند اثری را آماده کنند، اما این توانایی نباید باعث شود کیفیت و عمق آثار را نادیده بگیریم.

دلفانی خاطرنشان کرد: جشنواره‌ها برای ما فقط محل اجرا نیستند؛ در این رویداد‌ها رفاقت، تبادل اطلاعات، هنر و آگاهی شکل می‌گیرد. خود من علاقه زیادی به جشنواره‌ها دارم، اما معتقدم باید جشنواره مریوان را جدی بگیریم و برای آن آثار شایسته تولید کنیم.

انتهای پیام/

ارسال نظر