همراه با همکلاسی‌های مدرسه بهشت/۶

خیمه‌ معلم بر دانش‌آموزان؛ روایت شهادتِ فاطمه و اسرا در مدرسه شجره طیبه

میناب
دانش‌آموزان در آغوش معلم خود به فیض شهادت نائل آمدند؛ به‌گونه‌ای که زمان تفحصِ پیکرهای مطهر، آنان همچنان در کنار یکدیگر بودند. آن معلمِ ایثارگر با پیکر خود، سپری محافظ برای دانش‌آموزان ایجاد کرده بود. هرچند آن مربیِ فداکار در اثر شدتِ جراحات وارده، آسیب‌های جسمی سنگینی متحمل شده بود، اما پیکر پاک «فاطمه» و سایر دانش‌آموزانی که در پناهِ او بودند، به واسطه‌ی این اقدامِ جان‌فشانانه، در وضعیتِ متفاوتی قرار داشت.

خبرگزاری آنا ـ حسین بوذری؛ در پی تجاوز نظامی و جنایت در میناب به‌خصوص مدرسه شجره طیبه که منجر به شهادت ۱۲۰ دانش‌آموز بی‌گناه و در مجموع بیش از ۱۸۰ معلم و دانش‌آموز در مدرسه «شجره طیبه» شد، تبیین حقایق و بازخوانی ابعاد این واقعه از زبان خانواده‌های شهدا، ضرورتی انکارناپذیر است.

خبرنگار آنا در گفت‌وگوی تفصیلی با یعقوب یزدان‌پناه پدر شهیده فاطمه یزدان‌پناه با نگاهی استوار به ابعاد مختلف این جنایت پرداخته است.

این گفت‌وگو، فراتر از یک روایت سندی است بر ایستادگی خانواده‌های شهدا در برابر ظلم و تلاشی است برای یادآوری حقانیت شهدا در تریبون‌های جهانی.

در عصر تقابل‌های نابرابر جنگ رسانه‌ای و «وارونه‌نمایی حقایق» به یکی از اصلی‌ترین ابزارهای جبهه استکبار برای توجیه جنایات جنگی تبدیل شده است.

گپ و گفت آنا با یزدان‌پناه پدر شهیده فاطمه یزدان‌پناه در پی می‌آید:

دشمن با روایت‌سازی وارونه درباره مدرسه شجره طیبه درصدد تبرئه خود از این جنایت است

آنا: با توجه به جنایت هولناکی که رژیم آمریکای تروریست و رژیم کودک‌کُش صهیونیستی در مدرسه شجره طیبه میناب رخ داد و منجر به شهادت حدود ۱۲۰ دانش‌آموز و جمعی از معلمان گرامی شد، شاهد هستیم که دشمن در یک جنگ روانی، در پی وارونه‌سازی حقیقت است. آنها مدعی هستند که این مکان یک مرکز نظامی بوده و از کاربری آموزشی آن اطلاعی نداشته‌اند؛ در حالی که اسناد و شواهد میدانی خلاف این را ثابت می‌کند. به نظر شما، رسالت نظام آموزشی و خانواده‌ها در برابر این تحریف روایت دشمن و برای رساندن صدای مظلومیت این شهدا به جهانیان چیست؟

یزدان‌پناه: اجازه دهید در وهله نخست تأکید کنم که این اقدام، جنایتی است که توسط آمریکای جنایتکار و تروریست و رژیم جعلی و کودک‌کُش صهیونیستی رقم خورده است.

دشمن امروز در تلاش است تا با وارونه‌سازی حقایق، روایت متناقض و دروغینی را به خورد جامعه و افکار عمومی جهانیان بدهد.

آنها ادعا می‌کنند که اطلاعی از آموزشی بودن این مکان نداشته‌اند و آن را یک مکان نظامی قلمداد می‌کنند؛ در حالی که این ادعا کاملاً کذب است. کارشناسان نظامی آنها نیز اذعان دارند که این اقدام، با طراحی قبلی برای ارتکاب این جنایت و نسل‌کشی بوده است.

در پاسخ به پرسش شما درباره رسالت ما، باید بگویم خانواده‌ها و نظام آموزشی موظف هستند با استناد به واقعیت‌های عینی، روایت صحیح را تبیین کرده و آن را به گوش جهانیان برسانند.

بنده خود در یک مصاحبه با یک شبکه آمریکایی، در باب همین صحت‌سنجی و راستی‌آزمایی این واقعه، به صراحت این مسائل را مطرح کردم.

آنا: پس به‌عنوان یک معلم و کسی که سال‌ها با محیط  مدرسه شجره طیبه میناب آشنایی دارید، چه صحبتی با دشمنان و رسانه‌های معاند که همسو با دشمنان آمریکایی صهیونیستی هستند دارید.

یزدان‌پناه: ببینید، هرزمان که شما به یک مکان نظامی یا امنیتی نگاه کنید، می‌بینید که این مکان‌ها همیشه از مناطق مسکونی فاصله دارند. من نزدیک به ۱۵ سال پیش، زمانی که هنوز متأهل نبودم و در دوران مجردی، برای اجرای تئاتر و نمایش به همین مدرسه رفت و آمد داشتم.

آن زمان به وضوح مشخص بود که اینجا یک مدرسه است. تصاویری که اخیراً نیز منتشر شده، شاهد گویایی بر فعالیت‌های دانش‌آموزی و زمین‌های بازی کودکان در این مکان بوده است.

جالب‌تر اینکه اگر نگاهی به اطراف این مدرسه بیندازید، می‌بینید که منازل مسکونی در مجاورت آن قرار دارند.

روبروی همین مدرسه، مدرسه‌ای است که من خود اکنون در آن به تدریس مشغولم. در آن محدوده، یک درمانگاه، یک سوله متعلق به فرهنگیان برای برگزاری نمایشگاه، یک کارواش و مغازه‌های لوله و اتصالات‌فروشی وجود دارد.

اینها خود نشان‌دهنده این است که منطقه اصلاً نظامی نبوده، بلکه یک منطقه کاملاً مسکونی است. در کنار همین مدرسه، زمین‌هایی وجود دارد که متعلق به اشخاص است یا درختکاری شده‌اند.

در هیچ کجای دنیا اگر منطقه‌ای نظامی باشد، امکان ندارد که این‌گونه اماکن مسکونی، تجاری، فروشگاه‌ها، بیمارستان و درمانگاه در آن مستقر باشند.

این ادعای آنها کاملاً بی‌اساس است و تنها در پی آن هستند که با روایت‌سازی وارونه، خود را تبرئه کنند.

آنا: با توجه به گذشت چند ماه از جنایت آمریکای تروریست و رژیم جعلی صهیونیستی، واکنش مراجع بین‌المللی و بازتاب این جنایت در نگاه جهانیان چگونه بوده است؟

یزدان‌پناه: اگر اشتباه نکنم، سازمان ملل این اقدام را به عنوان یک «جنایت جنگی» به رسمیت شناخت.

حتی خبرنگاران خارجی نیز در محل حاضر شدند و همه اینها دلایل متقنی بود بر اینکه این فاجعه به‌عنوان یک جنایت جنگی ثبت و آمریکا محکوم شود.

آنا: برای تبیین دقیق‌تر بافت انسانی و اجتماعی آن منطقه، به‌عنوان کسی که خود از نزدیک با آن فضا آشنایی دارید، چه توضیحی دارید؟

یزدان‌پناه: برای اینکه ادعای آنها مبنی بر اینکه «این مدرسه، مدرسه نظامی‌ها بوده» را رد کنم، کافی است به بافت انسانی آنجا نگاه کنید. شغل اول من ماهی‌فروشی بوده و اکنون نزدیک به پنج یا ۶ سال است که به‌عنوان معلم فعالیت می‌کنم.

همکاران من و مردمِ آن منطقه، افرادی با مشاغل آزاد، کبابی، راننده تاکسی، مهندس و پزشک هستند که فرزندانشان را برای تحصیل به آن مدرسه می‌فرستادند.

آنجا محل درس خواندن دانش‌آموزان بود، نه یک منطقه نظامی. حضور این اقشار و این بافت مردمی، سندی است که ثابت می‌کند ادعای دشمن، تلاشی مذبوحانه برای توجیه یک جنایت آشکار است.

مطالبه خون‌خواهی و درس‌های اخلاقی از یک عمر کوتاه اما پربار

آنا: همان‌طور که مستحضرید، دکتر پزشکیان ریاست محترم جمهوری در مجمع عمومی سازمان ملل متحد با نمایش تصاویر شهدای مدرسه شجره طیبه میناب و همچنین تصویر رهبر معظم انقلاب اسلامی، ابعاد این جنایت رژیم کودک‌کُش آمریکا و رژیم صهیونیستی را در تریبون جهانی به تصویر کشیدند. ارزیابی شما از این اقدام شجاعانه چیست و چه انتظاری از مسئولان برای تداوم این مسیر و انتقال پیام مظلومیت شهدا به نسل‌های آینده دارید؟

یزدان‌پناه: آن حرکت تحسین‌برانگیز ریاست جمهور، اقدامی بسیار شجاعانه و درخور تقدیر بود.

از همان لحظه نخست که ایشان تصویر رهبر عزیز و فرزانه ما را در آن مجمع جهانی بالا بردند، برای ما مایه افتخار و کفایت بود. زمانی که ایشان درباره شهدای مدرسه شجره طیبه میناب سخن گفتند و تصاویر آنان را به نمایش گذاشتند، این اقدام در نگاه ما به معنای مطالبه جدی و قاطعانه خون‌خواهی این شهداست.

وقوع این فاجعه، یک جنایت جنگی تمام‌عیار بوده و ضرورت دارد که تمامی مسئولان جهانی و حاضران در آن مجمع، نسبت به عمق این جنایت آگاه شوند.

ما به‌عنوان خانواده‌های این شهدا، از تمامی مسئولان انتظار داریم که با جدیت و قاطعیت، پیگیر حقوق ضایع‌شده این عزیزان باشند.

اگرچه فرزندان دلبندمان را از دست داده‌ایم، اما به اینکه آنان در مسیر آرمان‌های ایران اسلامی و انقلاب اسلامی به فیض شهادت نائل شدند، افتخار می‌کنیم.

براساس آموزه‌های دینی، شهادت بالاترین درجه‌ای است که خداوند می‌تواند به بندگان خود عطا کند؛ فرزندان ما این درجه را کسب کردند.

با این وجود، داغ فراق بسیار سنگین است و خواست ما این است که مسئولان به‌گونه‌ای عمل کنند تا این مسیر خون‌خواهی تداوم یابد و به لطف الهی، تدبیری اندیشیده شود که شاهد تکرار چنین جنایات جنگی در حق کودکان مظلوم و بی‌گناه در هیچ نقطه‌ای از جهان نباشیم.

آنا: اگر ممکن است درباره ویژگی‌های بارز اخلاقی و رفتاری دختر شهیده‌تان، فاطمه‌ یزدان‌پناه بفرمایید. چه توصیه‌ای برای نسل نوجوان و دانش‌آموزان امروز دارید تا با تکیه بر الگوهایی همچون شهیده یزدان‌پناه مسیر سعادت را بپیمایند؟

یزدان‌پناه: درخصوص ویژگی‌های اخلاقی فرزندم، لازم است اشاره کنم که پیش از تولد فاطمه، ما فرزند نخست خود را در سه ماهگی به‌دلیل تشکیل نشدن قلب جنین از دست دادیم.

در آن شرایط، توصیه‌ پزشکان بر عدم بارداری مجدد همسرم تا دو سال بود؛ اما ما با توکل و توسل قلبی به حضرت فاطمه زهرا سلام‌الله علیها، پس از ۶ ماه شاهد بارداری مجدد همسرم بودیم و خداوند فاطمه را به ما عطاء کرد.

فاطمه در طول عمر کوتاه خود، ویژگی‌های اخلاقی تحسین‌برانگیزی داشت؛ او علاقه و احترامی عمیق برای پدر و مادر خود قائل بود.

به یاد دارم در مراسمی که از شرکت‌کنندگان پذیرایی می‌شد، ایشان سهم غذای خود را نخورد و به خانه آورد تا به مادرش هدیه کند؛ چراکه نگران بود مبادا مادرش گرسنه باشد و می‌خواست آن غذا را با خانواده تقسیم کند.

ایشان همچنین نسبت به نیازهای پیرامونی خود بسیار حساس و دغدغه‌مند بود. زمانی که مسجد محله‌مان در حال تکمیل بود، فاطمه با اینکه تنها ۶ سال و هشت ماه داشت، ما را تشویق می‌کرد تا در خرید تجهیزات مورد نیاز مسجد مشارکت کنیم و می‌گفت: «با مشارکت در تأمین وسایل مسجد، ما نیز در نمازِ این مکان شریک می‌شویم و به خداوند نزدیک‌تر خواهیم شد.»

درخصوص اهداف و آرزوهای آینده نیز ایشان علاقه داشت که در آینده پزشک شود و با جدیت و دقت فراوان، بر جزئیات اهدافِ آینده خود تمرکز می‌کرد. 

در نهایت، خداوند او را لایق شهادت دانست و ایشان به سعادت ابدی رسید. ما نیز به لطف الهی امیدواریم که در آن جهان، شفاعت فاطمه شامل حال ما شود و دست‌گیرِ ما در بهشت باشد. ان‌شاءالله.

تجلی معنویت در قامت یک کودک؛ روایت از آموزه‌های قرآنی و حوادث مدرسه شجره طیبه

آنا: در میان گفتگوهای مربوط به ویژگی‌های رفتاری شهیده فاطمه یزدان‌پناه فرزندتان، شنیده‌ایم که ایشان علاوه بر اخلاق برجسته، در زمینه علوم قرآنی نیز توانمندی خیره‌کننده‌ای داشتند. آیا می‌توانید جزئیاتی از این پیوند معنوی و شیوه یادگیری ایشان را برای ما تشریح کنید؟

یزدان‌پناه: بله، درواقع باید بگویم که دختر عزیزم فاطمه از حافظان قرآن بود. همان‌طور که مطلع هستید، بسیاری از دانش‌آموزان آن مدرسه، ازجمله فاطمه و دخترخاله‌اش که هردو باهم به درجه شهادت رسیدند، در پایه هفتم تحصیل می‌کردند.

معلم قرآن ایشان بسیار مقتدر و توانمند بود و به‌واسطه آموزش‌های ایشان، دانش‌آموزان به حفظ قرآن روی آورده بودند. 

من به‌خوبی به خاطر دارم که فاطمه پس از بازگشت از مدرسه، با چنان شور و اشتیاقی قرآن را برای ما می‌خواند که ما را به وجد می‌آورد؛ به‌عنوان مثال، ایشان با تمرکز بسیار بر روی اجزای قرآن، ازجمله جزء سی‌ام کار می‌کرد و آن را به‌خوبی حفظ کرده بود.

علاوه بر این، شهیده فاطمه همواره از مباحث معنوی در خانه برای ما می‌گفت؛ به‌عنوان مثال، روزی بازگشته بود و با هیجان از این سخن می‌گفت که در مدرسه، برای آن‌ها «سفره حضرت رقیه سلام‌الله عیلها» پهن کرده‌اند و درباره فضائل ایشان با آن‌ها گفت‌وگو شده است.

همچنین در فرصت‌های دیگر، از مباحث مربوط به «شهید گمنام» و جایگاه والای ایشان در میان دانش‌آموزان سخن می‌گفت.

آنا: درمورد حوادث تلخی که در محیط مدرسه رخ داد و منجر به شهادت معلم و دانش‌آموزان شد، چه اطلاعاتی از صحنه حادثه و وضعیت دانش‌آموزان در آن لحظات دارید؟

یزدان‌پناه: در مورد آن حادثه باید بگویم که متأسفانه، معلم عزیز ایشان در مجاورت دانش‌آموزان، در اثر حملات دشمن تروریستی یعنی آمریکا و رژیم جعلی صهیونیستی قرار گرفت و به شهادت رسید.

در آن لحظات، دانش‌آموزان در کنار معلم خود بودند. اگرچه معلم از لحاظ جسمی ضربات شدیدی متحمل شده و بسیار آسیب دیده بود، اما از نظر سلامت جسمی، فاطمه و سایر دانش‌آموزانی که در کنار معلم بودند، در آن لحظه سالم بودند؛ اما در پی آن جنایت، ایشان نیز به درجه شهادت نائل آمدند.

دانش‌آموزان در آغوش معلم خود به فیض شهادت رسیدند؛ به‌گونه‌ای که زمان تفحصِ پیکرهای مطهر، آنان همچنان در کنار یکدیگر بودند. آن معلم ایثارگر با پیکر خود، سپری محافظ برای دانش‌آموزان ایجاد کرده بود.

هرچند آن مربیِ فداکار در اثر شدت جراحات وارده، آسیب‌های جسمی سنگینی متحمل شده بود، اما پیکر پاک «فاطمه» و سایر دانش‌آموزانی که در پناه او بودند، به واسطه‌ این اقدام جانفشانانه در وضعیت متفاوتی قرار داشت.

آنا: و سخن پایانی...

یزدان‌پناه: باید هدف ما تنها این باشد که حقیقت را به درستی بازگو کنیم تا مردم بدانند آنچه رخ داده، فراتر از یک حادثه معمولی، یک جنایت آشکار جنگی از سوی رژیم آمریکای جنایتکار و رژیم فاسد و کودک‌کُش صهیونیستی است.

انتهای پیام/

ارسال نظر