از کتاب درسی تا میدان جنگ؛ ردپای صهیونیسم مسیحی در سیاست آمریکا

گروه فرهنگ خبرگزاری آنا، سیدابوالقاسم ظریف - وزارت جنگ آمریکا به رهبری پیت هگست، از پاییز ۲۰۲۶ درسی با محوریت «تمدن غرب» و مسیحیت را در مدارس وابسته به ارتش اجرا می‌کند. این مدارس حدود ۷۰ هزار فرزند نظامیان و کارکنان دولت را در ۱۶۰ مدرسه در ۱۱ کشور پوشش می‌دهند. کتاب محوری این درس، «رشته زرین: تاریخ میراث غرب» نام دارد.

بخش‌هایی از این کتاب، تمدن غرب و مسیحیت را یکسان می‌داند و اسلام را تهدیدی برای هر دو معرفی می‌کند. کتاب اسلام را ذاتاً خشونت‌طلب‌تر از مسیحیت توصیف می‌کند و در فصل مربوط به قرون‌وسطا، اعراب را کینه‌توز نسبت به مسیحیان و یهودیان می‌خواند.

این تصمیم را نمی‌توان از جهان‌بینی شخص هگست جدا دانست. او مسیحی محافظه‌کار و از حامیان اسرائیل است. در سخنرانی سال ۲۰۱۸ در اورشلیم گفت بازدید از دیوار غربی (ندبه) او را به فکر «معجزه‌ای دیگر» انداخته و بازسازی معبد یهودی در کوه معبد را نیز ممکن دانست. در همان سخنرانی راه‌حل دوکشوری برای فلسطین را رد کرد. در جلسه تأیید صلاحیتش در سنا، ژانویه ۲۰۲۵، وقتی پرسیده شد آیا خود را «صهیونیست مسیحی» می‌داند، گفت: «من مسیحی هستم و قویاً از دولت اسرائیل و دفاع موجودیتی آن حمایت می‌کنم.»

مایک هاکابی، سفیر آمریکا در اسرائیل، خود را «صهیونیست مسیحی معتقد» می‌نامد و رابطه آمریکا و اسرائیل را «نه فقط ژئوپلیتیک، بلکه معنوی» توصیف کرده است. در مصاحبه با تاکر کارلسون در فوریه ۲۰۲۶ گفت الحاق کامل کرانه باختری برایش پذیرفتنی است؛ اظهاری که واکنش بیش از ده کشور عربی و اسلامی را برانگیخت.

در سطح نهادی، «مسیحیان متحد برای اسرائیل» (CUFI) به رهبری کشیش جان هیگی بزرگ‌ترین سازمان صهیونیست مسیحی آمریکاست و بیش از ده میلیون عضو دارد. طبق گزارش OpenSecrets، این سازمان تنها در سال ۲۰۲۵ حدود ۶۷۹ هزار دلار صرف لابی‌گری در کنگره کرده است. شورای روابط آمریکایی-اسلامی (CAIR) رسماً «سابقه اسلام‌هراسی» هیگی را محکوم کرده و از سیاستمداران خواسته افکارمتعصبانه او را نپذیرند؛ واکنشی که پس از سخنرانی او در راهپیمایی «مارس برای اسرائیل» در واشنگتن مطرح شد. این موضع تصادفی نیست: هیگی در نوشته‌هایی که پیش‌تر منتشر شده، مسلمانان را به شکل یک «ارتش نامرئی میلیونی» توصیف کرده که آمریکا را «اشغال» کرده است.

نقش این جریان را در جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران در سال ۲۰۲۶ نیز نمی‌توان نادیده گرفت. این جنگ، که در ۹ اسفند (۲۸ فوریه) با حملات مشترک آمریکا و اسرائیل آغاز شد، معمولاً در چارچوب رقابت ژئوپلیتیک و برنامه هسته‌ای ایران تحلیل می‌شود. اما شواهدی نیز از نقش صهیونیسم مسیحی در تحریک و تداوم این جنگ وجود دارد. هیگی، در همان روز آغاز عملیات، در سخنرانی برای اعضای CUFI اعلام کرد: «از نظر نبوی، ما دقیقاً طبق برنامه پیش می‌رویم» و این جنگ را گامی به‌سوی بازگشت مسیح خواند. گزارش نشریه ژاکوبن نشان می‌دهد CUFI از سال ۲۰۱۶ نزدیک به دو و نیم میلیون دلار صرف لابی‌گری کنگره درباره تحریم ایران و تسلیح اسرائیل کرده است. با افزایش مخالفت افکار عمومی آمریکا با این جنگ -از ۴۶ درصد در آغاز به ۵۷ درصد بعدتر- صهیونیست‌های مسیحی به یکی از جریان‌های حامی ترامپ برای ادامه جنگ بدل شدند.

این چهار نمونه -کتاب درسی مدارس نظامی، وزارت جنگ، سفارت آمریکا در اسرائیل، و لابی CUFI در کنگره و در جنگ با ایران- سطوح متفاوتی از قدرت را نشان می‌دهند: آموزش، نهاد اجرایی نظامی، دستگاه دیپلماسی، و فرآیند قانون‌گذاری و بسیج افکار عمومی. حضور هم‌زمان این جهان‌بینی در هر چهار سطح نشان می‌دهد که صهیونیسم مسیحی صرفاً باور شخصی چند مقام نیست، بلکه در تصمیم‌های نهادی آمریکا بازتاب عملی یافته است؛ بازتابی که همان‌گونه که در متن کتاب درسی و سابقه عملکرد جان هیگی، رهبر CUFI دیده می‌شود، اغلب با تصویری خصمانه از اسلام همراه است.

این نکته برای کسانی که سیاست آمریکا را کاملاً سکولار می‌دانند و سیاست خارجی آن را عاری از ایدئولوژی دینی می‌پندارند، قابل توجه است. جنگ آمریکا با ایران را نیز نباید فقط محصول سلطه‌جویی و زورگویی سیاسی دانست؛ نقش این جریان فکری افراطی در سیاست‌گذاری‌های آمریکا در قبال ایران کم‌فروغ نیست. آنچه در این یادداشت آمد، تنها چند نمونه از شواهد موجود است.

بد نیست بدانید که عملکرد افراطی این جریان باعث رویگردانی نسل جوان مسیحیان انجیلی از این تفکر است. نظرسنجی دانشگاه مریلند در سال ۲۰۲۵ نشان می‌دهد این نگرش در میان انجیلی‌های جوان‌تر آمریکا (زیر ۳۵ سال) کاهش یافته -تنها ۲۴ درصد اسرائیل را بر فلسطین ترجیح می‌دهند، در برابر ۵۱ درصد در نسل مسن‌تر- که نشان می‌دهد این جریان با چالش نسلی نیز روبه‌روست.