«وایلد هورس ناین» به مدعی جدی اسکار ۲۰۲۷ تبدیل شد؛ واکنشهای اولیه به فیلم مارتین مکدونا
به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، فیلم «وایلد هورس ناین» به کارگردانی مارتین مکدونا، با وجود قرار گرفتن در رتبه نهم نظرسنجی مخاطبان درباره موردانتظارترین فیلمهای پاییز، در حال جلب توجه منتقدان و کارشناسان فصل جوایز است و برخی پیشبینیها آن را یکی از آثار مهم رقابت اسکار ۲۰۲۷ میدانند.
در این نظرسنجی که بیش از سه هزار و ۵۰۰ نفر در آن شرکت کردند، «کلیف بوث» ساخته دیوید فینچر با هزار و ۱۳۰ رأی صدرنشین شد و «تلماسه: قسمت سوم» به کارگردانی دنی ویلنوو با ۶۷۲ رأی در رتبه دوم قرار گرفت. «دیگر»، «من راکی را بازی میکنم»، «وایلد وود»، «عشق ممکن»، «پرایمتایم» و «ورولف» نیز پیش از «وایلد هورس ناین» قرار گرفتند.
«وایلد هورس ناین» قرار است ۶ نوامبر ۲۰۲۶ اکران شود و مارتین مکدونا همچون دو فیلم قبلی خود، نخستین نمایش آن را در جشنواره فیلم ونیز برگزار خواهد کرد. این فیلم پس از ونیز در جشنوارههای پاییزی دیگری از جمله تلوراید و جشنواره بینالمللی فیلم تورنتو نیز حضور خواهد داشت.
مکدونا آخرین بار در سال ۲۰۲۲ با فیلم «بنشیهای اینیشرین» در فصل جوایز حضور داشت؛ اثری که موفق به کسب ۹ نامزدی اسکار، از جمله بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین بازیگر مرد شد. «در بروژ»، «هفت روانی» و «سه بیلبورد خارج از ابینگ، میزوری» از دیگر آثار شناختهشده این فیلمساز هستند.
تمجید از بازی سام راکول
اکنون با آغاز نمایش فیلم برای اعضای رسانهها، نخستین واکنشهای جدی درباره آن منتشر شده است. اریک اندرسون، منتقد و سردبیر وبگاه «آواردز واچ»، در پادکست این رسانه از فیلم تمجید کرده و معتقد است «وایلد هورس ناین» میتواند در فصل جوایز پیشرو حضوری پررنگ داشته باشد.
به گفته اندرسون، اگرچه داستان فیلم در بستر کودتای سیاسی سال ۱۹۷۳ در شیلی و جزیره ایستر روایت میشود، مضمون آن برای اعضای آکادمی اسکار همچنان معاصر و مرتبط با جهان امروز خواهد بود. او معتقد است فیلم فراتر از یک روایت تاریخی، درباره مسائل و دغدغههایی است که «امروز اینجا» نیز وجود دارند.
در بخش بازیگری، اندرسون اجرای سام راکول را «بسیار بزرگ» توصیف کرده و معتقد است او عملاً در کنار جان مالکوویچ نقش یک شخصیت اصلی مشترک را ایفا میکند. از سوی دیگر، بازی مالکوویچ نیز با استقبال مواجه شده است.
استیو بوشمی نیز با وجود حضور در تنها پنج صحنه، چنان تأثیری بر فیلم میگذارد که از نگاه اندرسون میتواند برای نخستین بار نامزد اسکار شود.
در مقابل، نقش بازیگران زن فیلم ظاهراً محدودتر است. ماریانا دی جیرولامو حضوری کوتاه دارد و پارکر پوزی نیز تنها در دو صحنه ظاهر میشود؛ هرچند این دو صحنه به گفته اندرسون بسیار پرتحرک، نامتعارف و خندهدار هستند.
داستانی سیاسی در سایه کودتای شیلی
«وایلد هورس ناین» یک کمدی سیاه با پسزمینهای سیاسی در دهه ۱۹۷۰ است که اندکی پیش از کودتای نظامی شیلی روایت میشود. داستان درباره دو مأمور سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا با بازی جان مالکوویچ و سام راکول است که در جریان مأموریتی پیچیده، رابطه میان آنها تحت فشار قرار میگیرد و پایشان به مجموعهای از مداخلات تاریخی آمریکا باز میشود؛ از جمله ماجرای ترور جان اف. کندی.
شخصیت اصلی مالکوویچ، «کریس»، مأمور سالخوردهای است که با وخامت وضعیت جسمانی، احساس گناه و تمایل به نوشتن خاطراتش دستوپنجه نرم میکند. در مقابل، «لی» با بازی راکول، شاگرد وفادار، اما پیچیده اوست.
بر اساس روایت یکی از افرادی که چند ماه پیش فیلم را دیده، یکی از نقاط قوت «وایلد هورس ناین» وجه بصری آن است. بن دیویس، فیلمبردار اثر، مناظر خشن و در عین حال رازآلود جزیره ایستر و مونومنت ولی را به شکلی متفاوت به تصویر کشیده است.
مکدونا در این فیلم ضمن ادای دین به سینمای کلاسیک جاسوسی، به موضوعاتی همچون حافظه، میراث، احساس گناه و پیامدهای تصمیمهای انسان در سایه تاریخ میپردازد؛ اثری که از همین حالا برخی آن را نسخه شخصی مکدونا از یک فیلم جاسوسی کلاسیک توصیف کردهاند.
انتهای پیام/
