محمدمهدی خیرجو خبرداد:
از موسیقی تا نقاشی
گلدن گلوب باز هم جنجال آفرید؛ فیلم ترسناک «وسواس» کمدی معرفی شد!
به گزارش خبرنگارخبرگزاری آنا، تصمیم برگزارکنندگان جوایز گلدن گلوب برای رد درخواست حضور فیلم «مایکل» در بخش موزیکال یا کمدی و پذیرش فیلم ترسناک «وسواس» در بخش کمدی، بار دیگر بحث درباره معیارهای دسته‌بندی آثار در این رویداد سینمایی را داغ کرده است؛ تصمیمی که می‌تواند مسیر رقابت جعفر جکسون، بازیگر نقش مایکل جکسون، را برای کسب جایزه بهترین بازیگر مرد دشوارتر کند.
وب‌سایت سینمایی «ورلد آو ریل» در گزارشی انتقادی به این تصمیم پرداخته و نوشته است در حالی که «وسواس» با وجود ماهیت ترسناک خود در بخش کمدی قرار گرفته، فیلم «مایکل» با وجود بازسازی اجراهای موسیقایی مایکل جکسون در طول فیلم، از حضور در بخش موزیکال یا کمدی بازمانده است.
شرکت لاینزگیت تلاش کرده بود فیلم «مایکل» به کارگردانی آنتوان فوکوا را در بخش موزیکال یا کمدی ثبت کند، اما برگزارکنندگان گلدن گلوب این درخواست را نپذیرفتند. در نتیجه، جعفر جکسون نیز باید برای کسب جایزه بهترین بازیگر مرد در بخش درام رقابت کند؛ بخشی که به اعتقاد نویسنده گزارش، رقابت در آن برای بازیگری که نخستین نقش اصلی سینمایی خود را تجربه می‌کند، دشوارتر خواهد بود. لاینزگیت نیز اعلام کرده است که برای تغییر این تصمیم تلاش خواهد کرد.
معیارهای دوگانه در دسته‌بندی آثار
نویسنده گزارش معتقد است تلاش لاینزگیت برای قرار دادن «مایکل» در بخش موزیکال یا کمدی از نظر راهبرد رقابتی قابل درک است؛ چراکه این بخش در برخی دوره‌ها رقابت کم‌فشارتری نسبت به بخش درام داشته است. با این حال، از نظر معیارهای فنی گلدن گلوب، رد درخواست فیلم «مایکل» می‌تواند قابل دفاع باشد؛ زیرا موسیقی در یک فیلم موزیکال باید در کنار گفت‌وگوها به پیشبرد روایت کمک کند و صرف حضور اجراهای موسیقایی لزوماً برای قرار گرفتن در این دسته کافی نیست.
انتقاد اصلی گزارش، نه صرفاً رد درخواست «مایکل»، بلکه ناهماهنگی در اجرای همین معیارهاست. نویسنده می‌پرسد چگونه برگزارکنندگان در تشخیص یک فیلم موزیکال تا این اندازه سخت‌گیرند، اما فیلم ترسناکی مانند «وسواس» را در گروه کمدی می‌پذیرند. از نگاه او، این برخورد متناقض نشان می‌دهد که مرزبندی ژانرها در گلدن گلوب همواره با معیارهای یکسان انجام نشده است.
از «مریخ‌نورد» تا زندگی‌نامه‌های موسیقایی
این گزارش برای نشان دادن سابقه چنین تصمیم‌هایی به نمونه‌های پیشین اشاره می‌کند. در سال ۲۰۱۲، میشل ویلیامز برای بازی در فیلم «هفته‌ای با مریلین» جایزه بهترین بازیگر زن در بخش کمدی را دریافت کرد؛ فیلمی که به بحران‌های عاطفی مریلین مونرو می‌پرداخت.
نمونه دیگر، فیلم «مریخی» ساخته ریدلی اسکات است که با وجود فضای علمی‌تخیلی و عناصر دراماتیک، در بخش موزیکال یا کمدی گلدن گلوب رقابت کرد و جایزه بهترین فیلم این بخش را به دست آورد. مت دیمون نیز برای بازی در این فیلم جایزه بهترین بازیگر مرد در بخش کمدی را دریافت کرد؛ انتخابی که به نوشته گزارش، حتی خود اسکات را نیز متعجب کرده بود.
نویسنده همچنین به سابقه پذیرش فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای موسیقی‌محور در بخش موزیکال یا کمدی اشاره می‌کند. فیلم «سر به راه باش» درباره جانی کش، جایزه بهترین فیلم موزیکال یا کمدی را دریافت کرد و جیمی فاکس نیز برای بازی در فیلم «ری» درباره ری چارلز، در همین گروه جایزه گرفت. این نمونه‌ها از نظر نویسنده، پرسش‌هایی درباره ثبات معیارهای گلدن گلوب در دسته‌بندی فیلم‌های موسیقی‌محور ایجاد می‌کنند.
حاشیه‌های قدیمی گلدن گلوب
بخش دیگری از گزارش به انتقادهای قدیمی درباره اعتبار و استقلال جوایز گلدن گلوب اختصاص دارد. نویسنده به نامزدی‌های متعدد سریال «امیلی در پاریس» اشاره می‌کند و مدعی است که این نامزدی‌ها پس از میزبانی شرکت پارامونت از بیش از ۳۰ عضو انجمن مطبوعات خارجی هالیوود در سفری پرهزینه به محل فیلم‌برداری سریال در پاریس اعلام شد؛ موضوعی که انتقادهایی درباره رابطه صنعت سرگرمی با رأی‌دهندگان این جوایز برانگیخت.
انجمن مطبوعات خارجی هالیوود، که پیش‌تر مسئول اداره گلدن گلوب بود، چند سال بعد منحل شد و این جایزه به ساختاری تجاری و انتفاعی تحت مالکیت شرکت پنسکی مدیا منتقل شد. این تغییر نیز با انتقادهایی درباره تجاری‌شدن بیشتر این رویداد همراه بوده است.
گزارش «ورلد آو ریل» در نهایت تصمیم اخیر گلدن گلوب را بخشی از سابقه طولانی اختلاف‌نظر درباره دسته‌بندی آثار می‌داند؛ سابقه‌ای که نشان می‌دهد حتی انتخاب یک بخش رقابتی برای فیلم‌ها نیز می‌تواند به موضوعی جنجالی در فصل جوایز سینمایی تبدیل شود.
انتهای پیام/
