محمدنژاد: تیلور و راس قبل از فینال جنگ روانی راه انداختند، بعد از طلا از تیلور عذرخواهی کردم/ احسان امینی تقصیر نداشت، بد آوردیم

ابوالفضل محمدنژاد که در شب پایانی کشتی آزاد جوانان جهان آخرین مدال و دومین طلای تیم ملی را از آن خود کرد، در گفت‌و‌گو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری آنا درباره اینکه با قرعه سختی مواجه شده و دور اول باید به مصاف حریف روسی می‌رفت، عنوان کرد: قرعه بچه‌ها که مشخص شد، قرعه سختی بود، من روز آخر باید کشتی می‌گرفتم و تیم هم خوب نتیجه نگرفته و بار روانی زیادی ایجاد شده بود، اما به آقا احسان (امینی) گفتم که خیالت راحت، من نتیجه می‌گیرم. می‌دانستم فشار زیادی روی کادرفنی وجود دارد و می‌خواستم کمی از این فشار را کم کنم. در تورنمنت ترکیه، ۱۰-صفر گابائف روس را برده بودم، از او شناخت خوبی داشتیم و انالیزش کرده بودیم. مهم‌ترین انگیزه من، آقا احسان بود، از نزدیک دیده بودم در این ۸ ماه چقدر اذیت شد، ما به خاطر جنگ، برای اردو‌ها خیلی از نقاط ایران رفته بودیم، می‌خواستم جواب زحماتش را بدهم و روی تشک صدم را گذاشتم تا اول از همه دل مردم را شاد کنم و بعد هم کادرفنی را. طبق آنالیزی که داشتیم و دو سه مورد هم خودم به کار اضافه کردم و حریف روس را در مبارزه اول بردم. 

وی در مورد مبارزه فینالش که با حریف آمریکایی بود و اواخر کشتی نتیجه کمی نزدیک شد، عنوان کرد: اول از همه باید بگویم که تیم آمریکا واقعا تیم خوبی در هر ۱۰ وزن بود. کشتی‌گیران خوب و درجه یکی داشتند. سنگین‌وزن‌شان هم شاگرد تیلور بود. شبیه خودش هم کشتی می‌گرفت. خیلی جنگنده بود. پیش از فینال دریشون راس در سالن گرم با تیلور که تمرین می‌کرد، خیلی داد و بیداد می‌کردند، از همان جا جنگ روانی راه انداخته بودند، اما من سعی کردم قبل از کشتی کاملا آرام باشم. در ذهنم بود دقیقا چطور می‌خواهم بعد از برد خوشحالی کنم. این حریف را هم آنالیز کرده بودیم. باید کل ۶ دقیقه به او می‌چسبیدم، کشتی‌گیری بود که فوتبال آمریکایی بازی می‌کرد. یک لحظه می‌نشست روی زانو و زیرگیری می‌کرد. حواسم بود اول بردم را قطعی کنم. وقتی ۵ امتیاز گرفتم و مطمئن شدم که دیگر می‌برم، خواستم کمی کشتی را آرام کنم که اخطار پوئن بی‌دلیل دادند. همین کمی کشتی فینال را حساس کرد، وگرنه خودم مطمئن بودم برنده کشتی هستم. یعنی اگر مبارزه ما در نیمه‌نهایی اتفاق می‌افتاد، ۱۰-صفرش می‌کردم، به خاطر حساسیت‌های فینال، کمی احتیاط را چاشنی کارم کردم. هم خوان آخر بود و هم موردی که برای ابوالفضل رحمانی در فینال ۹۲ کیلوگرم رخ داد مد نظرم بود و بیشتر حواسم را جمع کردم.

وی با اشاره شادی‌اش مقابل راس آمریکایی بعد از فینال گفت: بعد از بردن دریشون راس همان شادی‌ای را مقابل تیلور انجام دادم که او قبلا مقابل حسن یزدانی انجام داده بود و گوشش را نشان داد. البته بعدش از او عذرخواهی کردم! از قبل به این فکر کرده بودم.

این کشتی‌گیر تهرانی که سال گذشته نقره جوانان و طلای امید‌های جهان را به دست آورده بود، هدف خود را طلای المپیک و جهان دانست و ادامه داد: نگاه من به جوانان جهان یک تورنمنت بود. این را پیش از مسابقات هم آقا پژمان (درستکار) و علی آقای دبیر هم می‌گفتند که هدف‌تان باید طلای المپیک و جهان باشد. اینکه در جوانان جهان طلا گرفتم برایم خوشحال‌کننده بود، چون آنالیز خوبی از حریفان داشتیم هم با شرایط خوبی روی تشک می‌رفتم. انگیزه بالایی داشتم. پیش از فینال گفتم که هم راس را می‌برم و هم مربی‌اش را؛ حتی جیدن کاکس هم خیلی کنار حریف فینالم بود و همه روی او کار می‌کردند ولی من صدم را گذاشتم که مردم و آقا احسان را خوشحال کنم. او از نتیجه تیمی خیلی ناراحت بود و هرچند در مصاحبه‌اش همه تقصیر‌ها را به گردن گرفت، اما واقعیت این بود که هم در قرعه‌کشی بد آوردیم و سخت‌ترین قرعه‌ها نصیب‌مان شد و هم بچه‌ها زیاد اشتباه کردند و در مجموع بد آوردیم.

ابوالفضل محمدنژاد که اصالتا بیجاری (در استان کردستان) است، درباره اینکه قدش نسبت به سنگین‌وزن‌های مدعی بزرگسالان جهان کوتاه‌تر است؛ خاطرنشان کرد: من جدیدا با علی آقای رضایی هفته‌ای یکی دو بار تمرین می‌کنم و خودم همین سوال را از او پرسیدم که اینکه قدم کوتاه است مانع پیشرفتم نخواهد شد، که گفت اتفاقا این نکته مثبت در مورد توست. چون نسبتا پایین‌تر از حریف هستی، باید بیشتر خم شود و فشار بیشتری به او وارد خواهد شد. علی آقا می‌گفت قدرت‌بدنی خوبی داری و هم پاگیری‌ات خوب است و هم خوب خیمه می‌زنی و این به نظرم جواب می‌دهد و راحت‌تر به پا می‌رسی. من سعی می‌کنم از هر قهرمانی یک نکته کوچک و مثبت بردارم. در اسلواکی چند تا پا رو پا گذاشتم مثل رضا یزدانی یا امیرحسین زارع که با دست‌هایش فوق‌العاده کار می‌کند و بسیار کشتی‌گیر باکیفیتی است و همیشه سعی می‌کنم از او الگوبرداری کنم.
این کشتی‌گیر شهریاری که شاگرد مهدی قاسمی‌جو مربی سازنده تهران است، با اشاره به او تصریح کرد: مهدی قاسمی‌جو که تاج سر من است، هر چه بگویم کم گفتم و همیشه قدردانش هستم. هر لحظه و در اردو‌ها همیشه پشتم بوده و حریفانش را هم کامل آنالیز کرده، یکی از بهترین مربیان تاریخ کشتی ایران است که از یک منطقه ضعیف هر سال چند تا قهرمان در سطح دنیا معرفی می‌کند. کادر مدرسه کشتی شهریار هم همیشه پای کار بودند، ان‌شاءالله که خبر‌های خیلی بیشتر و بهتری از کشتی شهریار در چند سال آینده می‌شنویم.

قهرمان سنگین‌وزن جوانان و امید‌های جهان تاکید کرد: اینکه تا اینجا رسیدم، لطف خدا و مدد حضرت ابوالفضل بود؛ ان‌شاءالله که بعد از این هم با کمک آنها نتایج بهتری گرفته و افتخارات بیشتری کسب کنم. از خانواده‌ام هم ممنونم که اجازه ندادند ذهنم درگیر موضوعی شود و بدون دغدغه مالی و زندگی همه فکرم معطوف کشتی باشد و کادرفنی تیم ملی که خیلی برایم زحمت کشیدند. خود آقا احسان که قدردانش هستم. همچنین امین طاهری که چند اردوی آخر به ما ملحق شد و خیلی کمکم کرد. سعید ابراهیمی که طی دو سه سال اخیر همیشه کمکم کرده، بهنام احسان‌پور، زینی‌فر، ملکی و... همه اینها برایم خیلی زحمت کشیدند و امیدوارم بتوانم باز هم جواب زحمات و محبت‌های همه مربیانم را بدهم.

وی که پیش از این عکسی از کودکی خود کنار گنو پتریاشویلی قهرمان سنگین‌وزن گرجستانی المپیک ۲۰۲۴ پاریس منتشر کرده بود و این بار در حضور او، که برای همراهی برادرش کنستانتین به اسلواکی آمده بود، قهرمان سنگین‌وزن جوانان جهان شد، در همین رابطه نیز گفت: ۹ یا ۱۰ سالم بود، برای لیگ به ایران آمده بود، یونس (امامی) – که در مدرسه کشتی شهریار با ابوالفضل محمدنژاد هم‌باشگاهی است- او را با خود به تمرین باشگاه‌مان در شهریار آورد. به من زنگ زد، یونس معتقد بود که من کشتی‌گیر خوبی خواهم شد و گفت بیا سر تمرین، گنو پتریاشویلی را آوردم. من هم خیلی ذوق کردم، خود یونس دوبنده هم برایم آورده بود و با او عکس انداختم. برادر پتریاشویلی در امید‌ها ۱۲۵ کیلوگرم گرفت، اما اوت شد و به ۹۷ کیلو برگشت. من همیشه دوست داشتم با گنو پتریاشویلی کشتی بگیرم، اما به خاطر حرکتی که بعد از بردن امیرحسیین زارع در المپیک کرد، وقتی در اسلواکی دیدمش، دیگر زیاد به او توجه نکردم، چون امیرحسین را قلبا دوست دارم و خیلی هم در کشتی کمکم می‌کند. من هنوز هم امید دارم که با پتریاشویلی کشتی بگیرم و فکر هم می‌کنم این اتفاق رخ می‌دهد.